Marceline Adventure Time Song Novels & Stories

He was literally facing at me and I could feel his eyes squinting pero pinili kong indahin na lang. Mukhang napagod na rin siya sa pagsasalita kaya't sa wakas ay napuno na rin nang katahimikan ang kotse. Pero dahil naririndi naman ako sa katahimikan ay bigla kong binuksan ang radyo't nakinig ng musika. Friends by Marshmello ft. Anne Marie started playing. I enjoyed the song a lot and even started singing the lyrics. Masyado kong dinama ang tugtog pero natigilan ako nang biglang tumigil ang radyo.

"Pagkumpas ng hangin Pag-awit ng mga ibon Pagbilis ng panahong, hindi mahabol-habol Hinihintay parin Ang tamang panahon Na mayakap, makapiling Makasamang muli... Ohhhh, ohhhhh, ohh-ohhh-uhh-ohh Ohhhh, ohhhhh, ohh-ohhh-uhh-ohh" "Kay gandang tinig, tila ba nawala ang sakit ng aking katawan ganoon din ang bigat na nararamdaman ko kanina sa aking ulo."

kinikilig na bulalas ni Ate Marissa. “Grabe! Kahit ngayon ko lang kayong nagkita na magkasama ay nag-uumapaw ang chemistry ninyong dalawa. Ipakilala mo naman kami sa nobyo mo, Girl. Gusto rin namin siyang kilatisin at baka mamaya ay lokohin ka lang niya at iwan kagaya ng gagong ama ni Archer,” singit naman ni Ate Maricel.

Agad na tumayo si Marcelo at hinalikan si Colleen sa kaniyang liig. Napangiti naman dahil sa tuwa at kiliti sa Colleen. "Stop it HAHAH. Basta siguradohin mo lang na uuwi ka agad ha. Alam mo naman na ayaw kong pinaghihintay ako," wika pa niya sabay hinalikan si Marcelo sa kaniyang labi.

"Huwag mong susundan ang babaeng 'yan!" "Sir Biboy..." pabulong na singit ni Maricel mula sa gilid, may halong kunwaring pag-aalala. "Mabuti pa nga pong lumayo muna siya para makapag-isip-isip kayo ng pamilya niyo..."

Muli akong humugot ng hininga bago tinapat ang mic sa bibig para kumanta "But I can't spell it out for you... no, it's never gonna be that simple... no, I can't spell it out for you..." Eloise starts to film me as I sing the next part with all my heart. "If you just realize what I just realized, then we'd be perfect for each other, and we'd never find another... just realize what I just realized.... We'd never have to wonder if we missed out on each other now..."

Sy nang gumugulong ang kahoy na sisibakin niya sana kaya ang ending e iyong pinagpatungan niya ang natatamaan. “Hawakan niyo po kasi ang dulo ng kahoy sir. Bu-bwelo muna kayo hanggang sa makuha niyo na ang tamang ritmo sa paghiwa nito.” Sinunod ni Marcelo ang sinabi niya. No’ng una ay dahan-dahan muna hanggang sa nakuha na niya talaga. “Ayan! Nahiwa niyo na sir.” Tuwang-tuwa si Meldy habang mababakas naman sa mukha ni Mr. Sy ang kasiyahan.

Tumakbo si Madeline pabalik sa kwarto, ngunit hindi pa rin kumakalma ang tibok ng puso niya. Masaya pa ring naglalaro ang mga katrabaho niya. Ilan sa kanila ay lasing na, padaskol na nakahiga sa sofa. Walang nakapansin kay Madeline. Nakahinga siya nang maluwag at dahan-dahang naglakad papunta sa kanyang upuan, narinig niya ang himig ng isang love song mula sa speaker. Isa itong kanta na pamilyar sa kanya, "Evil in Innocence."