Life Is A Short Novels & Stories

If I could just bring back time. Indeed, life is too short. We must not take it for granted. Instead, we should treasure it while it last. We must not wait until it's too late to tell someone how much we love them and how much we care for them. Because the moment they're gone, no matter how loud we shout and cry...they wouldn't hear. "Hala, Ate. Bakit ka po umiiyak?"

“Isabela, cherish every moment that you have. Huwag mong sayangin ang panahon dahil lang sa matinding galit. Hanggat may pagmamahal pa, huwag ka nang magdududa pa, bigyan mo ang sarili mo ng isa pang pagkakataon ang pag-ibig.” Napahigpit ang hawak ko sa kanyang mga daliri. Tama si Lea. Masyadong maikli ang buhay para ubusin sa galit na wala nang patutunguhan. Halos mamatay ako sa takot kanina sa pag-aakalang huli na ang lahat, na wala na akong pagkakataong sabihin sa kanya ang totoo o kahit man lang hagkan siya nang huling beses. “Life is too short, learn to take chances, dahil iyon lang ang tanging paraan para maging masaya,” dagdag pa ng boses ni Lea sa aking isipan.

Pero ang totoo, ay natatakot lang tayo na sumubok sa panibagong hamon ng buhay na dapat sana ay walang takot natin na hinaharap ito. Okay, lang. Life is too short, and who knows what will happen next? We are not the owner of our life, but we can control and live life how we want it. Sa huli, nasa atin pa rin pala kung ano ang narating natin sa ngalan ng pag-ibig. "Ang sarap!"

Mukhang positibo naman niyang tinaggap ang lahat and Sapphire can't help but admiring him for that. "Life is too short, Sap. May mga bagay na mawawala nalang bigla kahit hindi mo pa na-eenjoy. We should've learn how to value time and chance, kasi may mga bagay na once in a lifetime mo lang makakamtan. Kapag nilipad na’to ng hangin palayo dalawang bagay nalang 'yan, it's either ikaw ang magdedesisyon para sa susunod na mangyayari or fate will butt in on the story."

pagpapatuloy ko. Nag-smirk muna siya bago niya muling binalik ang tingin sa sunset, “Masyadong maiksi ang buhay para magalit at malungkot. Kailangan lage tayong masaya dahil isang beses lang tayo mabubuhay.” “No,” I calmly responded, “Life is long enough to enjoy it. Be happy and do what you must,” I paused when I sensed his gaze fix at me, “We live everyday and we only die once.”

malungkot at seryoso pa ring turan nito. Napatango-tango naman siya bilang pag sang-ayon dito. Mukhang ibang Damon na yata ang kaharap niya ngayon. Sabagay,sa sinapit ng pamilya nito,kailangan na nitong magseryoso sa buhay dahil ito na lang ang inaasahan ng pamilya " Isa pa, life is short, enjoy it. Hindi natin kailangan magpatali sa iisang tao lang, tikim din naman ng ibang putahe," nangingiti na nitong wika.

sa wakas ay tinapunan niya rin ako ng tingin. “Iyon ay kung magtatagal ka pa sa mundong ito,” makahulugang dagdag niya. Maigi ko siyang tinitigan, pilit binabasa ang nasa likod ng kanyang mga salita. “Your time is running short, Mira. Hindi mo alam na baka ito na pala ang huli nating pagkikita. We never really own our lives. Buhay ka ngayon—bukas, you could already be a lifeless corpse,” sabi niya with a straight face.

Life is short? "Para sa inyo, Va. Para sayo. Life is short. Pero para sa akin, it's too long for me already." Wika ko at malungkot na ngumiti sa kaniya. Napa-pikit ako at tumingala at hinayaan ang mga luha kong tumulo.

🎼🎶No, you don't know me well And every little thing only time will tell If you believe the things that I do And we'll see it through Mariin kong ipinikit ang mga mata ko at hindi ko na napigilan ang pag-uunahan ng mga luha ko ng makita ko ang imahe ng mga magulang kong nakangiti. Masaya sila nanay at tatay para sa akin. Sa muling pagdilat ko sa aking mga mata ang malamlam ngunit luhaan mata ni Calyx ang bumungad sa akin. Ang mga mata niyang akala ko hindi ko na makikita pang muli. 🎶Life can be short or long

Anong magagawa ko? Lahat ng tao sa mundo ay may limitasyon, may hangganan ang buhay ng tao. Depende sa kapalaran kung hanggang kailan ka magtatagal. Iyong iba ay umaabot ng hundred years ang buhay dahil iyon ang will ng may likha sa lahat. Pero ako? Masyadong minadali ang pagkakatapos sa istorya ko. Ayon ang nakasulat sa book of life ni Lord eh. Hanggang doon na lang ang itatakbo ng buhay ko. Kaya sino ako para baguhin 'yon?