Male Japanese Name Novels & Stories

"Now that you mentioned that, naging panatag na ang loob ko." "Mabuti kung ganun. So back to the topic, anong pangalan ang naiisip mo?" "Hmm, I think Dale would suit him. Dale Hendrik Nagamori Yoshida..." Napatango-tango siya. What a powerful name. Dala nito ang apelyido ng dalawang pamilya na siyang pinakamayaman sa buong bansa…

Hanggang bestfriend lang naman ang turingan namin ni Ryu kaya kahit kailan ay hindi ako papayag sa aggreement ng pamilya niya at ng pamilya ko na ipapakasal kaming dalawa. Ryu is a Half Japanese. Ang totoo niyang pangalan ay Ryusuke Hiroshi. Gwapo ito at certified heartthrob sa school namin sa Bataan. Maraming nag-aakala na boyfriend ko siya pero itinatanggi ko iyon palagi. Si Ryu naman ay walang sinasabi tungkol doon kaya akala talaga ng iba na kami na. Ayaw na lang niya siguro patulan pa ang mga iyon.

Pero bahagya siyang napakunot ang noo nang mapansin ang kasama nitong matangkad na lalaki na sa tingin niya ay isa rin sa mga kasama nito galing Japan. Hindi niya kita ang mukha dahil may mask din ito gaya ng iba. Matangkad at matikas ito kaya napansin niya agad. Pero natakpan ito ng mga dumaan, ang grupo nina Marco. Kasama rin nito si Jana.

maarteng saad. "Hahahaha my name is Blue Michael Milzer that's my english name but im really japanesse and my name is Haruto Takishima. Just call be my english name Blue Michael Milzer, my age? I'm 25." pakilala niya. Taga-japan siya? Hala bakit hindi halata? Akala ko laking tambayan eh. Pero, Blue? Tinignan ko siya paa hanggang ulo at hanggang sa mukha nito ay napangisi ito.

Marami silang mga illegal na gawain at marami silang mga kasosyo na kasamahan. Napanood din namin kung paano sila pumatay lalo na sa lalaking Morgan na to. Kaya pala hindi siya nahanap dahil ibang pangalan ang gamit nito. May pangalan pala siyang Japanese. Haruto Isang Japanese na pangalan. Napakagaling talaga nitong so Dave sa mga bagay na ganito.

Sa dami ng cast member na na-feature roon, isang tao ang nakatawag ng pansin ko. That guy... He sure has flat eyebrows, pointed nose, chinky eyes, only the color is different. Kulay brown ang mga mata nito. And most especially, his lips. Those caramelly lips. Iisang tao lang ang kilala kong may ganyang labi. Ano bang pinagsasabi ko? Why am I comparing him to that guy? Imposible. Imposible talaga. Sa baba ng litrato ay nakasulat ng pangalan ng lalaki in a form of Japanese characters.

Kita sa mga mata nito ang sinseridad kaya naman ngumiti na lamang ako sa kanya. "I've been meaning to ask this, Zelica. Bakit Ryuta ang pangalan niya? Why is it a japanese name?" "Actually, I do love watching animes and japanese movies po kaya nung pinagbubuntis ko po sila— si Ryuta, his name is one of the characters name and maganda po yung meaning which is Ryu symbolizes dragon and Ta means big or almighty..." Masayang pagpapaliwanag ko sa pangalan ni Ryuta habang sinusubuan ko ito. Mabuti na lamang ay hindi na nila napansin ang kamuntikan kong pagkukuwento sa kakambal nitong si Ryuji.

The guy placed a hand on his chest, acting hurt. "Ouch! That hurts." Cute. Yeah. This guy is indeed a cutie. Napabuntong-hininga siya at pinagpatuloy ang pagkain. "You really like chocolates, huh?" Akala niya ay umalis na ito, pero hindi pa pala. Hindi na lang niya ito pinansin. "By the way, I’m Reujiie Yamato. But you can call me Reu or baby—whichever you prefer. It’s okay for me." Hmm. A flirty guy. But Yamato?

bati ko sa kustomer. Ngunit parang napako ako sa aking kinatatayuan, biglang nanlamig ang aking katawan at namawis ang aking mga kamay. Nakasuot ang lalaki ng isang itim at mamahaling suit, ang buhok nito ay maayos na naka dyel at wala ni isang nakatabing sa kanyang nakaka-akit na mukha. Kapansin-pansin rin ang dalawang magkasunod na nunal sa ilalim ng kanyang mata. Kahit lumipas pa ang ilang taon, ang mukha ng lalaki ay ganon parin, maliban nalang sa lalong pag mature nito. Ang tikas ay ganoon parin, at ang eleganteng tindig ay buhay parin. Hindi ako nagkakamali, ang lalaking ito ay si Juancho Makoto Kirigaya.

Tanong ni Thunder at tumango ako dahil si Jin lang naman ang kilala ko sa kanila. “Siya si Ramon.” Pakilala niya roon sa lalaking kulay pink ang buhok. I don’t want to be rude, pero iyon ba talaga ang pangalan niya? “Si Jimmy.” Tinuro niya iyong orange ang buhok. “Si Suga at Jp.” pakilala niya nang tapikin niya ang balikat noong green ang buhok at yung lalaking wagas makangiti sa akin.