Lonely Quotes Tagalog Novels & Stories

Hindi nila alam, sasama ako pero gamit ang ibang katauhan. Oo, pagsisisihan ko ito pero handa akong sumugal para sa kapatid ko. Handa akong masaktan basta huwag lang siyang mawala. We are already orphans. Sabay namatay ang mga magulang namin, halos dalawang-taon pa lang ang nakalipas. She's the only one that I have now and I don't want to lose her as well. Sanay akong nag-iisa, literally. Pero ang mag-isa sa buhay ay hindi ko na kaya. I might be lonely but I do not want to be alone. "Sorry ulit, Sarina. Last na ito na pagpapanggap mo, pangako. Ayoko lang kasing magmukhang napakababa sa kanya."

Still the same, unexplainable, so magical "Dave, fuck me with that tongue. Oh that's it baby. More please!" halos sumigaw na ako sa pag mamakaawa, i can't stop myself anymore, i am drown from all loneliness where i conceal myself for a long time. Hindi ako nag pakita at umalis ako dahil gusto ko na mag bago. Pero mukang hindi ko kaya ito

Lalo syang nalumo sa mga naiisip. "Ayoko na dito sa Cebu bestfriend... gusto ko nang magpakalayo-layo. Palagi ko lang maalala si Inigo dito. Total wala na din naman cya kaya wala na din silbi ang buhay ko dito. Siguro tuturuan ko nalang ang sarili kong mamuhay ng mag-isa at kalimutan cya." humihikbing wika nya.

Wala talaga sa goal ko ang magka anak or magka jowa kasi tatlo lang ang kelangan ko na pag tuunan ng pansin which is money na nag papatakbo sa mundo at sa buhay naming pamilya at silang mga kaibigan ko and lastly si mommy na hindi ko kayangmawala sa buhay ko. "Nako wala sa vocabulary ko magkaroon ng jowa, and i don't believe in love, love doesn't exist." Saad ko kay joe. Totoo naman kasi na hindi nag e-exist ang love maraming taong nag hihiwalay dahil lang pagod na sila or what.

(Proverbs 18:24 NIV) Natigilan ako sa pagbabasa nang biglang tumunog ang cellphone ko. Zaito: Puwede ka bang lumabas? May pupuntahan tayo. (و ˃̵ᴗ˂̵)و Napatingin ako sa oras na nasa cellphone ko. It's already 10:15 p.m. Saan naman kaya kami pupunta? Gabing-gabi na, ah. Mila: Sure.（˶′◡‵˶） Agad akong nagbihis at nagmadaling lumabas ng bahay. Pagkalabas ko ng gate, agad niya akong pinasakay sa kanyang kotse na siyang nagmamaneho.

Caption: “alone” Biglang nag-ring ang cellphone ko. Si Jerome. Sinagot ko agad. “Nice, ang ganda mo ngayon ah.” Natawa ako ng mahina. “Paano mo naman nasabi? Parang nagkita tayo ah!” Tumawa siya nang malakas. Ramdam ko ang alon ng dagat sa kabilang linya. “Malamang nag-post ka kanina! Ako unang nag-comment dun, tapos ngayon alone ka naman. Tsk. Sana sinabi mo na lang sa akin ginawa mong date!”

I pout a bit. I miss her so bad. Ako: You shouldn’t be alone. Dapat kasama mo ang colleagues mo para magcelebrate. Sayna: Maayos naman ako. Sana pala maaga ko sinabi sa ‘yo para magkausap tayo. I can eat my dinner alone since you’re done.

“Sssh. You don't need to apologize. It's okay. You can lean and you can cry on my shoulders. I'm sorry, babe. I'm sorry for bringing it up. Wala akong alam. Wala akong ideya." “No, babe. You don't need to be sorry. Actually, isa rin sa rason kung bakit gustong-gusto kitang makita ay dahil nangako rin ako kay lola. Nangako akong dadalhin kita sa kaniya once na magkita ulit tayo. Alam mo bang sukong-suko na ako noon? Hindi na ako maniwalang buhay ka pa. Kumbinsido na akong napatay ka ng mag-inang bruhang ‘yon pero si lola, hindi siya pinanghinaan ng loob. Ang sabi niya, hangga't walang bangkay, walang namatay. Bago pa man siya bawian ng buhay dahil sa naging sakit niya, two years ago, gusto ni

Sexy pa din naman kahit among lamon," sabay tumawa. "I miss you love" " I miss you too love, kailan ka na ba rito pupunta? February 1 na ngayon akala ko ba ay pagkatapos ng buwan ng January ay pupunta kana rito?" "May inaasikaso pa kasi love . Pupunta naman ako diyan maghintay ka lang at malapit na talaga." "Sanay naman ako pagdating sa hinatayan eh," "Basta pupunta ako diyan kunting tiis na lang at magkikita na rin tayo. I can't wait to hug you and kiss your lips."

"Why are you crying? Hindi dapat ganito 'yon!" "Ano pala ang gusto mong mangyari?" Hindi makontrol ni Luke ang pag-angat-baba ng kaniyang dibdib. Nalulunod siya sa saring luha. "Gusto mo bang sumaya ako?!" "Alam ko na wala akong karapatan pero 'wag mo akong sabihan na hindi ako dapat nagkakaganito kasi feelings ko 'to!" Naaalarmang lumapit si Logan. Sisinok-sinok na umatras si Luke. Inilahad niya ang palad at sumenyas na tumigil ang lalaki. "'Wag. 'Wag ka ng lalapit. I'm sorry, I made you disappointed in me but I can't help but be attached to you."