Luna's Journey Novels & Stories

“Opo.” Mabilis lang ang naging biyahe. Ilang minuto lang, narating na nila ang mas makipot na daan papasok sa lugar ni Luna. Unti-unting nag-iba ang paligid—mula sa malalaking gusali at malinis na kalsada, napunta sila sa mas masikip, mas simpleng komunidad. Bahagyang napahiya si Luna. “Sir… dito na po,” sabi niya, bahagyang nag-aalangan. “Pasensya na po kung medyo… iskinita.”

Isang matinding pagsisisi ang nagpatigil sa kanya, pero swerte na lang, ang mga anino sa loob ng kotse ay nagtago sa biglang emosyon na lumitaw sa kanyang mga mata. Noong panahong iyon, naniwala talaga siya sa mga sinabi nito. Inakala niya talaga na patay na patay ito kay Ralph… Hindi niya naman expected, sa kanyang mga pinakamasamang panaginip, na tumatakbo na pala ito para iligtas ang sarili nitong buhay. Ginawa ni Luna iyon para mabuhay. Namula ang mga mata ni Hunter dahil sa matinding emosyon. Yumuko siya, nag-iwan ng isang maingat na halik sa noo ng dalaga bago bumulong, "These past few years... my Luna has endured far too much hell."

**Luna** ay nagising sa umaga na may kaunting pagkabahala. Ang bigat sa kanyang dibdib ay tila hindi maipaliwanag, at alam niyang may mga bagay na kailangan niyang tingnan muli. Ang kanyang mga kasamahan, sina **Nathan**, **Alex**, at **Teresa**, ay hindi pa nagigising, kaya't nagdesisyon siyang maglakad-lakad sa paligid ng kanilang safe house upang mag-isip. Ang araw na ito ay puno ng mga kaganapan, at bawat hakbang na kanilang ginagawa ay tila isang hakbang patungo sa isang mas malalim na pagsubok.

Luna’s POV will show you everything from her side, through flashbacks, memories, and all the moments she tried to hide. This is where we learn why she acted the way she did, how it all began, and how things slowly fell apart between her and Yvon. So take a deep breath and hold your heart tight. We’re about to enter Luna’s world. Happy reading! Luna's POV

No humor, nothing at all. Umuna nang lumakad si Enid habang ako naman ay pasunod na sana nang matigilan dahil sa amoy na naman. Mabilis kong nahanap kung saan nagmumula iyon kaya lumingon ako sa may gilid ko. I saw Lily. With a guy. My eyes widened when I familiarized him! Siya iyong nakita ko sa labas ng bintana.

Pelosopong sagot ni Patty. "patay gutom ka talaga Patty. Afford mo naman ang Lechon ." Sagot ni Asunta sabay batok sa leeg ni Patty. Napatawa nalang ako sa mga kaibigan ko. Pero wala pa rito ang mga boys. Anim sila, actually 13 sana kami pero long story short namatay si Purple wolf O si Luna 3 years ago, dahil sa HIV. Hindi namin alam bakit may HIV si Luna, pero duda namin tinurok ito ng kalaban. Ang malungkot lang naiwan ang dalawa n'yang anak sa live-in partner niyang bilyonaryo. Si Kipper ay seven years old, then ang bunsong babae na si Milky ay three years old. Hindi naman kami naawa kasi mayaman naman ang tatay ng dalawang bata kaya no need to worry about financial.

KInakailangan namin humanap ng pagkain na pupuno sa aming pangangailanagan. Tumabi sa akin ang babae mortal. Muli ko naamoy ang mabango nito amoy. Kahit naglalakad ako, napapikit ako sa pagnanais na makontrol ang nag-aalab sa akin katawan. Bakit ganito? Kauna-unahan pagkakatao nangyari ito sa akin, Aaaminin ko maganda ang babae mortal pero marami magaganda babae sa Arcadia pero hindi ko ito naramdaman. Masidhi ang bugso ng akin nararamdaman sa mga oras na ito. Kinakailangan ko ang bilisan maihatid ito sa mansion ni Balthazar bago ko pa maidala ang babae mortal na ito sa amin Pack! Lycaon who is this woman you sent to the land of Arcadia?

Wala pang sampung minuto, matiwasay ang operasyon at isa na namang pangalan na idinagdag sa kanyang listahan ng mga milagro. “Operation’s over. Transfer him to the ICU for monitoring,” Damon said flatly, his voice calm and controlled, as he stripped off his gloves and discarded his gown into the biohazard bin. Anim na taon ang nakalipas magmula noong umalis si Luna patungong Singapore. Sinubukan niyang sundan ito doon, ngunit huli na ang lahat. Kahit gamitin pa niya ang koneksyon niya, hindi pa rin ito sapat dahil parang protektado si Luna ng isang malakas at makapangyarihang tao.

may pagmamalaking sabi ni Luna, flipping her hair with a playful grin. Zoey looked at her best friend's bright, carefree smile, and then down at the vintage wine bottle. The threats of Bianca and the dark clouds of the Navarro family were still looming in the distance, waiting to strike. But looking around this room, feeling the residual warmth of Jasper's embrace, and hearing Luna's laughter, she realized one thing: she was no longer an abandoned orphan fighting alone. She finally had a family worth fighting for.

Sa narinig, tahimik na tumalikod si Luna, pumasok sa sasakyan, at umupo sa parehong upuang kinaupuan niya kaninang umaga. Maayos na sumabay sa agos ng trapiko ang sasakyan at muling binalot ng katahimikan ang loob nito. Abala si Eduardo sa sarili niyang ginagawa, tila walang pakialam sa presensya ni Luna. Biglang naalala ni Luna ang isang bagay kaya’t mahinahon siyang nagtanong, "Pumayag ba sila?" Ang tinutukoy niya ay ang tungkol sa pagpapalipat ng mga Saison malapit sa kanyang pamilya.