Life Is A Short Novels & Stories

Kung minsan ang buhay ay talagang hindi maintindihan. Minsa'y nasa itaas, minsan nama'y nasa ibaba. Ika nga nila'y para itong gulong na umiikot-ikot na hindi malaman kung kailan hihinto. Ito ba'y titigil sa nakatakdang oras? O, magpapatuloy lang sa pag-ikot na parang mundo na walang katapusan. Life is short. Matatapos ito sa ayaw at sa gusto mo. Titigil ka sa paghinga kapag tapos na ang oras mo sa mundo at wala kang ibang magagawa kundi tanggapin na hanggang doon na lang talaga, ang buhay mo.

isang masiglang pagbati mula kay Sining ang umagaw sa aming atensyon. Umupo siya sa tabi ni Lucas kung saan katapatan ko, nagpangalumbaba siya at nakangiting nakatingin sa akin. "Alam mo ba na life is short, so flirt with me." bulalas ng mapangbola niyang bibig. "Wow anong oras pa lang, ah? Masyado pa yatang maaga para mangharot, noh?" bigkas ng naiiritang si Seb.

I said in a monotone but she just stared at me. "You really need to have an inspiration in life, Ivan. You're still young to carry out these problems alone on your shoulder, enjoy life and have some fun." she advised. But I just scoffed and looked away. Knowing very well where this conversation is heading to. Tsk. There's no way I'm settling down in my lifetime. I don't believe in forever and love, for me it just happens in fairy tales. I'm not fond of those shits even though there's a living proof in front of me.

LUMIPAS ang mahabang oras at nasisigurado kong wala ng araw sa labas. "Isang oras pa tayo? Anong oras ba ang simula ng party mo, Jacob? Pasens'ya na. Hindi na yata ako makakadalo. Ikaw kasi e, kita mo namang hindi ako tumatanggi sa libre," lasing na ani Clarissa. "Ang totoo ay walang party. Hindi umuwi si Mama kaya 'wag na lang. Busy rin naman si Papa," sagot ni Jacob.

Bahagyang tumawa si Marc. "May mga nabasa ako about your life, profession, lovelife." Matamis siyang ngumiti. "Lovelife? I don't remember saying anything in the articles about my love life. San mo nabasa yun?" Nasa itsura ni Marc ang nagtataka. Yung wala naman talagang nabasa si Kim about lovelife dinagdag lang nya para mapagusapan nila. "May mga nabasa lang akong articles sa f******k. May girlfriend or fiancee ka daw na model." Sagot niya. S******p siya ng iced tea na nasa baso para mawala ang tensyon niya.

Gumawa ng dalawang bowl ng pasta si Cordy, at umupo sila sa mesa, kumain sila ng maayos. “Umalis ka sa mga Levine?” Ang tanong ni Cordy ng walang emosyon. “Oo.” “Hindi mo dapat ito ginawa.” “Tapos na ang lahat ng ito,” Ang sabi lang ni Jay. Tila tila negatibo ang pag iisip niya, na para bang hindi mahalaga ang buhay kahit na naging masama ito; parang mas nagdurusa siya ng sobra.

biglang pagsagot naman ni ate Vida. "Anong chance naman yan ate vida! Nag vivida-vida ka na naman!" at natawa naman ito. "Ibig kong sabihin Maxine, chance mo nato kung magpapakita ba ng sign si Sir Clarence" "Anong sign?" tanong naman ni Manang Selly "Manang, Maxine, ganto yung pagsasakay ka na ng sasakyan pagbubuksan ka niya ng pinto" sabi ni Ate Vida habang naglalakad pa.

Siguro naman kung tumitingin siya makakaiwas siya sa akin. Nang mag-angat ako ng tingin nalaman ko na hindi siya mag-isa. Lima sila na mukhang mean girls dahil sa maiikling skirt ng uniform nila at nakakulot pa ang mga buhok – may hawak pang iced coffee iyong isa. May kolorete din sila sa mukha at yung nabangga ko, sa kasamaang palad ngumunguya ng bubble gum. Isang tingin palang alam ko na di na maganda ang kalalabasan ng usapan namin ngayon.

🎼🎶No, you don't know me well And every little thing only time will tell If you believe the things that I do And we'll see it through Mariin kong ipinikit ang mga mata ko at hindi ko na napigilan ang pag-uunahan ng mga luha ko ng makita ko ang imahe ng mga magulang kong nakangiti. Masaya sila nanay at tatay para sa akin. Sa muling pagdilat ko sa aking mga mata ang malamlam ngunit luhaan mata ni Calyx ang bumungad sa akin. Ang mga mata niyang akala ko hindi ko na makikita pang muli. 🎶Life can be short or long

Sa loob nito ay isang singsing na kumikislap sa ilalim ng ilaw ng silid. Tumingin si Yael kay Luna—diretso sa mga mata nito. “Luna…” mahinahon niyang simula. “After everything that happened… I realized something.” Maingat niyang hinawakan ang kamay ni Luna. “Life is too damn short to wait.”