Return Of The Living Dead Novels & Stories

pilit na pumasok sa loob ng kwarto si Allan Nakita niyang nirerevive ng mga ito ang walang malay niyang amo. Habang si Dr. Cruz ay sunud-sunod ang ginawa nitong pagpump sa dibdib ni Edward. “Edward! Edward, wake up!” Tulalang nakatingin lamang si Allan sa mga nurses na nakapalibot sa amo niya habang ang doctor nito ay patuloy sa ginagawang CPR. “Time of death 7:20 pm.” deklara ni Doctor Cruz na halos pagod na sa sobrang pagsisikap nitong i-revive ang kaibigan.

Nang tumunog ang Requiem Clock, manginginig ang undead na parang narinig ang kampana ng kamatayan. Gayunpaman, ang tribo ng Shura ay tila hindi natatakot sa Requiem Clock. Ang mga miyembro ng tribo ng Shura na may pisikal na katawan ay may malaking pagkakaiba mula sa mga miyembro ng tribo ng Shura sa dalisay na estado ng kaluluwa. Samantala, ang mga undead na barkong pandigma na lumulutang sa kalangitan ay patuloy na umaatake kay Ksitigarbha. Ang mga ordinaryong tao ay nagdusa mula sa malawakang pag-atake.

Ang kanilang mga mata ay sabay sabay na nagmulat na nagliliwanag sa isang nakakamatay na pulang kulay. ​Libo libong mga mamatay tao na natutulog sa loob ng limang taon. ​"Pinondohan ko sila gamit ang pera ng mga Sterling at mga Feldway" nakangising anunsyo ni Heaven pilit na bumabangon habang nakatitig sa kanyang dambuhalang hukbo na nagsisimula nang basagin ang kanilang mga salamin. "Welcome sa totoong impyerno Kuya. Gusto kong panoorin kung paano kayo pupunitin nang pira piraso ng sarili nating yaman."

I am Reign Riley Mcdemort, and this is the new me, not the same person from three years ago. I've died, and now I am alive like a newborn baby. And that is all because of the life contract.

Dead on the spot ang mga eto dahil sa epekto ng pilak at asupre. Pinilit senyasan ni Matt si Toffee at ang ibang mga tauhan ng pinuno na kahit papaano ay sagipin ang ilang mortal na nasa panig ng mga Kumal at itago sa gubat. Hanggat maaari ay ayaw ni Matt na madamay ang mga mortal bagamat halos marami ng napaslang sa kanilang Tribu.

Napabuntong hininga na lamang ako dahil alam ko naman na mamaya pa uuwi sila Lance, bahala sila basta ako magpapahinga, busog naman na ako. Nanuod na lang ako ng movie kahit papaano nakakawala ng pagod at iniisip kapag nakafocus ka sa isang bagay. Kaso oras lang ang tinagal ng movie, nakakaginhawa kapag natapos ng masaya ang ending ng movie, sana ganiyan din ang maging ending ng buhay ko, pero mas okay kung makita kong nasa maayos na lagay ang anak ko, yun ang magandang ending para sa akin.

Pagkatapos ay agad din akong umakyat para bumalik sa taas. Napadaan ako sa kwarto nina Uncle at Mama kaya dahan dahan kung binuksan ang pinto nito at pumasok. Naalala ko kung paano ko nakita dito sa kama ang wala ng buhay na ina ko, halos gumuho ang mundo ko ng sinabi ng doctor na wala na si Mama. Hindi ko alam kung kaya kung mabuhay na wala na siya sa tabi ko pero hindi ako sumuko dahil gusto kung maging proud sa akin si Mama. Kahit na nahihirapan ako sa pagkamatay niya ay pinilit ko pa rin makapagtapos ng pag aaral sa kurso na gusto ko, laking pasasalamay ko din kay Ethan dahil hindi niya ako iniwan no'ng panahon na gusto ko ng sumuko.

Fucky shit! Nanlaki ang mata ko ng matanto kung para saan ang party sa second floor. My mouth gaped as I looked at Asmodeus who rolled his eyes at me. "I-is it a party for vampires?!" "Isn't it obvious?" I gasped and held my chest. Did I just go into a room full of vampires? How am I even alive?! "So the guy… is he dead?" I asked. "One hundred percent possibility." I can't believe it!

Mahimbing na natutulog si Vladimir habang abala naman si Wendy sa kanyang telepono, “Finally Vladimir, magiging akin ka ng muli at sigurado ako na kapag nakita ito ni Lyka ay siya mismo ang lalayo sayo. You are mine only mine.” Mala demonyo ang ngiti ni Wendy. Ngiti ng kanyang inaasam na tagumpay laban kay Lyka. Kinaumagahan ay nagising si Vladimir na masakit ang kanyang ulo at mabigat ang kanyang pakiramdam. Wala na rin siyang saplot na suot. “What happened last night? How did I come back here?” Bulong ni Vladimir sa kanyang sarili.

Hindi pa pala tapos dahil ito'y mga patay na, na muli lang binuhay. Hindi ko alam kung saan nanggagaling ang utos sa kanila pero ang masasabi ko lang, malapit lang siya rito sa kinaroroonan ko. "Elastic me!" wika ko at ako'y nag-ala taong goma at nilikom ang isang batalyong patay na muling binuhay at saka ko ginamit ang kapangyarihan ko. "Smoke finishing!" dugtong ko pa ayt naglabas ako ng usok na amoy formaline at bumalik na bigla ang mga bangkay sa kanilang himlayan.