Love Don't Change の小説・ストーリー

Nothing's gonna change my love for you You oughta know by now how much I love you One thing you can be sure of I'll never ask for more than your love Mas lalo pa akong humahagulgol ng iyak dahil inumpisahan na akong kantahan ni Ahmed. Unti-unti na ring kumakalma ang puso't-isip ko dahil sa lamig at ganda ng boses niya. Nothing's gonna change my love for you You oughta know by now how much I love you The world may change my whole life through But nothing's gonna change my love for you Sa mensahe ng kanta niya, umaasa ako na sana nga ay mahal niya ako at kung minahal nga niya ako noon ay hindi pa rin sana nagbabago iyon hanggang ngayon.

tumawa kami habang nagkkwento si papa ng lovestory nila ni mama. "Kung nahihirapan ka pala, bakit hundi ka tumigil?" inirapan siya ni mama kaya lalo kaming humagalpak. "Syempre mahal kita. You're worth the pain!" "Yieeee!" Kahit bumabanat si papa kay mama ay hindi niya pa din nakalimutang ikwento ang mga hirap na dinanas niya. Iba ka talaga pa!

Alam niyang may nagbago. Alam niyang si Ainara ay hindi na tumitingin sa kanya tulad ng dati. Hindi na siya ang nilalapitan. Hindi na siya ang nginingitian. Hindi na siya ang iniintay. Paano s’ya nito mapapansin ulit? He has to find a way to make Ainara fall in love with him again. Mateo will do everything it takes. ** The weekend is finally over.

Hinapit ko ang bewang ng babaeng mahal ko saka sumubsob sa kaniyang leeg. I will gladly embrace Reisha's imperfections. I will gladly embrace her wounds and bruises and help her heal. Paulit-ulit niya akong tinatanong kung bakit mahal ko siya. She should try to see herself on my point of view so she could love and trust herself just like I do. No one will ever take away my family from me. Reisha and our son, Rouge, I will protect them no matter what. That is how great my love for Reisha is. Ngayon, nadagdagan pa dahil ibinigay niya sa akin ang anak namin na si Rouge Vincenzo De Dios.

Gusto na sana niyang magwala sa mga oras na iyon pero pinigilan niya ang kanyang sarili at sinunod na lamang ang hiling ng dalaga. Nag-iba ang tingin niya sa dalaga na parang bigla nalang nawala ang pagmamahal niya rito habang nakikitang aktwal ang paglabas pasok ng ari ni Luis sa kweba ni Tess. Hindi niya masikmura ang bawat oras na umuungol ito sa bawat kadyot ng ibang lalaki sa kanyang minamahal. Ayaw niyang may kahati ito sa pag angkin sa katawan ng babaeng kanyang buong buhay na pinahalagahan.

"And then later on, I realized that it wasn't just a simple attraction anymore. There's still lust, but my feelings for you got greater." I sighed. I was hurting. "Di ba, inorasyunan kita?" Umirap siya. "You still believe in that?" Mukha ng iritado. "Bago mo pa orasyunan si Marko, gusto na kita!" "Pero minahal mo ako nang matapos ko iyong orasyon," giit ko naman. He groaned. Iritado. "I love you. I still love you. I don't want to talk about your failed spell."

Ani ko at nginitian siya. He chuckled, then look on the stage. “They look so good together. What do you think?” Lumapit ako kay Sean at tinabihan siya. We're now both looking sa magcouple, “Yeh, and they look like they really like each other now.” Sean nodded his head. “At first, they hate this arrange marriage but after an almost one year arguing. They finally love each other.” Nagulat ako sa narinig ko. Really? Sa iba kasi a week or as soon as possible nag e-engagement party na whether they like each other or not.

ngiting tanong niya "NO KUYA! I DON'T EVER CHEAT TO SANDRA. I LOVE HER" sagot ko. "PWEDE PA NAMAN KASI MAGBAGO YUN KYLE" makahulugan niyang sabi. Napaisip ako. What? Hindi naman basta-basta magbabago ang pagmamahal ko kay Sandra. I swear!

Walang naisagot si Hunter habang patuloy si Tom sa pagsasalita sa kabilang linya. "Sabi ko na nga sa iyo, dapat romantic. Girls love surprises. Gusto nila romantic!" sermon at payo ng kaibigan. Hindi na mapinta ang mukha ni Hunter.

“I know I messed up. Pero mahal kita. Mahal na mahal. Hindi mo pwedeng itapon ‘yon basta-basta. Ikaw ang first love ko na matagal ko ng hinahanap. At ako din ang first love mo, di ba?” Pumikit si Iris. Hindi dahil naaantig, kundi dahil nakakapagod. “Harvey,” sabi niya, mababa pero malinaw. “Hindi ko itinatapon ang kahit ano. Wala lang talagang tayo. Mga bata pa tayo that time. Marami ng nagbago.” “Pero pwede pa--” naputol ang salita nito ng hikbi. “I can change. I’ll do anything. Please… don’t marry him.”