Low Tide In Twilight Side Story Novels & Stories

Gusto niyang magtampisaw sa tubig at damhin ang init ng dagat. Narinig niya ang pag-ring ng kanyang phone ngunit hindi niya ito pinapansin. It must be her friend, trying to stop her from doing something stupid. Well, too bad. Nandito siya ngayon at walang makakapigil sa kanya sa kanyang nais na gawin. At nang magtagumpay ay agad siyang bumaba. High tide ngayon. Seems like the moon is pulling the ocean higher. And without any fear, she jumped.

Tuwang-tuwang pinagmamasdan naman ni Luke si Trisha habang masayang naglalangoy. "Bukas na kita tuturuan kung paano mag surf dahil hindi masyadong malaki ang alon ngayon kasi low tide na. Bukas ng umaga ang high tide kaya mas maganda mag surf," ani Luke habang naglalaro ng tubig. " Saka madilim na din mahirap mag surf kapag madilim," dagdag pa nito. "Sige!" maikling sagot ni Trisha.

The waves broke lightly against them, creating small splashes and faint echoes that blended into the soothing rhythm of the shore. “Ito po ang tinatawag na Twin Lagoon.” muling bumalik si Celeste sa pwesto niya kanina sa harap namin. “Ang ganda, di ba? Walang ganyan sa ibang lugar. Sa Coron lang kayo makakakita niyan.” Napatango-tango naman ako. “Pwede na kayong maligo dito kung gusto niyo.” dagdag pa ni Celeste bago niya inilabas ang kanyang phone at nagsimulang kumuha ng mga litrato sa paligid.

Ikinampay ni Dark ang kaniyang mga paa sa ilalim ng dagat. Labis siyang namamangha sa kaniyang nakikita. Kung sana ay kasama niya si Aia at nakikita rin nito ang magandang tanawin sa ilalim ng karagatan ay natitiyak niya na matutuwa iyon. Tuwang-tuwa si Troy ng makatarak siya ng malaking Tanguigue o Tuna. Halos magsasayaw siya sa ilalim ng dagat. Kung nakakapag salita lamang ito sa tubig ay natitiyak ni Dark na naghihiyaw na ito base na rin sa reaksyon nito.

Tawanan mula sa di kalayuan ang nagpahiwalay sa dalawang gumagawa ng milagro sa gitna ng karagatan. Nilinga niya ang paligid at malalim na napabuntung-hininga dahil sa relief ng makitang madilim na. Naaninag niyang patungo na sa resthouse ang mga kasama at mukhang hindi man lang sila napansin doon ni Nick. "Too much for a swimming lesson," she uttered sarcastically, still catching her breath. His body trembles in amusement. "I think we have to resume our swimming lesson tomorrow, it's already dark." He was still chuckling. "Or, do you want to swim in the dark?"

The coastline is a frontier where the terrestrial and the aquatic converge, a realm of endless possibilities where the limitations of the land are embraced by the infinite horizon of the sea. As the sun bids adieu, casting its golden glow over the water, the beachline transforms once more. The twilight hour brings with it a sense of tranquility, a calm before the night takes hold. The celestial bodies emerge, their reflection shimmering on the tranquil surface of the ocean, creating a celestial spectacle that mirrors the cosmic dance of the universe.

After a few minutes, I roll over for my back to face the sun. Natagalan siguro ang pagbabad ng likod ko sa araw dahil nakatulog ako. It's 2:30 when I check the time on my watch as it was the only thing beside me. "It's time to swim," I yawn. I'm still sleepy. Nasa hita ko na agad ang tubig at hindi kalayuan ito sa buhangin. I can still see the towel on the sand, and it seems reachable. The sea is still on high tide.

It rolled side to side, and up and down on the high waves. "Then lightning. Thunder. A strong rainstorm hit. The poor ship started to tip on the rough waves! It was so dark that the Little Mermaid could see nothing. Then lightning lit up the sky, and she could see the young prince on deck. He seemed to be the only one still there! He was working hard to keep the ship afloat. He was throwing ropes out to his men who had jumped. But then, all at once, the waves got very high and the ship started to tip over. The Prince was flung to the side of the ship and thrown overboard! Down into the sea he fell."

Kapag nasa malayo ako at uuwi ako, I would spend my time with her kahit pa jetlagged ako. As the line went dead, muli akong bumaling sa malawak na karagatang nasa aking harapan. I bit my lower lip. Munting linawan na lang ang nasisilayan sa nakalubog na araw. It's high tide. Kokonti lang ang tao sa paligid kaya para na-e-engganyo akong maligo. And that's what I did.

Gusto kong pumunta sa dalampasigan lalo na at mula sa kinatatayuan ko, natatanaw ko na low tide pala. Ang alam ko, kapag ganitong low tide, maraming mga sea shells na nakakain sa lugar kung saan mababaw or wala na ang tubig dagat. Pagkakataon ko na iyun para i-enjoy ang buong paligid at the same time, makapag paaraw na din SA naisip kong iyun, direcho na akong naglakad patungo sa dagat. Medyo maaraw pero hindi naman masakit sa balat. Siguro nga dahil may nagbabadyang bagyo kaya ganito ang panahon