Luna's Journey Novels & Stories

Nanatili siya roon sa loob ng dalawang magkasunod na araw. Pagsapit ng biyernes, tumawag ang Lola ni Luna, at inaanyayahan si Luna na umuwi para sa isang salo-salong hapunan. Kasama si Aria, bumalik si Luna sa tahanan ng pamilyang Santos.

Pagkasabi niya noon ay pinutol na ni Naomi ang tawag. “Damn it, Naomi! Ako na ang nagpapakumbaba tapos hindi ka man lang mapakiusapan?!” Hindi inaasahan ni Naomi na pagkaraan ng ilang araw, Luna would take advantage of a break from her attending an event to stake out and follow her. Sa loob ng underground parking lot, saktong papasok na noon si Naomi sa kanyang sasakyan, biglang sumugod palabas si Luna na parang multo sa bilis kaya hindi namalayan. Hinawakan ang isang braso ni Naomi.

mahina niyang bulong. Napangiti si Luna habang nakatingin siya sa singsing sa daliri niya. Pagkatapos ay tumingin siya sa mga taong nasa paligid niya—kay Yana na umiiyak habang nakangiti, kay Gael na tahimik lang pero halatang masaya at kay Liana na halos umakyat na sa kama para yakapin siya. Parang sasabog ang puso ni Luna sa tuwa, ito na ang umpisa ng bagong kabanata ng buhay nila.

Muli ko tiningnan si Luna bago naglakad papalayo kasama ni Blixzs. Moon ang surname ni Luna, Luisa Naris Moon. Hindi kaya... Napahinto ako sa paglalakad at tiningnan ang kalangitan. Isa lang ang maaari ko gawin para malaman ang totoo nito pagkatao, at bakit hinayaan ng akin Ama na may makapasok na isang Traidor sa Arcane Academy, Imposible hindi nito maramdaman ang angkan ng tinuturing na kaaway. At si Freya, nakaukit sa damit nito ang Bungo ng isang bandido, matagal na ba magkakilala ang dalawa?

Handa na silang humarap sa mundo, hindi bilang mga indibidwal, kundi bilang isang buo at masayang pamilya. At kung ano man ang takot na nararamdaman ni Luna sa kanyang dibdib, alam niyang kasama niya si Damon at hinding-hindi siya pababayaan ano man ang kaharapin nila sa mga darating na araw...

Bigla, umiyak si Luna—isang mahinang iyak na para bang sumisilip sa pagitan ng panaginip at katotohanan. Walang pag-aalinlangan, si Louie ang unang gumalaw. Bumangon siya, lumapit sa crib, at kinuha si Luna sa kanyang mga bisig. Walang pagtutol mula sa bata. Sa halip, tila bumalik ang katahimikan sa sandaling niyakap ni Louie ang sariling anak.