Lovers Carry Novels & Stories

Pero knowing how much he loves me, parang nagkaroon ako ng panibagong tapang para tulungan siyang harapin ang kung sino man na nag tatangka na paghiwalayin kami. “And there goes the lovers. Nakita na siguro natin kung ano ang totoo. And to the people or whoever you are na gustong paghiwalayin ang dalawang nagmamahalan na ito, I think mahihirapan na kayo dahil buo ang tiwala nila sa isa’t-isa. Higit sa lahat, they love each other so much.” Nakatingin kami kay Loren na ngayon ay nakaharap na sa camera at patuloy sa kanyang show. “Maraming salamat and kita kits po tayo ulit sa susunod na edition ng Loren!”

And now, he was holding my hand with our promise ring as the entourage and other people who were witnessing our wedding were sharing tears hearing our messages and vow. “Ikaw ang dahilan kung bakit nagkaroon ako ng lakas ng loob para ipagpatuloy ang buhay ko at determinadong gumaling. Marami tayong naging problema pero nagpapasalamat ako dahil,” pinunasan niya ang mukha niya gamit ng daliri niya, “hindi ka nag-asawa ng iba at hinintay ako kahit na alam mong patay na ako.” Sumisinghot na rin ang mga bisita namin. “And I would like to thank your mother, who will be my mother as well, for helping me together with Denise. Thank you din sa dad ko na ipinakita ang pagmamahal niya sa akin kahit na

Naramdaman ko ang unti-unting lumuwag ang kapit nito sa kamay ko ngunit I grabbed it again ang kiss his hands. Nabigla ito sa ginawa kong paghalik sa kamay niya. Maski si Tita ay napanganga rin sa nakita. “Tita, my love for Zero is beyond and can’t compare to anyone. My Zero is the reason why I am happy right now and he will be the reason of my happiness forever,” Mahabang lintanya ko. Tinignan ko muli si Zero na ngayon ay namumula na sobra ang tenga.

Walang ibang makapagsasalita o makakaramdam ng bigat ng kanilang kasaysayan kundi sila lang, sa kanilang pinagsaluhang gabi. Sa wakas, habang ang musika ay unti-unting naglalaho, nagawa nilang magyakap nang mahigpit, isang yakap na puno ng lahat ng pangarap, pag-asa, at paghingi ng tawad na hindi nabigkas noon. Sa bawat segundo ng kanilang pagyakap, naramdaman nilang hindi lamang ito isang simpleng pagsasayaw, kundi isang muling pagkabuhay ng pagmamahalan na matagal nang itinago ng tadhana. "Darrius," bulong ni Kariel, "kung may bukas para sa atin… handa akong sumugal."

But when her dad talked about an agreement of her marriage to his business partner's son, she lost all her enthusiasm in life. "You're right." pagsang-ayon nito. "And a good place for lovers, isn't?" Minsan pang nilibot niya ang tingin sa paligid. Tama nga ang lalaki. Kanina niya pa napapansin na majority ng mga tao ay pulos mag-nobyo. "Like us?" Sukat na marinig ay mabilis niya itong nilingon. Nakatingin ito nang nakakaloko sa kanya. His eyes show a spark of mischievousness.

Sa sandaling ito, sa pamamagitan ng mga epekto ng Peach Blossom Demon Scripture ni Carol, dahan-dahang naging pulang hamog ang dugo at laman ni Natalie na hinihigop ni Carol. “Sis, simula ngayon, magsasanib na tayo! “Isasama kita sa paghihiganti!” Isang anino ang dahan-dahang pumasok sa katawan ni Carol. Ito ay walang iba kundi ang espiritu ni Natalie na hindi maaaring mapayang umalis sa mundo. *** Sa Lovers’ Pavilion sa tabi ng Moonlight Lake, tahimik na nakarating sina Waltz Fleur, Madame Brittany Rockefeller, at ang iba pa.

SHE was still standing at the stage, waiting for the right timing. Ngayon ang araw ng kaniyang pag popropose kay Lazaro; her boyfriend, and best friend. Some may think that her idea was absurd, pero wala siyang paki-alam, she loves Laz and she want him to be her husband. Kaya sa harap ng mga script writer, producer, director, camera man and PA's, she asked.

Lumabas naman ang isang maliit na ngiti sa labi nito ng marinig ang kanyang pagpayag. Tahimik na naglakad lakad sila at walang nagtangkang magsalita. Ganoon pa man ay tila magaan ang atmospera. Ilang sandali pa ay naisipan nilang maupo sa sulok ng niyog upang magpahinga. Tahimik nilang pinagmasdan ang paligid hanggang sa naisipan ni Ash magsalita. "Phoenix, why do you insist on being with me?"

Elise asked pertaining to the remaining bouquet of daffodils and a bottle of liquor on Topher's hands. "I'll carry them with us," Topher answered laughing, unsure if it is a good idea. "Want me to hold that for you too?" He added pointing the bouquet he just gave to his love, joking. "No, I want to hold it." Elise hugged the bouquet that made Topher smile ear to ear. Topher still can't believe he's with Elise again after years of waiting, yes, he waited. And to add that Elise is so expressive with him now. She does not limit herself now and Topher does not complaint, he's loving it, to be honest.

Di niya na rin naman kailangan ng pictures dahil may Hyperthymeesia na siya. Hindi na gaanong nagsalita si Love dahil busy na siya sa pagtingin-tingin ng mga painting, at eto ako, sinusundan lang siya. Lagi niya ring hawak ang kamay ko at hawak ko rin naman ang sa kanya. Hinihila niya ako sa bawat direksyon na pupuntahan niya. May gagawa ba ako eh siya yung compass ko.