Luo Binghe 소설 & 이야기

Ang isang tao ay lumutang sa hangin, may hawak na isang maliwanag at malamig na higanteng palakol, mukhang mayabang. Ito ay si Donoghue! Si Donoghue ay tuliro, at mukhang nalito siya. Nang makapasok na sila sa sinaunang libingan, inutusan ni Donoghue ang kanyang mga tagasunod na mabilis na hanapin ang pangunahing silid ng libingan ni Lu Bu. Sa huli, hindi nila nakita ang silid ngunit nakakita sila ng hindi kapani- paniwalang makapangyarihang mga higanteng hayop!

Iwinasiwas niya ang kanang kamay at umubo ng isang bungkos ng asul na Yin flame. Paglitaw ng apoy, agad itong naging pader, hinaharangan ang kamay ng malabong pigura. Malamig ang boses ni Ye Zizai: “Luo Sha, ang batang ito ay personal na disipulo ng junior apprentice brother ko. Hindi mo siya maaaring saktan.” 🩸 Ang Tunay na Boses ni Luo Sha Tumawa ang pigura— isang tawang matinis, nakakakilabot, parang kalawang na bakal na kinikiskis.

Nagmamadaling sinabi ni Rong Bingshao, "Ang cute na fox na ito ay ang iyong alagang hayop, tama? Ito ang unang pagkakataon na nakakita ako ng ganoong kagandang fox. Napakaganda nito! Ikinalulungkot ko na naistorbo ko ang iyong alagang hayop. Wala kaming choice kundi gawin ito ngayon lang para hanapin ka." Hindi na tinuloy ng misteryosong babae ang panunumbat sa kanya. Sa halip, tinanong niya, "Bakit mo ako hinahanap?" Tumayo si Rong Bingshao at sinabi, "Hayaan mo muna akong magpakilala. Ang pangalan ko ay Rong Bingshao, at ako ang ikatlong henerasyon ng pamilya Rong. Si Rong Huangde ang aking lolo, at si Rong Bailun ang aking ama. Hindi ako si Rong Bingshao ngayong taon, ngunit m ula sa..."