Loneliness Tagalog Novels & Stories

Umalis na ako sa balcony at isinara na rin ang sliding doors doon para hindi pumasok ang hangin. Pumunta ako sa study table niya at binuksan ang lamp shade na naroon. Umupo ako at napangalumbaba ako. Pagkalipas ng ilang segundo ay may naisip ako. Dahil may sticky notes namam at ballpen ay may isusulat ako. Day 1, without you. I feel so lonely right now. I wish you're here.

saad ko "imposible naman yun bess. try mong alalahanin kung sinong kasama mo at pano ka naka uwi dito "walang kung maalala sobrang lasing ako nicole. siguro sarili kulang ang nag uwi saken dito atsyaka wala namang iba na nakakaalam ng bahay ko bukod sa inyong dalawa ni venice kaya malamang mag sarili akong umuwi dito.

All i could do is to hear them begging and crying, feeling their love for me but no matter how i tried to give them the signs that i can hear them ay wala, no matter how i scream my lungs out hindi nila naririnig, i am losing my shits damn it i am missing them so much specially my baby but i can not do anything but to cry and pray na sana ibalik na ako sa liwanag kasama ang mga taong naghihintay sa aking pagbabalik. Darkness... yes as in wala akong makitang kahit ano, i have these feeling na tanging ako lang ang nag eexist sa lugar na ito ngunit maging ang aking sarili ay hindi ko man lang maaninag sa sobrang dilim ng lugar, i even tried to see my trembling hands but i couldn't, damn.,i do n

Ibig sabihin sya yung humila nito. Marahas kong hinawi ang kamay mula sa bag ko, “Lunch. Alone.” Matigas na sabi ko at nag-umpisa nang magmartsa. Talaga tinigasan ko ang salitang ‘alone’ para maintindihan n’yang gusto kong mag-isa.

So tinitignan niya ako? The following page was, Bruno Mars? Napangiti ako na naaalala niya din ‘yung sinigaw kong yon. I laughed softly and read the caption: You are beautiful. Not In looks. Not in what other people say. But just the way you are. Shit! Please, magpapakababae lang ako ngayon ha? Puwedeng tumili sa kilig?! Oh my gosh!

"Ako, apo ni lolo. Bata pa lang isinilang na akong mayaman. Lahat ng gusto ko nabibili ko pero hindi ko inisip maging perpektong anak ng aking ina at perpektong apo ni Lolo Delio. Dahil, kahit anong gawin ko hindi 'yon maaabot. Kahit gaano man ako kayaman, hindi pa rin magiging perpekto lahat. Ginawa ko lang mga bagay naisin kong gawin para sa sarili ko. Alam ko sa aking sarili na mayroong hangganan ang lahat. Kaya, Mr. Bustoz kung ang perfectionism ang pagpapakita sa'yo ng kahusayan, maaari na kahit sa pag-ibig mapupunta pa rin lahat sa imperfection. Tao lang tayo nagkakamali at may pagkukulang. Di mahalaga ang sasabihin ng iba at di rin mahalaga kung di ka malakas, ang mahalaga na alam mo

Agad syang pumunta sa kwarto ko at humiga. For sure nag away nanaman sila ni mama. Nag aaway kasi sila ni mama pag hindi sila nag kaka sundo sa isang bagay. Maka tulog na nga lang. QUEEN OF HEARTS|_9HEARTS

ayieee~ Sining Fedeli: Kahit one dot lang dyan oh... :( Wala ako sa mood na replyan siya. Pakiramdam ko ay para akong walang laman, nalilito, nasasaktan, manhid, hindi rin ako n*********n o kinikilig. Baliw na yata ako, mahina, malabo, pagod, balisa at nalulungkot. Hindi ko na alam kung anong nangyayari sa akin, masyado na akong magulo.

—LORNA— Ibinaling ko ang tingin sa labas ng bintana. Inaaliw ang sarili sa bawat nadaraanan. Deep inside, I am lonely and empty. I miss my one and only babe. Kumusta na kaya ito ngayon? Okay lang kaya ang lagay nito? "You're thinking about him?" Napasulyap ako kay Mommy. Sumilay ang tipid na ngiti sa aking mga labi bilang pagsang-ayon.

"Wala po, Mama!" Natawa ito at muli siyang kinurot sa pisngi. "Dalaga ka na talaga!" "Ma, wala po talaga akong boyfriend," diin niya. "Alam mo bang mas madalas ka nang nakangiti ngayon? Iyong mga ngiti mo katulad na katulad siya no'ng ngiti mo noon do'n sa ospital. Iyon din ang unang beses na nakita kitang ngumiti kaya hindi ko iyon makakalimutan."