Novel & Cerita Lonely Quotes Tagalog

biglang may tumulong luha sa pisngi ko. Nagulat naman siya sa naging reaksyon ko. Parang hindi ko na alam ang mga pinagsasabi ko. "Ano palagi nalang akong walang nagagawang tama? Walang kwenta? Alam niyo, napaka-putangina niyo rin!" humagulgol na ako sa iyak. It's lonely, isn't it? That right now, being in this bar, surrounded by people, we both actually wish we weren't here.

“Hey, are you okay? Bakit bigla kang tumahimik? Bakit parang bigla ka yatang nalungkot?” Pinilit ko ang ngumiti. “Ako? Nalulungkot?” tumawa ako ng mapakla. “How could I possibly be sad when my boyfriend just gave me the best day ever? Out of everyone I know, you’re the only one who’s ever done something like this for me. So why would I feel lonely?” Tumingkayad ako at hinal!kan siya sa kaliwang pisngi. Napangiti naman siya sa ginawa ko.

Sabi niya sa ina na bakas sa mukha ang kalungkutan. "Ma naman huwag ka ng malungkot para namang ang layo layo ng lilipatan ko." Natatawa niyang sabi sa ina na ngayon ay nakaupo na sa dulo ng kanyang kama. "I'm sad kasi mamimiss ko ang bunso ko. Nasa malayo na nga si Lucas pati ba naman ikaw. "Anito na tila nangongonsensya pa.

Parehong hinahabol nila ang paghinga at nakatingala lang sa langit na may kanya-kanyang iniisip. Maya-maya ay yumakap ito sa kanya saka bumulong. "Thanks for staying with me tonight. I'm tired of calling myself Mr. Lonely." Agad na napatingin siya rito. "Ikaw si Mr. Lonely?" Hindi makapaniwalang tanong niya. Tumawa lang ito saka siya hinalikan uli sa mga labi. Pagkatapos ay umungol ito at inilayo ang bibig sa kanya.

Masasayang lang ang pagod niya. "How's your sleep?" Tinawagan siya ni Kaden at matapos ang limang attempt ay saka lang niya ito sinagot. "I want to go home," 'yon ang isinagot niya. Silence. How do you say goodbye to the person you love? Ipinikit niya nang mariin ang mga mata niya. "What are you saying?" Tanong ni Kaden "You're home." "No... Bahay nyo 'to. This is not my home."

"Oh My God, Ellwood!" My heart burn by the heat of his warm surprise. Pakiramdam ko ay isa ako sa pinaka espesyal na tao ngayong gabi. Sa labis kong saya ay niyakap ko ito mula sa kaniyang tagiliran habang nananatili itong naka-akbay sa akin. "Whenever you feel alone and sad, just remember this... Remember that I'm here for you."

“I love you too, Jaycee. Ikaw lang ang lalaking mamahalin nang buong puso.” Matapos ang pagpapalitan naming ng mga matatamis na salita ay muli naming inangkin ang labi ng isa’t isa nang buong ingat. Nang gabing iyon ay nalunod kami sa init ng aming pagmamahalan—ang malalaswang tunog na gawa ng pag-iisa ng aming mga katawan at ang mga ungol ang siyang bumalot sa maliit na k’wartong iyon at nagpatuloy kami sa aming mainit na pag-iisa hanggang sa maubusan kami ng lakas.

Napahinto siya nang bigla akong magsalita. "Because I still love you!" Kita ko ang gulat sa mga mata niya nang sabihin ko 'yon sa kaniya at kahit ako ay nagulat dahil hindi ko alam na lalabas 'yon sa bibig ko. Sandali akong napahinto at humugot nang malalim na hininga bago magpatuloy.

Hindi niya maitago ang sakit na nararamdaman. Naestatwa si Honeylet nang makita ang pagluha ng kanyang anak. “Bakit hindi n’yo po maintindihan kung gaano ko kamahal si Elorda? All my life, I feel alone. Lumalaki ka na wala kang kasama, mag-isa ka lang. Mayroon nga ako ng lahat ng kailangan ko, pero pakiramdam ko naman wala akong kasama. Wala akong karamay. Lahat ng sakit, lahat ng lungkot, mag-isa kong binuhat, Mom. Dahil wala naman kayo parati ni Daddy."