Novel & Cerita Loneliness Tagalog

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. Limang segundo ang tinagal ng pagkakalapat ng aming mga labi. Suot pa rin nya ang ngisi sa labi nang ilayo nya ng kaunti ang mukha sa akin. Nakagat ko na lang ang labi ko pagkatapos. "That's how you say goodbye to your husband."

Sunod-sunod niyang tanong na mababakasan ng pag-aalala. Hindi ko rin namalayan na lumuluha na pala ako. Ni hindi ko nga naramdaman ang basa sa pisngi ko. Bilog nga talaga ang mundo, hindi mo malalaman kung kailan iikot 'to at mapupunta ka sa ilalim na mas nanaisin mo na lang na mawala sa mundo. I'm tired of being alone. Facing those problems alone. Kinakaya ko naman, pero minsan hindi ko maiwasang bumigay tulad ngayon.

“Sssh. You don't need to apologize. It's okay. You can lean and you can cry on my shoulders. I'm sorry, babe. I'm sorry for bringing it up. Wala akong alam. Wala akong ideya." “No, babe. You don't need to be sorry. Actually, isa rin sa rason kung bakit gustong-gusto kitang makita ay dahil nangako rin ako kay lola. Nangako akong dadalhin kita sa kaniya once na magkita ulit tayo. Alam mo bang sukong-suko na ako noon? Hindi na ako maniwalang buhay ka pa. Kumbinsido na akong napatay ka ng mag-inang bruhang ‘yon pero si lola, hindi siya pinanghinaan ng loob. Ang sabi niya, hangga't walang bangkay, walang namatay. Bago pa man siya bawian ng buhay dahil sa naging sakit niya, two years ago, gusto ni

I'm so lonely broken angel I'm so lonely listen to my heart I'm so lonely broken angel I'm so lonely listen to my heart On n' lonley, broken angel Come n' save me before I fall apart I'm so lonely broken angel I'm so lonely listen to my heart On n' lonley, broken angel Come n' save me before I fall apart I'm so lonely broken angel I'm so lonely listen to my heart On n' lonley, broken angel Come n' save me before I fall apart Kakain muna tayo ate nagugutom na ako eh. Hmmm ang sarap ng pagkain nila dito sa Zambales. Pagkatapos kong kumain dumighay pa ako. Nakita ko ang napaka laking paru-paro na dumapo sa bulaklak na dala ko. Sobrang ganda ng kulay niya at alam kong si ate Leah siya.

sabi niya. Puro talaga kalokohan ang alam ng lalaking 'to. "I suddenly feel lonely kaya naglibot libot muna ako,” dagdag niya. Nagtataka kasi ako bakit nag tatagpo ang landas namin tuwing may nangyayari saakin. "Okay, " tipid kong sagot. Nagtaka ako ng may makita akong ngiti sa gilid ng labi nito. Tinaasan ko siya kilay. "Ano?"

I pout a bit. I miss her so bad. Ako: You shouldn’t be alone. Dapat kasama mo ang colleagues mo para magcelebrate. Sayna: Maayos naman ako. Sana pala maaga ko sinabi sa ‘yo para magkausap tayo. I can eat my dinner alone since you’re done.

Sandali pa muna akong pinagmasdan bago ako sagutin. “The last time I checked. I'm certified single. Hindi ako nagpapatulog ng babae rito sa condo unit ko. Ikaw pa lang ang babaeng nakatulog dito sa kuwarto ko. Wala pa rin akong naisama na babae rito na kaming dalawa lang. Bisita, oo nagsama ngunit may kasama naman kaming iba. Pero ganitong solo tulad sa 'ting dalawa. Ikaw pa lang love, wala ng iba,” “Sabi kasi nila Gerlie,” mahina kong sambit.

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

(Proverbs 18:24 NIV) Natigilan ako sa pagbabasa nang biglang tumunog ang cellphone ko. Zaito: Puwede ka bang lumabas? May pupuntahan tayo. (و ˃̵ᴗ˂̵)و Napatingin ako sa oras na nasa cellphone ko. It's already 10:15 p.m. Saan naman kaya kami pupunta? Gabing-gabi na, ah. Mila: Sure.（˶′◡‵˶） Agad akong nagbihis at nagmadaling lumabas ng bahay. Pagkalabas ko ng gate, agad niya akong pinasakay sa kanyang kotse na siyang nagmamaneho.

Naiiling niyang wika. "Sweetheart kung ano man ang iniisipi mong kakaiba diyan.Dismissed it, iyong dati kasi na tinitirahan na dampa nina Mama Dhalia. Pinatayuan ko na i ng malaking bahay, hinihintay ko lang bumalik si Lola Ofen doon. kaso, ayaw na niyang iwan sina Lola Devi at Lino, naiintindihan ko naman iyon. Mas nasanay na siya rito kasama si Zeki. Sana maikunsidera mo bago ka sana bumalik sa Maynila na mapasyalan mo iyon kasama ka at ng anak natin."