Papel De Liha In English の小説・ストーリー

Para bang kaylaki-laki ng problemang dinadala nito. “Pumunta ako dito para ibigay ito sa ‘yo,” saad nito at may iniabot na kapirasong papel sa kanya. Hindi naman malaman ni Liana kung tatanggapin iyon o hindi. Nagpalipat-lipat ang tingin niya doon at sa lalaking kaharap. “Pakiusap Liana… para sa nanay mo,” ang sabi pa nito sa malungkot na tinig.

Ang sandaling iyon ay puno ng init at lambing, tila ba sinelyuhan ang kanilang tahimik na pag-uunawaan. Makalipas ang halos dalawang oras ng pagkain, saka lamang naglakas-loob si Lyka na kumatok sa pinto, may hawak na mga dokumento. Maingat ang tono niya nang magsalita, “Mr. Villareal, ito po ang inquiry at investigation record tungkol kay Liana.” Si Liana, ang babaeng iniligtas ni Kerstyn kagabi sa parking lot.

Kung may makakakita sa kanila ay tiyak na iisiping naghahalikan sila. Sakto namang bumukas ang pintuan at mula roon ay pumasok si Lheia. Bahagya itong natigilan nang makita sila sa ganoong posisyon. Ngunit agad din itong nag-iwas ng tingin at tahimik na umupo sa desk nito. He had seen her opened the computer. May tinipa ito roong dokumento. Hindi nga lang niya maaninag kung ano iyon.

Sa simpleng pagtatanong nito kung kumain na siya Sa sulat na sinasabing mag-ingat siya. Tumulo ang isang butil na luha sa kaniyang hawak na papel. Sakto sa huling kataga na nakalagay roon. "I'm sorry," hagulgol ni Leigh, at idinikit sa dibdib ang papel. Kung alam lang ni Leonardo kung paano nagbibigay ng lakas sa kaniya araw-araw ang mga sulat na ito.

"I'm just doing my left works here at my office. Nakalimutan din papirmahin ni Lia ang mga importante papeles." I know her, she won't accept the truth. Heres can do something big that will surely destroy and bury herself to the deepest point that can also ruined the lives of others. Narinig ko ang pagbuntong hininga ni Heres at paghikab nito. "W-Working?" utal nitong tanong. Narinig ko pa pagtikhim at pagsinok nito na tila'y lasing na at ang pagubo ng bahagya.

Sa loob ay may isang lumang dokumento ng lupa at isang sulat-kamay na nota: "Ang hustisya ay hindi lamang nakukuha sa pagpabagsak ng kalaban. Nakukuha rin ito sa pagbawi sa mga bagay na ninakaw sa atin. Maligayang pagbabalik, Rafael." Naramdaman ni Rafael ang pagtayo ng kaniyang balahibo. "Lia!" tawag niya. Agad na pumasok si Lia sa silid, alerto ang mga mata. "Ano 'yan?"

"Mali ang inakala mong isa siyang mangkukulam, padre. Iba ang naramdaman sa kanya ng Liwanag ng makita niya ito sa kulungan," "Kung ganun, ano siya,Supremo?" "Ayon ng Liwanag, ang lalaking nadakip ninyo ay isa ring uri ng sinumpaang lahi. May katangian itong magbalatkayo bilang isang halimaw. Siya ay isang taong lobo," sagot ko naman sa kanya na inayon ko sa sinabi ng Liwanag sa akin. Bumuo ng gulat ang mukha ng prayle sa akin.

Ma-issue pa ako sa batang ito kung sakaling may makakarinig ng pinagsasabi niya. “Anyway, I have spare unlabeled relationships. He is not a loss for; besides I will break all those guys heart.” Liah has a good image, everyone adores her intelligence, influence and leadership. She’s a woman who run the council that represents the grievances of Elyssians. It’s a surprise that this woman is viscous and rotten from core. Hindi ko alam kung paanong nagagawa niyang itago ang personalidad niya na mapaglaro ng lalaki. Wala ni isang lumabas sa university portal na masamang balita tungkol sa ugali niya, money works after all.

Biglang may nadulas, bumagsak sa hagdan at napunit ang oil paper. Nagmamadaling lumapit si Lola, nanlalaki ang mga mata sa pag-aalala. Inutusan niya ang isang tao na balutin ito nang maingat ng higit pang mga layer ng oil paper. Idiniin ko ang sarili ko sa pader, tinakpan ko ang bibig ko, nanginginig. Ang nakalabas sa punit na papel ay isang maputla at walang buhay na kamay ng tao.

Ang katotohanang siya ang unang pumirma sa papel na naglagay kay Liana sa panganib na ito. ​Kapag nalaman ni Liana na ang kaniyang "bayani" ay siya ring kaniyang "kontrabida," kusa siyang tatakbo pabalik sa akin. At doon, magtatapos ang munting pangarap nila sa kubo.