Love And Other Words の小説・ストーリー

“And I’ll never let you fall..” His words pierced through my soul— as if it was an arrow— tainted with a poisonous edge, intoxicating me. Ngayon ay hindi ko na maikakaila ang nararamdaman ko. Nagugustuhan ko na si Javi.. Lumamlam ang mga mata niya habang nakatitig sa akin, nanunuyo, nang-aakit at nagpapakatotoo. “Making love out of nothing at all..”

Malungkot ko siyang binigyan ng ngiti at bahagyang napabuntong hininga. “I think love is in everything...” I trailed off. Nag-huhukay muna ng lakas na loob mula sa kaloob-looban. At nang may kaunting nahukay ay saka ko lang tinapos ang pagsasalita. “Love is when you feel fear, hatred, anger, trauma and all the feelings that you could feel. Yung sa akin kasi it's everything. The hatred is there, fear, sadness and the trauma. And I know it's love because if it's not love what I gave back then, then maybe I shouldn't have felt those feelings at all.”

Tawang-tawa na ani ko sya naman ay naka-ngiti ngayon habang pinamamasdan ako. Linakasan at pinahaba pa nya ang word ang pinaka-gwapo, Feel na feel ang panunumpa ng kumag! 'K*NGINANG YAN! May tinatago palang kalokohan ang lalaking ito!' Maya-maya ay tumigil nako sa pagtawa pero hanggang ngayon ay napapa-bungisngis pa rin ako. Ibang klase!

Nung nakaraang linggo ko pa isinulat itong vow ko, at minemorize ko lang, kaya hindi ako tumitingin sa iba bagkus ay sa mga mata lang ako ni Liam nakatingin. “I thought love would be loud, dramatic, and overwhelming. But loving you was gentle. It was quiet. It was a feeling that grew in my heart before I even realized it was there. You came into my life when I wasn’t looking for anything, and somehow, you became everything.” saad ko pa. “You saw me when I was unsure of myself,

Dagdag ko pa nang magtama ang aming mga mata. "Million feelinhs but zero words. Honestly, shame on me when I choice feelings than love. Nahihiya na akong humarap sa iyo, at wala na rin akong makapang salita na sasabihin. Nakahihiya."

Humugot muna ako ng isang malalim na butnong hininga saka ako nagsimulang magsabi ng aking vows "Love! Amelia (kapit ko ang kaniyang kamay) Noon lagi akong tampulan ng pang aasar ng mga taong malalapit sa akin kung bakit hindi ako palangiting tao not until magtagpo ang ating mga landas, hindi man maganda ang ating naging simula alam ko sa sarili ko na ikaw ang babaeng gusto kong makasama sa habang buhay, Pakiramdam ko hindi pa nagsisimula ang aking buhay hanggang sa araw na nakilala kita, Noon ang alam ko lang lahat ay kaya kong makuha ng walang hirap, kaya kong mabili ang kahit na anong gusto kong bilhin pero pinakita mo sakin na hindi lahat ay madadaan lamang sa pera na may mga bagay na ka

Binalingan niya naman si Soffi na napataas ang kilay dahil sa sinabi ng kaibigan namin. “In love? Nababaliw ka na ba, Jovy? Do you think nasa vocabulary ng mga taong kagaya ni Wesley ang salitang in love? Baka nakakalimutan mo na hindi lang pangkaraniwang tao ang asawa ni Symphony? Wesley’s pure evil. And evil doesn’t know what love is.” There’s no hint of joke in Soffi’s voice while she’s stating those words. She really meant everything she had said. And her words got me thinking about my marriage with Wesley.

Mamaya Love pag akyat ko tayo ang gagawa ng bunga, sabay kindat nito, nakurot ko ito sa tagiliran sa sobrang hiya ko kay Brex, pakiramdam ko namula ako ng husto, ok lang sana kung kaming dalawa lang nag-uusap e kaharap namin si Brex. Aray Love! sabay yakap saakin, hindi kana nahiya kay Brex bulong ko dito, at humagalpak ito ng tawa. Love matanda na yan si Brex, kaya niya nang maintindihan yan sabay tingin at kindat kay Brex, tawang tawa naman ito sa aming dalawa. Oo Bro tama yan, gawin nyo na agad para magkapangkin na ako, wika nito na may pambubuyo pa, sabay tawa.

Thalia’s Point of view Sa bawat sulok ng silid Kaakibat ay alaala Pilitin mang kalimutan Ngunit tila hangin kung magparamdam Sa panahong nakasama ka Mga salita mo’y tila musika Sa aking pandinig Puso ko’y iyong tinuruan Lumipad ng kay taas Sa piling mo ay tila narating ang langit Nagugunita ko sa bawat sandali Di ba’t kalungkuta’y Walang puwang sa pusong umiibig? Noo’y mga salitang pagsinta Kahulugan ay ligaya Ngunit sa pagbabalik tanaw Mga matatamis na salita Mula sa nakaraan tila isang talim Matindi kung humiwa Ibayong sakit ang dulot Nang matamis mong salita Paano kakayaning kalimutan Kung ang puso ko’y

Nakatulog ito sa pagud sa pag-iyak. 'Forgive me for what I have done. In brings you more pain. Oh how I wish to take all of that for you to be free. You are so fragile and innocent. You deserve to be loved and to take care my dear. You don't even know how much I love you since the first time I saw you.' mga salitang binabanggit ng kanyang puso at isip habang tinitignan ang maganda at maamong mukha ni Rox.