Novel & Cerita Malevolent Kitchen

Matalim ang tingin niya kay Lukas na hindi nakaligtas sa mga mata ni Lyka. “Uhm..Lukas, my hand,” sabi ni Lyka. “Oh..I’m sorry Lyka.” Bumitaw si Lukas at inaya sila mag lunch sa labas pumayag naman si Vladimir. Dinala sila ni Lukas sa isang mamahaling restaurant na pagmamay-ari din ng kanilang pamilya. Maganda ang ambiance sa loob ang interior at exterior design nito ay parang vintage style na paborito ng ama ni Lukas bilang isang vintage collector.

Napakalamig, malawak, at napaka-elegante ng disenyo nito, may malalaking glass windows sa sala na nakatanaw sa buong lungsod at isang bukas na kusina na gawa sa mamahaling marmol. Sumandal si Radleigh sa kitchen island, ang kaniyang mga braso ay nakakrus sa kaniyang dibdib kapag pinapanood ang dalaga na nakatayo sa harap ng refrigerator, abalang naghahanap ng mga sangkap. "Ang sinasabi mong bagong karanasan na ipaparanas mo sa akin... ay ang pagluluto lang pala?" may halong pang-aasar at disappointment ang tono ng lalaki.

Alina, halata sa itsura niya na pagod na siya kaya ako na ang gumawa ng dapat niyang gagawin. I gave her a small smile and went into their beautiful spacious kitchen. Their entire mansion was a beautiful black and white aesthetic from top to bottom. The kitchen had a beautiful black and white marble counter that drew me in with its elegance. I set the plates down into the sink and turn on the water. Hindi ko napansin na nasa likod ko si Marcus kung hindi pa siya nagsalita. Pinanonood niya ata simula pa kanina habang naghugas ng mga plato.

Kunot noo akong mabilis na tumungo sa kusina. She was cooking. Calmly. Surprisingly, the kitchen was neat and clean. Walang ano mang kalat o mga naka patong sa lababo na pinag gamitan, bumaba ang tingin ko sa sahig at wala ring ni isang tulo ng ano mang likido doon. I hate it kapag natuluan ng mantika ang sahig ko. Napasandal na lang ako sa pader admiring her, my fake wife, Lyka.

Godbless, Sunnies! --- Revenge. That is what I want to do after my parents death. My whole life is a mess when they left. Kung ano man ang ginawa niya sa mga magulang ko ay gusto kong gawin pabalik sa kaniya. Gusto ko rin siyang patayin but I know magiging kagaya ako sa kaniya kapag ginawa ko iyon. "This is the footage of the CCTV. Maswerte tayo dahil naunahan natin siyang makuha ito." Onw of Tito Yves' men said.

Tumulong siya sa paglinis at disinfect nang mga tables ngunit maya-maya'y nasa tabi na niya si Ethan holding a box of macaroons. "Try this, siguradong mababawasan ang stress mo" Tiningala niya ito ngunit biglang naghiyawan ang mga kasama nilang crew, na tila mga kinikilig. She isn't happy, surely aasa si Ethan so she refused at tinalikuran ito at pumasok sa kitchen. "Maleah..!" But she just ignored him hanggang makarating siya sa stockroom ngunit nakasunod pala ito sakanya.

Ayaw ko rin naman na mag-assume na may gusto rin siya saakin dahil imposible naman yata na mangyari agad 'yon. Nang makarating kami sa isang mamahaling restaurant ay inalalayan pa ako ng doktor sa pagbaba ng kotse. Hinawakan ako nito sa siko kaya naman pakiwari ko ay may kung anong kuryente ang dumaloy sa buo kong sistema.

Tumayo ako mula sa pagkakaupo at sinilip si Baby Maveline, mahimbing na ang tuog niya matapos niyang magising kanina para dumede kaya napagpasyahan kong lumabas na muna. Mula naman rito sa maid’s quater ay may daanan papunta sa dirty kitchen papasok sa mismong kitchen at yun ang nagsisilbing daan para makapasok rin ng bahay. Tahimik ang buong bahay, nang tignan ko ang paligid ay sobrang linis, na para bang walang nangyarin kagabi… wala ng yung mga dugo na nagsitalsikan sa lahat ng sulok.

Isang malakas na sampal ang umalingawngaw. Tumaas ang kilay ko. I stepped closer. The arrogant chef turned, eyes narrowing until he noticed me. His gaze ran from my face down to my heels, the smirk crawling on his lips. "Are you the chef here?" tanong ko, ang boses ay kalmado pero may talim. "Yes. The one and only," sagot niya, puno ng pagmamalaki. I scanned the kitchen, cluttered, unorganized, chaotic. The exact opposite of what Lumina used to be.

Samantalang ako hindi ko man lang magawang tingnan s’ya dahil hanggang ngayon hindi pa rin mawala sa isip ko na nakabunggo ko s’ya. Kinakabahan ako baka makilala n’ya ako. Dumadagdag pa sa kaba ko ang mga yapak n’ya. Mabuti na lang at nasa pinakadulo akong hilera. Kung hindi baka kanina pa ako nanigas sa sobrang kaba. Hindi ko rin kinakaya iyong atmosphere sa loob ng kitchen parang ang bigat-bigat. “This is Tj, our Assistant Manager,” pakilala ni Ma'am Lily kay Tj.