Love Story In Harvard Cast Novels & Stories

Dikta ni Harrison. "Harry, hindi ba't alam mo ang tunay na kwento ng kasal ko? Nagpakasal lang ako dahil sa utos, hindi dahil gusto ko. Huwag mo akong pigilan, dahil wala kang karaparan!" Bulyaw niya. Habang papalabas si Hugo, hinarangan siya ulit ni Mayor Harrison, "Pinapanood ka lang ng asawa mo ngayon." Turo niya sa hagdan kung saan nakatayo si Hillary.

Mataman nitong inaaral ang mga galaw ng dalawang Del Puedo. "So, ano bang love story n'yo ni Xandro?" "Loka-loka, hindi ko iyon boyfriend. Pangarap ko pa lang maging boyfriend. Biniro lang kita noon. Pani... ka kasi, paniwalain sa mga kagagohan ko. Kahit nga yata ipahamak kita 'di mo pa rin malalaman, eh." "Hindi kasi ako naniniwala na kaya mo akong saktan. Simula mga bata pa tayo alam kong love mo rin ako," sagot ni Hara.

Sabi nito sabay alis sa harap niya at pumasok sa kwarto. Siya naman ay agad tiningnan anh cellphone niya. Nakita niyang bago na ang pangalan nito sa cellphone niya. "My Love Jared?" Basa niya dito. Napailing na lang siya. May saltik nga yata itong boyfriend niya.' Hindi na niya binago pa ang pangalan nito sa phone niya ay dahil ayaw na niyang makipag diskusyon sa lalaki. Balaha na lang ito sa buhay nito.

Ang saklap ng kapalaran mo Yvone, sabi niya sa sarili minsang ka lang nagmahal ng buhos ,yung walang alinlangan walang tinitingnan ung mala tag line ni Sharon Cuneta, yung " Maging sino ka man" pero mauuwi pala sa akala ko lamang ang pamagat ng love story mo Yvone. Masaklap na biro ni Yvone sa sariling kapalaran. Malinaw na ang lahat sa kanya. Panaginip lang ang kung ano man ang inaakala niyang pagtingin sa kanya ng binata. Napilitan nga lang siguro ito o sinasakyan lang talaga siguro ang mga biro nya.

"Masyadong pabigla-bigla ang aming si Harvey, dahil sa kagustuhan niyang masunod ang kanyang mithiin, sapilitan niyang dinala si Erich para kumuha ng marriage certificate. Si Erich pa nga ang dehado rito, dahil hindi man lang siya nakatanggap ng pormal na proposal... Nahihiya rin ang pamilya namin, kaya naghihintay lang kami ng tamang pagkakataon para humingi ng paumanhin. Tutal ay kakabalik lang ni Erich sa pamilya, nararapat lamang na maging mas pormal kami." Ang mga salita ni Lola Lorenzo ay malumanay at sakto ang timpla, kaya’t ang patama ni Sheryl ay agad na napawalang-bisa. Sa ginawa niyang iyon, naging pinal at wala nang urungan ang kasal nina Harvey at Erich. Nagpasya na siyang kilal

"Yeah?" "What a cruelly yet beautiful tale. Imagine all those time they could have had with one another, the bullying that gay boy went through, for the happier married life the girl could have had. I think that I'm perhaps also sad because of the time that has passed. As I grow older, I believe less and less in "everlasting" love, and wonder if they would have drifted apart anyway as they themselves grew older. But now, having met at a much older age, perhaps they have a chance to rekindle the beautiful love they once had. Or perhaps none of this makes sense. Life is simply strange." Seryosong sambit ni Harry habang ako ay hindi makapaniwalang nakatingin sa kanya, hindi ko alam kung ang gan

Kinabukasan, kasama si Olivia, kaibigan niya noong kolehiyo, dumiretso siya sa City Hall. Nakatitig siya sa gusali, halong kaba at pangamba ang bumabalot sa kanya. Hindi na niya maalala ang mukha ng lalaking iyon. Ngunit ngayon, ang lahat ay magbabago. Kahit hindi niya alam kung ano ang itsura nito, itutuloy niya parin, yun ang kanyang pasya.

“At nakita mo rin bang lumabas si Ms. Lewis? Anong estado niya noon?” Umiling si Harvey. “Hindi… Hindi ko siya hinintay na lumabas. Pagkaalis ng lalaki, nakatanggap ako ng tawag mula sa girlfriend ko, kaya bumili ako ng kape sa cafe ng college. Habang nagsalit si Harvey, sinulyapan niya si Rose. Namumutla na parang multo ang mukha ni Rose, at nag-alala si Harvey. “Officer, hindi maganda ang pakiramdam ng girlfriend ko. Pwede ko ba siyang dalhin sa doktor?”

tumango tango lang ako at naupo sa tinuro niyang sofa. Nakita kung tumayo ito at inayos ang sarili, papunta na sana ito sa akin ng bumukas ang pinto ng opisina at iniluwa noon ang magandang babae, parang model ang dating niya dahil sa gandang taglay nito. Humalik ito sa labi ng binata na ikinagulat ko, hindi lang kasi ako sanay makakita ng ganun. "Hon, i miss you," Saad ng babae, ngayon ay natukoy ko ng ito ang kasintahan ni sir Tyron. Ngumiti naman si sir Tyron dito, "I miss you too hon," tila kinilig naman ang babae. Hindi ko namalayan na napabuntong hininga ako ng malakas, naagaw ko ang atensyon nila lalo na nung girlfriend ni sir, si sir naman ay tila nagulat pa, nakalimutan na atang nar

Hindi ko alam kung nag-i-imagine lang ako. “Hi! You’re the girl who caught the bouquet, right?” sabi niya with a bright smile. Ngumiti ako, medyo alanganin. “Yes, I guess.” “She’s really lucky,” sabay kindat pa niya kay Denver. “And you’re the garter guy?” Denver smiled with effortless charm. “Guilty.” “Perfect match,” sabat naman ng isa pang bisita, isang aktres na nakasama yata ni Hana sa isang drama, sa tingin ko lang. “We all saw it. That was fate!”