Hotel Del Luna Story นิยาย & เรื่องราว

Hindi ko lubos maisip na mangyayari 'to sa akin. HINDI KO alam kung ilang araw, linggo, o 'di kaya'y buwan na akong nandito. I heard someone knocked on the door that made me afraid. Dahan-dahan akong umatras sa pinakadulong bahagi ng higaan at gulat akong umiyak nang makita kong may ibang lalaki ba iniluwa ng pinto. "Amira Lopez. Mr. Ezra is now letting you go. I'm apologizing in behalf of Mr. Ezra for the inconvenience that he has done with you. Heto ang cheke, panimula mo," ani lalaking estranghero.

Emergency lights lang ang natira. At sa dulo ng hallway… may isang pigura ang dahan-dahang lumalapit. Pamilyar. Delikado. Ngumiti ito. “Long time no see… Luna.” Nanlamig ang paligid. “Bianca…” Mahina pero puno ng galit ang boses ni Luna. Ngumiti si Bianca. “Miss me?” Mahigpit ang hawak ni Luna kay Aurora. Hindi na ito simpleng rescue. Ito na ang simula ng digmaan.

Tungkol naman sa kung saan sila nagpunta at kung sino ang kasama nila ngayong weekend, wala ring kaalam-alam si Luna. Wala na rin siyang gana pang magtanong. Sa narinig mula kay Ginang, ngumiti si Luna at mahinahong sinabi, "Baka parating na rin sila." aniya. Bagamat ganoon ang sinabi niya, sa totoo lang, wala pa ring kasiguruhan kung darating nga ba ang mga ito ngayong gabi. Sa katunayan, hindi ba’t ganoon din ang nangyari noong pumunta sila sa hot spring villa noon?

Sa wakas ay humupa ang init sa mukha ni Luna, at pakiramdam niya ay nabunutan siya ng isang mabigat na tinik sa dibdib. Dinala siya ni Hunter sa isang mamahaling steakhouse na kilalang-kilala sa Maynila. Ang mga karaniwang tao ay hindi basta-bastang nakakakuha ng reservation nang hindi nagbu-book ng isa o dalawang buwan nang maaga sa restaurant na ‘yon. Ang huling beses na naroon si Luna ay kasama rin si Hunter… Ika-dalawampung kaarawan iyon ni Hunter. Ito ang nanlibre sa kanya at sa mga kaibigan nito. Nagwaldas ito ng pera para sa lahat.

Binasa pa niya ang kaniyang labi at kumunot ang noo, hindi ko alam pero para akong tanga na nakatunganga sa harapan ng lalaking ito. "Siguro naman nakita mo iyong hotel? Doon sa hotel na iyon tumutuloy ang mga kaluluwa bago namin sila dalhin sa liwanag. Doon nakatira ang ibang grim reaper, may kaniya-kaniya kaming gawain. Ang napunta sa akin, kailangan kong mahanap ang mga kaluluwa na sumama sa mga bumibisita sa hotel na iyon." Mahabang paliwanag nito pero hindi ko talaga siya gets. "Teka, hotel ng mga kaluluwa? K-drama?" Ano ito hotel de Luna sa pilipinas? Lakas din pala magbigo nito, e.

“May nakausap akong dating part-timer sa Blackwell Grand Hotel—same batch ni Luna. Ang pangalan niya, Jessa. Ayon sa kanya, gabi bago mag-resign si Luna, nakita raw niya itong umiiyak sa locker room. Tuliro, nanginginig. At bago iyon, nag-deliver daw siya ng alak sa isang VIP suite.” Bahagyang napaangat ang kilay ni Marcus. “Did she say whose suite?” “Hindi, sir. Confidential ang mga pangalan ng guests noon. Pero malinaw sa kwento niya—after that delivery, Luna was never the same. The next day, nag-resign na.” Tumahimik si Marcus ng ilang segundo, saka marahang ngumisi. “Interesting. Very interesting.” ---

At tama nga ito… palapit nga sa pwesto ng mga ito ang pinag-uusapang lalake. Pero ang totoo’y siya ang sadya nito. Kaya gano’n na lang ang gulat niya pati ng mga nag-expect na pinsan ng humarap ito sa kanya. “Hi, I’m Joshua Monteclaro. Owner of Monteclaro Hotel,” aniya sa halos matulalang si Luna. Sa kabilang table naman ay biglang tumayo si Carla at lumapit. “Hello, Joshua. Remember me? Carla—” At tumingin kay Luna. “So… do you know my cousin, Luna?”

sabi ko pa at saka lumabas sa balcony at sinara ko ang pinto para hindi siya makalabas. Gago 'yun? Talagang kailangan niyang sabihin sa ‘kin? Aist! Gusto ko siyang chopchopping! "Luna, Atty. Cha is calling,” sabi ni Sol habang pinapakita sa ‘kin ang phone ko at tumatawag ngga si Atty. Cha. Pumasok ako para sagutin iyon. "Luna, Lance Villaflor wants to buy your resthouse,” seryosong sabi niya dahilan para matulala na lang ako kay Sol.

Hindi na siya nito tinanong pa. "I don't remember the last time I slept this peacefully," he admitted quietly. "Caleb..." she whispered, not even knowing what she wanted to say. A quiet laugh escaped him, soft and almost disbelieving. "You realize how ridiculous this is, right?" Luna frowned slightly. "What is?" "The fact that this started because you wanted to shut your former classmates up." Her cheeks warmed instantly. Of course he would bring that up now. Months ago, Luna had hired him to pretend to be her fiancé before their college reunion after hearing her old batchmates mock her again online—calling her boring, unwanted, and "still obviously single." It was supposed to be temporary.

Itinulak ko siya palayo ngunit hindi man lang siya gumalaw. "I'll make a way to get close enough for you kaya nga nag-invest ako sa kompanya pinag-tatrabahuan mo. I love you, Luna. The love I feel for you now is getting stronger, and I fall deeper than before." He said with a finality tone and sealed it with a soft kiss again. Pareho kaming tahimik na dalawa habang papasok sa loob ng hotel. He gave me a side glance, "are you hungry?"