Love For Music Quotes の小説・ストーリー

Huminga ako nang malalim, pilit na pinapakalma ang sarili. Tiningnan ko ang repleksyon ko sa salamin. Nakikita ko ‘yung babae na gusto lang maging malaya sa lahat, sa marami at iba’t ibang opinyon ng mundo. Nakakapagod pag palaging ganito. “Maybe love isn’t about who speaks louder. It’s about who listens first.”

Nakakahiya! "Pwede bang sumayaw ka na lang?" Inis na aniya. Wala an akong nagawa nang isinayaw na nya ako sa mabagal na musika. Favorite ko pa naman ang music ' my heart will go on '. "Love can touch us one time And last for a lifetime And never let go till we're gone. Love was when I loved you One true time I hold to In my life we'll always go on." Napatingin ako sa kanya nang sumabay rin itong kumanta. Lasing na nga.

“Nasa bahay mo siya, ngunit ako ang nasa puso mo.” Hindi maiwasan ni Agatha na maalala ang “classic quotes” na iyon sa sinabi ni Noah ngunit para makaiwas sa sakit nun ay hindi na tinuloy pa ni Agatha ang pag-uusap nila at sinuot ang headphones niya. Nang makita iyon ni Noah ay nag hesitate siya ngunit nagdrive na lang. Hindi na nagbukas pa si Agatha ng music. Sa kadahilanang kapag nagiging emosyonal ang tao ay madali silang madala ng music at kahit anong kanta ay paniguradong maiiyak siya.

Yes, she is a nobody, neither someone whose opinion matters, but definitely she knows when to speak, "Kaya ng musikang patunayan na hindi nito kaylangan ng balatkayo upang maimpluwensyahan ang mga taong nakikinig dito. Dahil yung ibang malalalim na musika at may totoong saysay ay karaniwang matatagpuan sa mga taong may mas sensitibong karanasan at kaluluwa. I still believe in the idea that heart and soul make music timeless, not pretty faces." Sumaktong bumukas ang pintuan sa floor kung saan ang mga ito patungo. Hindi na muling nagsalita pa ang lalaking may pulang buhok at nauna ng lumabas, ngunit panandalian namang huminto sa gilid niya ang lalaking blonde at hinarang ang kamay sa bukana ng

'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'. Lagay ko sa caption at inupload ang picture. Isa yan sa mga quotation na sinabi nang isa sa mga iniidolo kong singer at kahit papaano ay maiiugnay ko yon sa nararamdaman ko ngayon. Sa kabila ng gutom ay mas pinili kong magscroll sa newsfeed ko at umabot na rin ng halos 300 reactions ang inupload kong picture sa loob lamang ng limang minuto. Kakatuwang sa dami ng mga iyon ay wala man lang nangamusta sa akin. I let out a deep sigh.

Nagkaroon ng mahabang katahimikan sa pagitan nila ni Lizette, pero bigla na lang siyang nagulat ng hinarap siya ng kaibigan at sumayaw sa harap niya sabay kanta. “Bagay sa akin ang kanta ano?” tanong nito pagkatapos sumayaw. “Now I'm wondering, would you fall for a woman like me?” Quote pa nito sa lyrics ng kanta na para bang si Farkas siya na nasa harap ni Lizette. “Eh, kung sa kanya mo mismo itanong ‘yan?" “Huwag na oy! Sasaktan ko lang ang sarili ko. Hindi ko naman kailangan ng love-love na ‘yan pang loser lang ‘yan ‘no!”

Because if I look around, mas lalo lang akong malulungkot sa mga nakikita habang nakatingin sa mga taong nagkakasiyahan. This is my birthday but it feels like the day I was born is really lonely. Does my parents sad when I was born? Why it feels like this? Is this a curse? Bahagyang napangiti ako nang marinig ang pag-echo ng tunog ng gitara maging ang isang malakas na hampas ng drum. They are going to start. Mag-uumpisa na naman akong makinig sa musikang parang walang tunog. I hate music, but because of him I did love it, but not the song. I love the music itself.

"Okay lang ‘yan, normal lang ang ma-in love. Kahit gaano pa kataas ang IQ mo, walang silbi ‘yan pagdating sa puso. Pare-pareho lang tayong lahat." Napaisip si Andeline. Tama nga naman. Kaya agad nawala ang lungkot sa mukha niya at tumalon mula sa kama. "Pwede ba tayong magpatugtog ng music? Wala ka namang gagawin bukas, ‘di ba? Pwedeng makigulo saglit?"

I slowly said those words while my eyes darted on the sleeping pills na nasa side table, i tip toed and dance while walking to the direction of my bed. Umikot ikot ako habang gumagawa ng sarili kong himig, music is killing me. Masaya man o hindi ang kanta, I feel like the lyrics are mocking my stupidity. Alam ko na katangahan pa, pero ang mag-mahal ay katangahan talaga. Kahit hindi ka bobo, magiging bobo ka sa pag-ibig. Taht is true, love is a weakness. It will make you weak, wala kang laban kapag nasasaktan ka. Walang gamot kapag masakit ang dibdib mo dahil sa sakit at pasakit. Loving is a burden.

Nanatili pa rin ang pag-tunog ng violin. Romantic music. Soothing music "I AM THE LUCKIEST MAN EVER. NAGPAPASALAMAT RIN AKO SA MAYKAPAL, DAHIL SA HABA NG PANAHON AY HINDI NIYA AKO PINABAYAAN AT HINAYAAN NA MAHULOG SA IBA. NA HINDI KO NAGAWA NA AMA-IN LOVE SA IBA.KASI NA SA SAYO PA RIN PALA ANG PUSO KO." mahabang wika nito.