Marcel Marceau Mime Mga Nobela at Kwento

And yet, even though he is already laughing, he is still being suffocated by the excessiveness. Irritated, Marcellus got up from his years of sitting and dragged his feet straight outside. Then, he removed his white shirt and made a little diving into the small pool. Rising his head, he blew the water flowing into his mouth as he raked his hand over his wet hair. "Hey mr. lovesick, what kind of food do you want?" Came asking of the ridiculing voice of Hans behind him. "Any food." Marcellus replied cheaply before sinking into the pool again.

tamad niyang turan. Muli itong tumawa. "Tsk. Not yet. I'm still enjoying the chase. I'm having fun looking at you searching for clues on how to find me. I'm having so much fun Rain..." "Fúcktard! Stop explaining. You're just coward Marcello!" Gigil niyang sambit. Marcello laughed again for the third time. "It's a genius move Rain. Not everyone can do what I do. Imagine, I'm watching you the whole time while you don't have any single idea that I'm doing it? It was a brilliant idea wasn't it?"

Nagdilim ang mukha ni Maxine at umatras siya. Sa oras na ito, ang isang lalake sa likod ni Marcello ay nagpakita sa harapan niya. Bago pa siya makapagreact, tinamaan ang acupuncture points niya at selyado na ang cultivation base niya. “A-Anong ginagawa ninyo?” namutla siya. Lumapit si Marcello habang nakangiti at hinimas ang pisngi niya, “Ang ganda mo…”

Ang isang mag-aaral na may espesyal na koneksyon ay nangangailangan din ng special treatment. "Okay, kumanta ka." "Sige." Si Marcel ay kumanta ng isang kanta na sa tingin niya ay siya ang pinakamahusay na kanya at ito ang kantang, "It's My Life." Pagkatapos ng kanyang performance, medyo madilim ang ekspresyon ng staff ng HR. Sa totoo lang, katamtaman lang ang performance niya.

Hindi ako kaagad nakapagsalita, ano nga naman ang sasabihin ko. Hindi ko alam ang mga pangalan ng mga inumian , napangisi ako at napakamot sa ulo ko “A— e—” sa totoo lang talagang nag-iisip ako ng husto pero hindi ko maisip kung ano nga ba ang iinumin ko. “Give her Sex on the Beach and for the two of us too.” sabi ni Marcel sa waitress.

“I-I am glad you came, Anie,” saad ni Marcelo sa mahinang tinig habang may ngiti sa mga labi. Gumanti rin ng ngiti si Anie sa kanyang ama kasabay ng marahan niyang paghakbang palapit sa kamang kinahihigaan nito. Bakas na ang katandaan kay Marcelo, maging ang pagiging mahina ng katawan nito. At kahit pa lumaki siyang hindi malapit sa kanyang ama ay hindi niya pa rin maiwasang mag-alala para rito.

"And, one more thing, Simon?" "Madam?" "Make sure Elias doesn't find about this," seryosong utos ko sa kanya. "Copy." Pagkatapos ng pag-uusap namin ni Simon ay mabilis ko ng linisan ang lugar at bumalik sa restaurant. Si Simon ay isa sa mga tauhan ni Elias, hindi lamang kay Elias siya nagtatrabaho kundi sa buong pamilya de Marcel. Malinis siya magtrabaho kaya naman hindi siya mabitawan ng mga de Marcel, lalo na't maraming alas si Simon laban sa mga ito. They have a little dark secret that only the de Marcels know about, including me.

He genuinely admired his successful career and he also admitted that he was motivated. Marcel was a nice person. Approachable and compassionate ngunit bukod doon ay medyo mysterious din ito when it comes to his private affairs. Hindi niya ito nakitang may kasamang babae whenever they went out for a drink. He remained composed no matter how much wasted they ended after consuming a lot of wine.

Kung nagkaayos man sila, susubukan ko ulit na sirain sila sa pamamagitan ng video na ito. Nang dumating si Marcelo ay sinadya kong pumwesto malapit sa hidden camera upang mas maliwanag at kitang kita ang gagawin naming dalawa. Pagdating niya ay agad niyang hinubad ang kaniyang suot na jacket at bigla akong sinunggaban ng halik. Tila isang hayop kung makaasta si Marcelo na siyang uhaw na uhaw na kainin ang aking katawan.

Matapos kunin ang tasa ng kape, nagpakita ng maliit ng ngiti si Marcel. “Magiging totoo ako sayo, hindi ako mahilig sa kape.” “Kaya nitong panatiliin tayong masigla…” “Pero minsan, nagpapatulala ito sa atin.” Nanliit ang mata ni Harvey bago ngumiti pabalik sa kanya. “Mukhang merong gumugulo sayo ngayon.” Matapos ang sobrang katahimikan sandali, tahimik na tumugon si Marcel, “Tumawag ang aking second brother.”