Low Tide In Twilight Side Story Mga Nobela at Kwento

Low tide kaya mababaw at medyo malayo ang tubig sa dalampasigan. Mula sa pwesto ay natanaw ko si Wesley na karga si Melody na may nang kung ano. Dahil sa distansya ay hindi ko na mapangalanan kung ano iyon. Melody looked around, siguro ay hinahanap ako. Wesley also did the same, then stopped when he saw my slippers and dress on the sand. Tumalikod na ako at naglakad pa palayo hanggang abot na ng tubig ang dibdib ko. I bend a bit until the water reached my neck. I closed my eyes as the refreshing feeling calmed my nerves.

It rolled side to side, and up and down on the high waves. "Then lightning. Thunder. A strong rainstorm hit. The poor ship started to tip on the rough waves! It was so dark that the Little Mermaid could see nothing. Then lightning lit up the sky, and she could see the young prince on deck. He seemed to be the only one still there! He was working hard to keep the ship afloat. He was throwing ropes out to his men who had jumped. But then, all at once, the waves got very high and the ship started to tip over. The Prince was flung to the side of the ship and thrown overboard! Down into the sea he fell."

May silence bring him peace. Naririnig ko pa rin si Mikey sa speaker. As soon as the day engulfs by darkness, I saw the flying ship again, silver and gold. So closed to the ground. Not even before. The ship covers the sun. It's not the moon anymore. It's not going to be an eclipse. The time eclipse happened, the ground was like a jigsaw puzzle, like a scrabble who have no depth words.

Isang tipid na ngiti ang lumitaw sa kanyang labi bago sila sabay na tumalon sa madilim na kailaliman ng dagat. Nang umahon sila mula sa malamig na tubig, ang lighthouse ay tuluyan nang gumuho sa kanilang likuran. Isang dambuhalang apoy ang tumanglaw sa madilim na karagatan. Nakakapit si Ryella sa isang piraso ng kahoy, habang si Vladimir ay lumalangoy patungo sa kanya, pilit na nilalabanan ang paghila ng agos.

Tumango si Athena, seryoso ang mukha. Nakatingin naman si Maureen sa kanyang anak. Larawan ng paghanga at pag aalala ang makikita sa kanyang mga mata. Nagpatuloy si Shawn, nakatingin sa mapa. “Kung gagawin natin ito bukas ng gabi, may high tide. Mas mabilis tayong makakalapit sa baybayin. Pero mas malakas din ang alon. Kailangang handa ang team.”

he asked in a low, bedroom voice, his thumb caressing my lower lip. Maya't-maya, papatakan niya ng halik saka pipisilin ang kaliwang dibdib ko bago nilalaro ang naninigas kong nîpple. Tumingin ako sa labas ng bintana. The beach was pitch black, saved only by the faint moonlight reflecting on the waves. The digital clock on the dashboard showed that it was way past midnight. Sane people would probably head back to the city by now, especially since we both had work tomorrow.

Tatagos iyon hanggang sa watch tower, libong milya ang layo mula sa kinaroroonan nila. "But it was low tide when the lighthouse collapsed." Apila ni Vhendice. "Aabutan pa rin siya ng pag-angat ng tubig dahil sa layo." Agap niya. Tiningala niya ang langit. Mukhang uulan pa yata. Kumakapal nang husto ang ulap sa gawing iyon at unti-unti nang kumakalat ang dilim na hatid ng nagbabantang panahon. Isinuot niya ang hood ng kanyang coat at sinipat ang oras sa kanyang relos.

Gusto kong magbabad pa ng ilang minuto kahit pa tumataas na ang tubig dahil sa high tide. I breathe in real slow. The flaming rage in my heart disappeared completely. Mas gumagaan ang lalo ang pakiramdam ko habang tumatagal. The moon guides me through the water deeply. Mas na engganyo pa akong sumisid sa mas malalim na bahagi nito. I could see nothing but extremely pitch-black. Dahil ramdam ko na ang malalakas na alon ay pinasya ko ng umahon.

Sabat ni Lero. Wala ng sabi-sabi at sabay na silang lahat sa paglakad sa tubig hanggang sa makarating sa kabilang bahagi. Lowtide ng mga oras na yun kaya hanggang tuhod lang ang tubig. Nabasa ng kaunti ang kanilang mga suot dahil sa agos ng tubig. Pagkarating nila sa pampang ng ilog ay may nakakita sa kanila na dalawang babae na may hawak na sibat at lampara. " Sino kayo!?" Matapang na tanong ng isang babae habang nakatutok ang sibat sa kanila."

’’Wika ni Dianne nang makalapit kay DJ. ‘’Sige, babe, sasama ako. Mukhang maganda nga panoorin ang sunset,’’ sagot ni DJ. Nilakad nga nila ang lugar kung saan ang sinasabi ni Dianne, malapit lang iyon sa bahay ng babae. Nang makarating na sila sa tabing dagat ay umupo sila sa malaki at malapad na bato. Nasa dalampasigan sila at tamang tama na low tide ang dagat ng mga sandaling iyon. Sakto lang ang pagpunta nila dahil sa mga sandaling iyon ay papalubog na ang araw na nagbigay ng kulay sa mga ulap na nakapaligid sa papalubog na araw. Habang nakaupo sila roon at pinapanood magandang tanawin ay naramdaman ni Dianne paghawak ni DJ sa mga kamay niya.