Lonely Quotes Tagalog Novels & Stories

Napakagat ako ng labi. "You want it that much, hm?" his soft voice echoed into my mind. Lalo lang akong nalunod sa aking pagnanasa ng dahil doon. "Please..." pagmamakaawa kong sabi. "I'm not yet done with the teasing, baby." Napakagat ako ng labi ng bumaba ang kanyang halik.

I shouted, feeling mad now. Masyado naman kasi siyang papansin at feeling pinagpalang nilalang! I was about to escape but he cornered me with both arms on my side. Gosh! Wala bang pwedeng umawat sa h*******k na ito para tantanan ako?! "What's your problem ba? Hindi mo ba alam ang salitang leave me alone? Do you want me to translate it in tagalog?!" kunot noong singhal ko sa kaniya kahit na nga ba nakakadama na ako ng kaba.

sabi niya. Puro talaga kalokohan ang alam ng lalaking 'to. "I suddenly feel lonely kaya naglibot libot muna ako,” dagdag niya. Nagtataka kasi ako bakit nag tatagpo ang landas namin tuwing may nangyayari saakin. "Okay, " tipid kong sagot. Nagtaka ako ng may makita akong ngiti sa gilid ng labi nito. Tinaasan ko siya kilay. "Ano?"

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Phantom na message sa akin sa i*******m. Phantom: Hi, Miss Mari kumusta? Pilit na ngiti ang pininta ko sa labi. Pinahid ko ang namamasang pisngi at ilong. Nagtype ako ng reply. Me: ok lang, ikaw? Phantom: (sad emoji) Me: ba't ka malungkot? Phantom: hindi ko rin alam eh. Me: ano ka ba, shunga ka ba? Phantom: siguro nga shunga ako.

Nakakakilig. “For me… forever doesn’t exist. Depende lang ‘yan sa mga taong hopeless romantic and desperate to get what they want to predict in their future,” sabi ng katabi ko na siyang ikinagulat ko. Nakikinig talaga siya? Nagbigay pa ng comment, eh.

Parang naramdaman kaagad ni Miguel ang emosyon ng dalaga kaya nag-alala ito. "Please, honey... stop your tears from crying. Ang layo mo sa akin ngayon para yakapin kita at aluin." pakiusap ni Miguel. "Promise... after the event, I'll find ways to be with you, just don't cry. Please?" nag-alala ang boses nito sa kabilang linya.

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

you're not here anymore.One thing I have in mind is that I will always be with you as long as I exist,and there's nothing that can change that fact.I love you,dear.Sagot ni Liam sa mga message ko.Ako ba talaga ang nagpa bago sa buhay niya?Ganon ba kahirap at kabigat ang pinagdaanan niya?Kung ganon magkaparehas kami sa ibang sitwasyon nga lang.Bakit kasi ayaw niya sabihin sa akin lahat kung ano yung mga pinagdaanan niya at yung mga nangyari haist masagot na nga message nito.My heart is full of joy,I never thought you came into my life before we meet I thought I cannot find man who love me unconditionally I'm afraid to love again.Without you my life is lonely I want to grow old with you my lo