Libing

Bumalik lamang si Sid sa NGala upang dumalaw ang libing ng kaniyang namayamapang ina. Sa kaniyang pagbalik, hindi niya inaasahan na mahuhulog ang loob niya sa lalaking nakilala niya sampong taon na ang nakakalipas na ngayon nga ay asawa na ng kaniyang ate.

Althea Conor Was forced to marry someone she doesn't know. Sa kalagitnaan ng kanyang pagdadalamhati sa libing ng kanyang Lolo na siyang nag-iisa niyang pamilya matapos maghiwalay at iwan siya ng kanyang nga magulang, ay biglang may mga naka Black suit na dumating at Pilit siyang pinapasama. At sa Lugar na di niya alam ay may iaang lalaking nakaupo, May maraming tattoo at nakahawak ng sigarilyo ang bumungad sa kanya ng tanggalin ang piring nito sa mata. "welcome home. my soon to be wife. " ang Sabi ng lalaki na nagpalito kay Althea.

She gave him three years. He gave everything to someone else. Matapos ang tatlong taon na walang saysay na kasal, pinili ni Aella Ramirez na tapusin ang pagiging asawa ni Theodore Larson—ang kilalang malamig at sikat na CEO ng multi-billion e-commerce business—sa kadahilanan palagi nitong inuuna ang first love nito kaysa sa pamilya nito. Iniiwan siya sa mga mahahalagang okasyon ng kanilang pamilya gaya ng libing ng lola nito, isinasantabi rin siya sa kanyang trabaho at kinalimutan ang kanilang wedding anniversary. Sa huli ay binato niya sa mukha nito ang annulment paper bago iniwan kasama ang anak nila. Sa halip na masaktan ay muli siyang bumangon. Ibinalik niya ang dating negosyo na di kalaunan ay kumita ng bilyon-bilyon at nagtagumapay rin siya sa iba't ibang larangan. Ngunit, ang lalaking tumalikod sa kanya ay biglang nagsisi at nagmamakaawa na bumalik siya. Handa ba siyang balikan ito, lalo na‘t dumating si Matthias Sullivan—ang makapangyarihan at mapang-akit na kasosyo niya na handa siyang ipaglaban? Sino ba ang pipiliin niya—ang nakaraan o ang lalaking kailanman ay ‘di siya bibitawan?

Nagising si Cresia sa nakakasilaw na liwanag. Iginala niya ang paningin. She found myself lying on the cold ground. Huling naalala niya, habang pabalik siya sa condo... may nakita siyang batang babae sa kabilang bahagi ng kalsada. The girl was about to get hit by a car but she saved her. Bumangon siya at muling iginala ang tingin sa paligid. Nasaan na ang batang iniligtas niya? Where is she now? Napapikit siya nang tamaan ang mata ng sinag ng araw. Fuck. At bakit umaga na? Nakatulog ba siya sa daan? Ibinaba niya ang tingin sa sarili. She remember she was covered with blood. But how come she was perfectly fine now? Walang anumang bahid ng dugo ang damit niya... Iginalaw ni Cresia ang kamay. Wala siyang naramdamang anumang masakit doon. Nanlaki ang mga mata niya nang makita ang isang paparating na truck. Fuck! Her first instinct is to run. But it is too late. The truck is only meters away from her. Mariin niyang ipinikit ang mga mata at hinintay ang pagtama niyon sa kanya... But seconds passed. Nothing happened. Walang truck na tumama sa kanya. Bakit? Dahan-dahang idinilat ni Cresia ang mga mata. Wala na ang truck. Bakit? Anong nangyari? Muli niyang inalala ang nangyari kagabi... She was fucking sure she got hit by a car. Hindi kaya...hindi kaya...patay na siya? "Not yet." Isang lalaki ang biglang sumulpot sa tabi niya. Para itong galing sa libing sa suot na damit. Black cape, black pants, black shoes. Everything is black. Even his eyes. They're as dark as his outfit. "S-sino ka?" He smiled to her. Hindi alam ni Cresia kung bakit kinilabutan siya sa ngiti ng lalaki. "I'm Kairos. Your death angel." Death angel? "What? I... I'm...I'm dead?"

Sa araw ng libing ng kanyang ina, natabunan ng katahimikan ang mundo ni Amara Alvarez. Samantalang sa kabilang panig ng lungsod, ang lalaking tinawag niyang asawa ay nagdiriwang, isang marangyang birthday party, inihahandog hindi para sa kanya, kundi para sa unang babaeng minahal nito. Doon niya tuluyang naunawaan ang lahat. Hindi siya kailanman minahal. At ang isang relasyong walang pag-ibig ay wala ring saysay ipaglaban. Tahimik niyang iniwan ang mga papeles ng diborsyo. Tahimik niyang isinara ang buhay na ipinagkatiwala rito. At sa katahimikang iyon, ipinaalam din niya ang batang dinadala kasabay ng pagtalikod niya sa lahat ng dati niyang pinanghawakan. Lumisan si Amara mag-isa. Pagkaraan ng limang taon, sa isang marangyang auction, muling napatigil ang mundo. Ang punong auctioneer—nakasuot ng makintab na bestida at may puting belo sa mukha ay naging sentro ng atensyon. Kumipot ang mga mata ni Nardo Morales. May kung anong pamilyar sa tinig, sa tindig, at presensiya nito. “Ang pangalan niya… Amara?” “Opo,” sagot ng kanyang assistant. “May nag-alok ng milyon-milyon para makita ang kanyang mukha, pero tumanggi siya.” Sa sandaling iyon, parang may bumagsak na pader sa kanyang dibdib. Ang babaeng limang taon niyang hinanap at pinakawalan ay nasa harap na niya. Kinagabihan, sa isang madilim na interseksyon, hinarang niya ang dinaanan nito. “Auctioneer Mara,” malamig niyang wika, “hanggang kailan ka tatakas?” Huminto siya. Hindi man lang lumingon. “Mr. Morales,” matatag niyang sagot, “diborsyado na tayo.” “Hindi ako pumayag.” Bumigat ang tinig niya. “Nasaan ang anak ko?” Dahan-dahan siyang humarap. “Mr. Morales, tila kayo ang nakalimot. Limang taon na ang nakalipas mula nang nagpapalaglag ako.” Nanigas ang kanyang mukha. “Kung ganoon,” mariing sabi niya, “ano ito?” Sa harap ni Amara, tatlong batang limang taong gulang ang sabay-sabay na humakbang pasulong, nakahanay, magkakahawig ang mga mata, at malinaw na malinaw ang sagot sa tanong niya.