Lovers Reunion Novels & Stories

Ngumiti siya nang ulitin niya ito nang malinaw. Parehong nagulat at natuwa si Eloise at Sean nang kaagad na tumulo ang kanilang luha. "Eveline! Ang tagal kong hinintay ang araw na ito! Eveline…" Niyakap ulit nang mahigpit ni Eloise si Madeline at ang saya at galak sa kanyang mga mata ay di mailarawan. Naluha din sa ginhawa si Sean. Kahit na ang reunion na ito ay dahil sa amnesia ni Madeline, tunay pa rin ang ligaya sa kanyang puso.

Paano ko siya mapapaibig kung pareho naming kinamumuhian ang isa’t isa? Napapikit nalang ako at naalala si Kian, ang ka-love team ko. Sa loob ng apat na taon, nagawa ko siyang pagtiisan at nagawa kong papaniwalain ang mga taong mayroong special na pagtingin sa aming dalawa. “Dalawang buwan lang, Lucky, dalawang buwan mo lang siyang pagtitiisan at makakalaya ka na. Sisiw lang ang lahat.” Bulong ko sa sarili ko at kinolekta ang natitira kong pasensya sa katawan para bumalik sa kanila.

Katulad nalang ngayon. Napahugot ako ng hininga. Siguradong mag-aaway na naman kami mamaya sa bahay. Halos katatapos lang ng away namin, mag-aaway na naman kami. Para na kaming aso’t pusa. Sinabi ko naman na sa kaniya ang dahilan pero hindi pa rin siya nakinig. Minsan tuloy naiisip ko, para na kaming mag-boyfriend. At sa tuwing naiisip ko ang bagay na iyon, laging nagrereact ang puso ko. Bigla nalang siyang magwawala na para bang may naghahabulan sa loob. Ganito din ang nararamdaman ko sa tuwing ilalapit niya ang mukha niya sa akin. Hindi naman ito ang first time na naramdaman ko ito pero hindi ito pwede. Minsan gusto ko na ring iuntog ang sarili ko. Mula ng makasama ko si Cai kung ano-ano n

Pakiramdam ko hindi ko na naman mapipigilan ang pagluha ko. Sa bawat pasko na dumaan, magkasama kami lagi ni Jairus. Mula bata kami, umaasa ako na hanggang pagtanda iyon. Pero ngayon pakiramdam ko, magkaiba na kami ng landas na tinatahak. Siya, papunta kay Vinalyn. Habang ako ay narito, I'm stuck loving him. I can't let go. *****************

But now, I was working in the well known company sa bansa, mag 3 months palang ako dito kaya tudo bigay ako para mabuhay lang. --- Ng matapos ko ang kailangan gawin ay niligpit ko muna ang aking mga gamit at natulog. --- Nagising ako sa sariling alarm and began my morning routines. Kahit paman stressed sa trabaho, I ensure that I maintain a healthy diet. Nang matapos ay namangha parin ako sa sarili kung ganda. Na hindi ko parin alam kung bakit ma iwan iwan ako nuon ng mga boyfriends ko nuon. Inis kung winala sa isip ko ang mga sakit na dulot sa akin nuon ng mga taong minahal ko pero diko parin mahanap ang dahilan kung bakit ako iniwan ng mga ito. I had a boyfriend throughout my high school d

Sandali silang nanatiling ganoon habang hinugot na nito ang ari. "We need to go back bago pa may makakita sa atin," pagbasag nito sa nakakabinging katahimikan. "Dito pa naman ang itinerary ng reunion mamayang alas otso." Tumango-tango na lamang si Allison. Hindi na siya nagulat pa nang ipinagsiklop nito ang kanilang mga kamay at hinila na siya pabalik sa tent. Pagkadating nila sa tent ay pasado alas-sais na ang oras at laking pasalamat niya ng wala pang tao ang gising kaya hindi na sila nahirapan pabalik sa kinaroroonan na hindi nagbabadya.

hindi na nito natapos ang sasabihin nang biglang sumagot si Richard. "6 years ago, I was inloved with a beautiful woman. She's my first love." Huminga siya ng malalim, hinawakan ang punching bag at muling nagsalita. "I courted her and did everything just to to win her heart. I thought she's the perfect match for me." Sinuntok niya ang punching bag. "Basted ako sa kanya." ngumisi siya ay muling nagsalita. "It hurt me so much to find out that I wasn't the one she loved. Not only that. I also found out that she was already pregnant." Sinuntok niyang muli ang punching bag. "What hurt me the most was that my best friend was the one she loved and the father of the child she was carrying. I feel re

Si Brianna ang naging ilaw niya sa madilim niyang mundo nang iwanan siya ng asawa. It's been more than three years since Clara left. After that night… the night where he and Clara made love. Hindi na niya ito nakita. Nag-iwan lamang ito nang isang papel kung saan nakasulat dito ang kanyang pamamaalam. That she was sure about what they discussed. Nakiusap din ito na huwag siyang hanapin bagkus ay gamutin nila ang mga puso nilang sugatan. Hanapin ang kanilang mga sarili at muling buuin. When God let them meet again, maybe that time is already for them. Sunod-sunod na busina ang nagpabalik sa huwisyo ni Anthony. Naka-go signal na pala kaya naman mabilis niyang minaniobra ang kotse.

Ramdam kong umiinit ang gilid ng mata ko. Damn! She’s already my wife but I’d still get emotional. Ngumiti siya nang nasa tapat ko na siya. Hinawakan ko ang kamay niya nang nasa harap ko na siya. “You’re so damn beautiful,” bulong ko nang nasa tabi ko na siya. I heard her laugh. Pareho kaming tumahimik nang humarap kami sa pari. “We are gathered here today to witness the union of two souls who, despite the trials, chose to find their way back to each other.”

Louise replied faintly, “Don’t forget that I love you—even if you once hurt me.” “I’ll never forget that,” Lucien said. "I’ll never forget that I love you, Louise.” They continued in that moment, thinking only of each other—of the present. Their heartbeats moved in sync with the rhythm of the night. In their final touches and kisses, in their tight embraces and the tears they hadn’t realized were falling—one truth was clear: They chose to love, again. And now, they were whole. UMAGA – LOUISE’S ROOM, MANSION