Papel De Liha Novels & Stories

Teka, nagtataka ako kung gaano kalaki nga ba ang epekto ng liha sa lumang pahina ng libro — at masasabi kong mas malaki kaysa sa inaakala ng marami. Minsang naisip ko ring gumamit ng napakafinong liha para tanggalin yung mga madidilim na spot sa gilid ng isang lumang nobela sa koleksyon ko, pero agad kong napatunayan na delikado 'yon. Kapag nilimot ang ibabaw ng papel, nawawala ang surface sizing at ang pinakamabuting bahagi ng mga hibla; nagiging mas manipis at madaling mapunit ang pahina. Sa madaling salita, nawawala ang proteksyon ng papel laban sa dumi at hangin kaya mabilis itong magsimulang mag-butas at ma-yellow.

Bilang karagdagang obserbasyon, iba-iba ang reaksyon depende sa uri ng papel: mga rag paper (mas matibay) ay mas makakaya kaysa sa pulp paper na karaniwang makikita sa mga paperback mula dekada '50 pataas. Kahit napakafine na grit (hal., 1200–2000) ay puwedeng magbago ng texture ng pahina at kalipatan ng tinta — pwedeng kumalat o mawala ang ink sa mga bahagi na na-liha. Sa pangmatagalan, ang liha ay hindi paglilinis kundi pag-aalis ng materyal; mukhang maganda sandali, pero ire-reduce mo rin ang buhay ng libro. Sa totoo lang, mas pinipili ko ang mga soft eraser, vulcanized rubber sponge, o isang malambot na brush at HEPA vacuum para sa surface cleaning, at iiwan ko ang sanding sa mga eksperto na may tamang kagamitan at kadalubhasaan. Pagkatapos ng lahat, may mga paraan para linisin nang hindi binabawasan ang materyal na bumubuo sa mga pahina — mas magandang mag-ingat kaysa magsisi pagkatapos ng irreparable na pinsala.