Novel & Cerita At Midnight

Ang Gabi ng Pagpapahinga Matapos ang nakakapagod na araw, nagpasya sina Blake at Allie na maghapunan sa bahay ni Blake. Tahimik silang dalawa habang nilalasap ang pagkain, ngunit halata ang tensyon sa paligid. “Allie,” sabi ni Blake habang hinahawakan ang kamay nito, “Hindi ko alam kung paano ko nagagawang manatiling matatag kung wala ka sa tabi ko. Salamat sa pagtitiwala.”

Ang bawat haplos niya ay tila nag-iiwan ng bagong batas sa kanyang katawan—mga batas na walang dokumentong makakapagpawalang-bisa. "Everything outside is quiet now, Elena," Zachary murmured, his deep baritone a low rumble in the darkness. He shifted his weight, his broad shoulders blocking out the faint moonlight streaming through the sheer curtains. "The media has been silenced. The Harrisons are retreating. But here, with me, nothing changes."

he asked in a low, bedroom voice, his thumb caressing my lower lip. Maya't-maya, papatakan niya ng halik saka pipisilin ang kaliwang dibdib ko bago nilalaro ang naninigas kong nîpple. Tumingin ako sa labas ng bintana. The beach was pitch black, saved only by the faint moonlight reflecting on the waves. The digital clock on the dashboard showed that it was way past midnight. Sane people would probably head back to the city by now, especially since we both had work tomorrow.

Hanggang sa ginupo siya ng antok at nakatulog. Naalimpungatan si Haven nang marinig ang seradura ng pinto na parang may gustong magbukas niyon! Napabalikwas agad siya ng bangon! Who would that be!? Tinignan niya ang orasan it was twelve midnight! Tatlong oras din siyang nakatulog.

Tuwang tuwa na ani Lydia at bumalik na sa itaas. Napatingin si Dave sa orasan na nakasabit sa dingding. Alas otso pa naman ng gabi kaya maaga pa. Habang hinihintay ang pagdating ng dalaga ay inabala ang sarili sa binabasa. Ang katulong ay naghanda ng pang midnight snack nila ni Hazel.

Nakaupo sya sa aking paanan, malapit sa maliit na hagdanan pataas ng deck. "Ah Hi-i, I'm Zamara. Pasensya na sa istorbo pero kailangan mo ng gumising. Malapit nang mag alas tres. Actually, kanina pa nga silang 1 nagsisimula roon." Mahinhin na sambit neto. Hindi ko ito kinibo. Lumipat ang tingin ko sa kabilang kisame at nakita ang oras roon. It's 2:30 am. Why the fuck should I be ready in the midnight?

Ani ng Host. Nakinig lang ako sa mga sinabi ng Host na puro kasinungalingan para lang makuha ang atensyon ng mga taong narito sa party. It's already 12 midnight and I didn't receive any orders from my Boss on how's the situation behind our mission tonight.

Kabanata 49 NANENG POINT OF VIEW It was twelve in the midnight. Another week had passed; ako at ang aking dalawang kapatid ay nakalipat na ng bagong tirahan. Sa tulong at pamimilit ni Kid, nagkaroon kami nang maayos na tirahan.

sambit ni Adrian “Hahaha, ganun din si moomy ito rin madals niluluto niya.” Hinid nila namalayan na inabot na pala sila ng 12 midnight sa pagkukwentuhan. Biglang humikab sio Gladyz “Inaantok na ako.” “Sige matulog na po kayo maam.” “Salaamt ulit sa pagligtas mo sakin,” ‘Kahit sino naman po gagwin yun”

This is a lame sysytem! Isang midnight pa ang dumating ngunit wala pa rin si Vani. Magpapahinga na sana kami ngunit sa unang pagkakataon ay sinorpresa kami Mikey. 12 Am niya pinakawalan ang word of the day! Biglang nag brownout, wala rin ang mga bituin at ang buwan. Iyak nang iyak si ang mga bata at buti may dalang flashlight si Keithwarth at King. Ang dalawang laging handa.