Liha Novels & Stories

Dahil sa loob-loob ko, alam kong kapag nagbalik ako… baka huli na ang lahat. // FIVE YEARS LATER Mabigat ang ulan sa labas ng maliit naming bahay sa Italy, at sa loob, maririnig ang tawa ng dalawang munting tinig na pinakamahal ko sa mundo. “Mommy, look!” masayang sigaw ni Liana habang ipinapakita ang ginuhit niyang bulaklak sa maliit na notebook. Katabi niya si Thunder, nakanguso habang sinusubukang ayusin ang Lego na hindi magkadikit-dikit.

Kailangan niyang tingnan ang kanyang telepono upang siguraduhing nakarating nang ligtas sina Aling Lita sa Laguna. Sa loob ng mamahaling banyo ng hotel, mabilis na inilabas ni Haya ang kanyang nakatagong telepono mula sa kanyang maliit na clutch bag. May isang bagong mensahe mula kay Aling Lita: 'Haya, iha. Nakaalis na kami ng San Mateo. Malapit na kami sa Laguna. Ligtas ang bata, natutulog lang sa biyahe.'

Sa likuran nila ay may maririnig na yabag ng maliliit na paa. “Mommy!” sigaw ni Liana, halos madapa pa siya sa pagmamadali. Diretso siyang sumalpok sa kaniyang ina at yumakap siya agad nang buong lakas. “Ang ganda po ng fireworks!” “At ‘yong message, siyempre,” dagdag ni Gael. Humabol siya at halos sabay ring yumakap sa kanilang ina. “Astig! Ang laki sa sky!”

“Joshua, wag mong sabihing hindi mo sila namimiss?” Biglang huminto ang kurap ng mata ni Joshua. Syempre nangungulila siya sa mga ito. Bago sila umalis papuntang Sea City, inatasan nila si Lily na manuluyan sa apartment ni Luna sa Swan Lake Residences para alagaan ang dalawang bata araw-araw at kasabay nito… para padalhan siya ng mga larawan.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Karga ni Alliyah si Liara. Nakaupo siya sa sofa, bahagyang nakasandal, maingat ang pagkakayakap sa bata na halos isang taong gulang pa lamang pero tila may sariling presensya na kayang punuin ang buong silid. Nakadikit ang ulo ni Liara sa balikat niya, ang isang kamay ay nakakapit sa kwelyo ng suot niyang damit, ang isa’y bahagyang nakabukas na parang may hinahawakang hindi nakikita.

Sa gilid ng kalsada malapit sa isang artipisyal na lawa—kilala sa lugar bilang Green Lake dahil sa kulay-jade nitong tubig at luntiang mga hardin sa paligid—napayuko si Livia mula sa kanyang upuan. “Pasensya na po, Kuya. Pwede po ba ako bumaba dito?” magaan niyang tinapik ang balikat ng drayber.

Dahil doon, umaasa si Gerald na makita ang master na ito. Matatagpuan ang Langvern Mountain sa isang mountain ridge sa hilaga ng Halimark City, ang lugar na ito ay napapalibutan ng mga bangin at lumang pine tree. Kung tatayo ang isang tao sa tuktok ng bundok, makikita nila ang kabuuan ng Halimark City. Malaki ang city kaya makikita ng sinuman na nasa bundok na nagtatagpo ang city horizon at ang kalangitan, para bang parte ng kalangitan ang Hailmark City dahil konektado ang mga ito sa bandang dulo.

I saw Ellya’s necklace is activated. I checked the map and it is the same address as the nasa picture and that's when Tito speaks. “Ezekiel's favorite Rest House. Limmuel. Malapit ito sa Batangas.” Tito recognized it. “Ellya is in Batangas right now.” I said and showed them my phone with a red dot.

Napasinghap si Liana, inarko ang kanyang likod nang maramdaman ang mainit at basang labi ni Zion sa kanyang leeg. Kinagat ni Zion ang leeg ng dalaga. Hindi mahina, kundi sapat para mag-iwan ng isang madilim, pula, at malinaw na marka ng pag-aari. Isang hickey na magsisilbing babala sa sinumang lalaking magtatangkang tumingin kay Liana.