Luke Warm の小説・ストーリー

Mabuti na lang at kasama namin si Luke kaya siya na ang naglagay ng mga pinamili ko sa compartment ng sasakyan ko. Ang dami ko rin palang pinamili. Naisip ko tuloy kung paano ko iyong bubuhatin lahat pataas sa condo unit ko... magpapatulong na lang ako sa mga guards sa lobby. Nang makatapos si Luke ay isa-isa na silang b****o sa akin at nagpaalam ng aalis na. "Mag-ambag kayo sa gasolina ah? Ang mahal na ng gasolina ngayon tapos ang bibigat niyo pa," reklamo ni Luke. Tinawan lang namin siya dahil alam naman naming biro niya lang iyon.

Sa pagkakaalala ni Luke ay Irish ang pangalan nito, ang ikaapat sa high ranking. "I was with the driver. Nasa limo lang kami the whole time at naghihintay sa kanila habang si Malcov at Warren ay sinalubong sila mismo sa ibaba ng plane. I-I was busy playing on my phone, that's why hindi na ako nag-abalang bumaba. But then... it happened. We both saw what happened!" paliwanag nito, ang boses nito ay kakahalataan ng takot.

sabi nito habang iwinagayway ang kamay sa ere. Naiiling na lang siya sa kakulitan ni Luke. Sa kanilang sampu ito talaga ang pinakamakulit sa lahat ng kaibigan niya. May pagka corny kasi ito at minsan naman ay may pagka childish. Pero ito ang pinakamasama kung dark side ang pag-uusapan. Wala itong pinakikinggan kundi sarili lamang nito. Kilala rin ito bilang isa sa batikang negosyante sa buong Asya. Si Luke ang pinakabata sa kanila, at si Luther naman ang pinakamatanda kaya hindi na kailangan pang itanong kung bakit matured itong mag-isip. Si Peter naman ang pinakaseryuso sa kanilang lahat. Kung si Luke ay parang damit kung magpalit ng babae ito naman ay pihikan, loyal ito sa isang babae lama

mahinahon nitong sagot. Mas lalo tuloy siyang nabahala dahil mukhang balik nanaman ito sa pagiging malamig. Akmang kukunin na ni Luke ang mga tupperware kaya mabilisan niya itong inunahan. "Ako na lang pare," agad niyang prisinta. "Don't worry dude, ako na dito," saad ni Luke sabay kuha sa hawak niya.

Ngayon ko lang talaga ito nabuksan at hindi na nakakagulat ang napakaraming notifications doon. I took a picture of Luke hugging my waist. Half of his face was covered, since patagilid siyang nakahiga. The other half is exposed at klarong-klaro ang napakaamo nitong mukha. His pointed nose, long eyelashes, and his thick eyebrows made him looked more mature.

Luke whispered. Bagkus sa kaalaman ng nakakarami, Luke always wants to move away from his family's influence and wealth. Growing up seeing his privileges he thrives for his independence and wants to carve his own identity that's far from what his parents expected of him, those were the rebellious days of his youth. He then decided to go through military training and extensive combat courses hoping he could find what he was looking for. It created an uproar from his parents, but Luke was beyond reasoning at that point. When he got deployed to serve the country against the terrorist forces Luke was more than agreeable to put all his training to good use and came with the experience was meeting

Baka kasi magbago pa ang isip niya. Paglabas ko ng room, may tumawag sakin. “Miss! Ikaw ba si Ellie?” Lalaki sya, kamukhang kamukha ni Luke. Pero mas maluwag ang ngiti nya, mas malambot ang mga mata. Parang sunshine version sya ni Luke. “Ako nga at Ikaw sino?” “Gab Smith, Kakambal ni Luke.” Oh.... Oh no!. “Hi Gab,” ngiti ko sa kanya. Sinubukan kong maging kalmado kahit gulat nagulat ako. “Ang gwapo mo rin pala, parang mas mabait ka kay kuya mo.”

“My brother build this for me,” Itinuro ni Lance ang letrang; ‘Only Lance Javier’ nang mapansin na panay ang sulyap doon ng dating asawa. Marahil iniisip nito na masyado siyang mayabang na mayroon pa itong 'only'. Zarchx Montenegro, his brother made this room for him when he become the CEO of Montenegro Corporation.

LUKE’S POV Sa paningin ng marami, ako si Mang Berting—ang manggagamot na namana ang kapangyarihan ng aking lolo. Ngunit sa likod ng kubong ito, ako rin si Luke Ivan Clark, isang bilyonaryong may hawak ng malalaking negosyo. Ginagawa ko ito hindi lang dahil sa kakayahan, kundi dahil alam ko kung ano ang kailangan ng katawan at ng espiritu.

Bagamat madilim ang parte na iyon, lumapit pa siya ng konti upang maging malinaw sa kanya ang mukha ng lalaki. Kaya naman pala pamilyar sa kanya ang boses, ito ang lalaking tinatawag ni Brenda na Luke. “Luki-Luki, ikaw pala yan. Akala ko naman kung sino.” Tinalikuran niya ito. Napangiwi si Luke dahil sa paraan ng pagtawag ni Dharyne sa kanya. “Ganyan ba ang hobby mo? Ang paasahin ang mga lalaki at pagkatapos iiwan?”