Luckily In Tagalog Novels & Stories

baling ng ama sa anak. Ginagap ni Vince ang kamay niyang nakapatong sa mesa at saka iyon masuyong h******n. 'Di sinasadyang lumipad ang tingin niya kay Lucy na matamang nakatingin sa magkahugpong nilang kamay ng asawa. Her eyes showed something—pain, affliction... "I don't believe in luck but ironically, I feel like the luckiest," si Vince na kung hindi lang sa affectation ng sinabi ay iisiping fondness ang nahihimigan niya sa tinig nito.

Tumango siya nang may kasiyahan, "Hmm, hindi ka naman pala pinabayaan ni Jaxon." Mataas na iniangat ni Lucky ang ulo nito na parang ipinagmamalaki ang sarili. Parang sinasabi na: 'Syempre, hindi ako pababayaan ni Daddy Jaxon. Hindi mo ba alam na ikaw ang nagbigay sa akin?' "Lucky, gutom ka ba? Nagluto ako ng sweet and sour pork ribs kanina. Gusto mong tikman?" Pagkarinig sa salitang "kain," biglang sumaya si Lucky. Mabilis niyang ikinawag ang buntot, tumango nang sunod-sunod, at nanliit ang mga mata sa sobrang tuwa.

Tumatawang sabi ko. "We're so happy for you Lyrica. Blessing in disguise rin talaga siguro na napunta ka sa Valiente." Nakangiting sabi ni Jessie. "Kaya nga, kaya maraming salamat din sa inyo dahil kinupkop ninyo ako noong kailangan ko ng matutuluyan." Sinserong sabi ko.

Kaya naman wala na akong naging ibang choice kung hindi ang humarap kay Noah at kabadong sinalubong ang tingin nito. I was expecting a smirk from him. But I only saw a cold stares na akala mo ay mas maliit pa ako sa langgam sa mga tingin na iyon. Bagay na ikinatulala ko pa at nabalik sa realidad nang sikuhin ako ni Mama sa tagiliran. "Ah-Hi! I am Lily! N-Nice to meet you!" yuko ko kasabay sa pagkagat ko sa aking labi at pilit na inabot ang kamay ko sa kanya.

Yun lang yun? Malakas na tumawa Si Cita! "Putcha! Kinabahan ako dun ah!" ------ Stay safe. Stay at home. Love, love.

Sabay iyak sa duyan. May nakita akong isang panyo may nag aabot sa akin. Si alex ang kababata ko. " Alex? " At kinuha niya ang panyo. " Sige lang umiyak ka lang hanggat sa gusto mo walang pipigil sayo ". Saad ni alex Umiyak ng umiyak si marlia hanggang sa mahimasmasan na. Tinanong niya si alex. " Bakit ka pala andito? Kelan ka pa umuwi galing " canada? Saad ni marlia

1 Year Later "Good morning, prof!" Masayang bati ni Mischell sa asawa niya ng lumapit ito sa may hapag kung saan naka handa na ang kanilang agahan. "Good morning miss late, late ka na naman sa trabaho mo sana 'di mo na ako hinintay."

Kasabay nito ang malakas na tuksohan ng mga sumaksi sa kasalan. My breath was ripped from my lungs as I turned my gaze to Lawrence. His eyes were gleaming with amusement. He then slowly licked his lips. Marahan nitong hinaplos ang pisngi ko. Kasabay nang mahina niyang pag bulong. "I love you.." Marahan na ngang lumapat ang halik na iyon. Hindi lang iyon ordinaryong halik. Dahil matagal at matamis ang halik na aming pinagsalohan. Kung hindi pa pumalakpak ang lahat ay hindi kami mag hihiwalay.

He looks better and strong today. And then a luminous light comes on. Nailawan ang isang stage. Napatutop ako sa aking bibig at nanlaki ang mga mata when I read the letters from the banner. "HAPPY BIRTHDAY DIOZZA" Napalingon ako kay Adonis. Nasa kumpulan na siya ng ibang mga kamag-anak namin at ilang mga kaibigan. Masayang nakamasid sa amin ng aking ama.

"Thank you dahil minamahal mo ako at tinanggap ang lahat ng mayroon ako!" "Ako ang dapat na magpasalamat sa iyo dahil binigyan mo ako ng chance na makapasok sa buhay mo." Pinisil ni Chris ang matangos na ilong ng asawa bago hinalikan ito sa noo. "Chessy!" Tumatawang biro ni Nica sa asawa. "Tara na nga sa loob at salubong na ang mga kilay ni Lolo." Tukoy niya sa ama na hindi umaalis sa bukana ng pintuan at hinihintay silang makapasok.