World War 2 Tagalog Novels & Stories

masiglang bati ko dito. Nakarinig ako na parang nagkagulo sa kabilang linya. "Cal, are you okay?" Tanong ko sa nag-aalalang boses. Biglang nawala ang kaguluhan at narinig ko muli ang boses ng nasa kabilang linya. "It's you, Dhali! I am very sorry. Hindi ako natuloy kagabi. Nabusy ako. Ang daming pinagawa ni Dad. Parang pinaparusahan ako,"paghinging paumanhin at paliwanag nito sa akin.

"Waltermart." Agad naman kaming natawa sa sinabi ni Kuya James. "Oh mga gago bakit? Ang mahalaga, may gano'n na lugar hmp. Judger kayo hays." Wala na kaming nagawa kung hindi ang tanggapin na lamang ito. "Yung isa nga Wa, Ghana eh. Malay ko ba kung merong gano'n! Gawa gawa ka lang yata Kuya Lance eh." Patuloy pang reklamo neto. "Kahit search mo pa ngayon. Dami mong reklamo bilisan niyo na nagagalit si Leia."

Baka siya yung may type niyan. "Sus ganun pa rin yun." Sinamaan ko ulit siya ng tingin dahilan para mag-peace sign siya. "Sasabihin mo o hindi?" tanong ko ulit. May tudyo ng banta ang boses ko. "Trojan Zyrous Montemayor." diretsong sagot niya. Sasagutin rin naman pala ako. Tinagalan pa. Just great! Small world. Nagkita na naman kami ng Virus na yan. Ang ganda talaga maglaro ng tadhana. Just fucking great. What a small world afterall.

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

proud na proud nitong sabi sa kanyang kaibigan Napatawa na lang ang iba sa sinabi ni Jero. Panahon pa yan ng kapanahunan ng lolo niya. "Ano bang klaseng mga panliligaw yan?? Wala tayo sa 19th century. Nasa 21st na tayo mga ulol" naiiling na sabat naman ni Luis Blangkong tumingin sa kanya ang magbabarkada at tila hinihintay ang susunod niyang sasabihin.

Bagama't naka-coat sila, madali niyang nakikita ang makapal nilang kalamnan sa dibdib. “Hello. Please pwede ba akong magpa-picture kasama ka?" sabi ng isa sa mga lalaki sa kanya sa Espanyol. "Tiyak," sagot niya, sa Espanyol din. Napagtanto niya na ang kanilang diyalekto ay medyo naiiba sa kanyang natutunan. Nahulaan niya na sila ay mula sa Espanya, habang ang kanyang pagsasanay sa wika ay batay sa diyalektong sinasalita sa Mexico. Gayunpaman, maaari pa rin silang makipag-usap nang malinaw.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

February's POV "Rejoice/Sunsilk!" "Ohhh! Rejoice. Ha! One point para sa pogi!" sigaw ni Cali. "Ang yabang mo, isang puntos pa lang naman tama mo." Humagalpak na sabi ni Aya sa kanya. Hindi naman makasabat sa kanila ang mga kalarong nakikinood din ng tv dito sa kapitbahay. Natatawa ko naman silang pinag-untog na dalawa. Magrereklamo pa sana ang mga ito kaya lang ay agad nila akong nakitang dalawa.

Umakyat agad siya sa kwarto niya, ako naman ay nagluto na ng pagkain. Habang nagluluto ako bigla niya akong niyakap mula sa likod. "I love you" bigla niyang sabi na ikinapula ko na naman. Bakit bigla bigla siyang nagsasabi ng ganun? "Asan ang I love you too ko?" tanong niya ng di ako magsalita. "Sir--I mean, Spencer, hindi parang pagsasabi ng hello ang pagsasabi ng I love you. Hindi yun basta basta sinasabi" tugon ko.

Taong 1942 Natutuwang pinagmamasdan ni Lilac ang mga sundalo na miyembro ng Bacani Army at kanyang pinamumunuan habang masayang nagkakantahan at nagbibiruan na tila ba walang problemang kinakaharap. May kanya-kanyang umpukan ang mga ito at nakaupo sa damuhan at putol na kahoy. Walang pakialam kung madumihan man ang suot niñang damit dahil sanay naman na sila na nadudumihan sa klase ng kanilang trabaho. Masayang nagkakantiyawan, may kumakanta habang may sumasayaw sa gitna at mayroon namang taga-tawa at tingin lamang sa mga kasamahan nila. Lahat ay puro masasaya ang nakikita niyang expression sa kanilang mukha sa kabila ng digmaang kinakaharap nila ngayon. Ang digmaang Pilipino laban sa hukbo