Luckily In Tagalog Novels & Stories

biglang tanong ni Antalia na umangat ang ulo mula sa ginagawa. "It means misunderstanding between two people or an argument," I explained not giving the exact word which is lovers' quarrel. Kumuha ako ng orange at isnubo iyon. "Pinahaba mo pa, ang ibig sabihin ng lq ay lovers' quarrel pero hindi naman kami lovers kaya hindi lq ang tawag doon," sansala ni Claribel. Tumango-tango si Antalia sa paliwanag nito bago bumaling sa akin.

"The drink, Lucky." Bahagyang nanlaki ang mga mata ko nang marinig ko ang pangalan ko mula sa kanya. Hindi "Miss Diego." Hindi rin "Assistant." Kundi Lucky. Ngunit dahil sa hilo ay hindi ko na iyon masyadong napag-isipan. "I just took it from the table..." Mariin siyang napapikit. At sa pagkakataong iyon ay naramdaman kong may mali talaga.

) Napalingon ako sa tinitignan kong babae at nawala na siya kasama ng mga babaeng kausap niya. Paano ko kaya siya makikita ulit? Keith, parehas pa kami ng pangalan. "Anong nangyari sa'yo?" tanong ni Jung sa akin at isa sa barkada ko. "Oo nga, natulala ka na akala namin napa-ano ka na!" sita naman ni Kim sa akin inakbayan nila ako. Silang dalawa ang halos kausap ko dahil, gumagamit kami ng salitang Tagalog.

Wish "Kuya safe ba 'toh?" maluha-luha kong tanong. Wala akong nagawa nung nahila ako ni Evan papunta dito sa may Zipline, hanggang ngayon ay nangangatog pa rin ako sa sobrang kaba habang si Evan ay natutuwa sa reaksyon ko. Matalim ang tingin ang ginawad ko sakanya ngunit hinayaan niya lang ako.

"You're so funny! I like it!" "Baka nagkamali ka lang! I like you dapat ang sinabi mo!" Tumawa na naman siya. Ano ba naman iyan?! Siya lang ang masaya! Dapat ako rin! Pero ang guwapo talaga niya! Yummy pa! "Yeah, I think nagkamali nga ako. I like you na!" pagkatapos niyang sabihin 'yon ay tumawa na naman siya. Sinakyan naman ang joke ko!

Philly, yun naman pala ay s'ya ang may gawa ng iniisip kong sakit ko. Adam Lucky Lacuezo... yon nag pangalan ni Luck? Hindi Luck Bernales? Hindi man totoo ang mga nalaman ko nang mga nakaraang araw maging ang ilang bagay sakanya, sapat na saakin na mayroong totoo akong nalaman. Ang pagmamahal ni Luck para saakin. Tumatak sa isip ko. Pumasok lahat ng narinig ko at parang ngayon lang nag-process. Wala akong permanent amnesia! They're just making tricks with my memories.

May isang mas matimbang. Bigla ko tuloy naalala ang sinabi ni Lolo noong buhay pa siya. He preached us before that there are two kinds of love. The shallow love and the deep love. The shallow love is the kind of love that gives up easily. It doesn't help you to grow. Iyong ganoong klaseng pagmamahal ay hinding hindi ka mapapanindigan hanggang dulo. While deep love is the kind of love that will help you to grow and love you in a selfless way. Iyon bang kaya mo siyang palayain hindi dahil hindi mo na mahal pero iyon ang mas nakakabuti para sa kanya. Pagmamahal na kahit magkalayo man kayong dalawa, asahan mong may babalikan ka.

Wala na akong ibang ginawa. Kinakabahan ako para bukas. Parang gusto kong bumagal ang oras, parang gusto kong umatras na ewan. "Congratulations, Lawliet," bati sa akin ni Hugo. I smiled at him. "Hey, thanks for inviting us. Congratulations! Here," bulalas naman ni Kuya Angelo at binigyan ako ng isang bouquet ng bulaklak. "Thank you, Kuya! Hindi ka na sana nag abala pa!"

"Lumingon ka sa likod." Likod? Ano ibig sabihin nun? Teka muna. Parang mula sa likuran niya ang boses na iyon. Hawak ang telepono, dahan-dahang lumingon si Marco. Nakatayo lang si Audrielle sa kanyang likuran, hawak ang kanyang telepono. Tinititigan siya ng mata nang may galit, may bahaging ngiti sa kanyang mukha, at nagsabi. "Direktor Marco, congrats ngayon ay tunay mong nakilala si God A."

Mas ligtas. Masakit. Lalo sa dibdib. At alam kong hindi lang ito pisikal. Ito 'yung sakit na walang gamot. 'Yung alam mong mahal mo ang isang tao, pero hindi ka kailanman mamahalin pabalik. Tama ba ang desisyong tanggapin ang alok niya na bigyan ng pagkakataon ang pagsasama namin?