Margaret Newman Novels & Stories

Tinignan ko saglit si Jared, tumango naman sya. "Sige, tara, Maupo ka." Nagustuhan ni Margareth ang sketch na pinakita ko para sa weddong gown. Simpleng tube style gown, na medyo maluwag sa binti with Lacey and crystal design. Ang hirap pala ng ganito, kanina noong sinigawan ako ni Mrs. Conrado, hindi ako makakilos, feeling ko anytime ay sasampalin nya ako, na trauma na ata ako. "Good job, wife." Nabato ako sa biglang pagyakap sa akin ni Jared paglabas ni Margareth. Hinalikan nya pa ang noo ko. At tinawag nya akong wife? Omg! Ano na ba ang nangyayari sa mundo?

kuwento ng kasama niya. She’s Margarette Catedral. Mrs. Tolledo’s college friend. Magkaiba man ang kursong kinukuha nila noon, naging magkaibigan naman sila sa ilang pagkakataon. Unlike Verons’ mom, mas best friend ang turing niya kay Veronica. Halos magkasundo kasi sila ni Veronica sa lahat ng anggulo. Mula sa simpleng ayos at pananamit. Malayo sa hitsura ni Margarette na kasama niya ngayon. Oo nga at lumaki siya sa marangyang pamilya ngunit nanatili pa rin ang kasimplehan sa pamumuhay niya. Gusto niyang ubusin ang salapi na mayroon siya sa mas makabuluhang bagay kaysa ibili iyon ng kung ano-ano na hindi niya naman kailangan.

Bumangon ako mula sa aking pinakamarikit na higaan na pinakamamahal ko sa pamamahay na ito, at sinimulan ko nang maghanda papuntang paaralan kasama si Marge. Si Marge o mas kilala bilang si Margarette Kendall ay hindi ko nanay. Tingin ko ay siya ay kaibigan ng tunay kong ina, or just somebody na nag alaga sa akin mula pa noong ipinanganak ako. Well, hindi ko talaga alam kung sino ang nanay ko. Hindi ko siya nakita, at hindi ko rin alam kung ano siya. Ang sabi lang ni Marge ay namatay siya nang dahil sa panganganak sa akin. At ang ama ko? Hindi ko rin alam kung sino siya, kung ano siya, o kung buhay pa ba siya.

Kung hindi ko lang alam na buhay si Nadine, iisipin kong minumulto ako. “Hi, Margarette Gomez, you can call me, Margie in short,” magiliw at magalang niyang pagpapakilala. Nakalahad ang kamay niya. Tinanggap ko iyon. “Have a seat. Which do you prefer, I’ll call Margie or Miss, Misis Gomez?” “Drop the last one. I love it when someone call me Margie. I am not a misis yet.” “Oh, I am sorry. So, are you single?”

Tumalsik pa nang ilang metro si Margaret before she died on the spot. The sudden, unexpected turn of events left me breathless, speechless, strangely numb. Justice, I realized, had been served, not in the way I had envisioned, not in the manner I had planned, but served nonetheless. Margaret’s escape, her desperate flight from justice, her ultimate demise— it was a brutal, ironic, and ultimately fitting end to her reign of terror.

“Brahma’s Supreme Touch!” Boom! Ang lakas ng daliri ay higit pa sa inaasahan ni Alex. Ang mga damit ni Margaret ay ganap na naging pulbos, nilalahad ang kanyang orihinal na hitsura. Eto na, mukhang hindi naman matanda si Margaret at marahil ay sagad na ang kanyang edad sa bandang trenta. Ang mga Profound Mystic Experts ay may isang uri ng napakalakas na kontrol sa kanilang sariling mga katawan, kaya tiyak na hindi masama ang kanyang pigura. Dahil dito, ang sarap pagmasdan ng tanawing ito.

Ang pungay sa mata tuwing titingin sa kaniya, ang lambot ng titig at kakaibang paghanga sa mga mata. Halos gustong sampalin ni Margarette ang kaniyang sarili dahil sa mga iniisip. Hindi na, hinding-hindi na babalik lahat sa dati. "Ngayon lang naman, Marga eh!" Pinaikot ni Margarette ang swivel chair na kinauupuan at inabot ang ibang papeles sa likurang lamesa. "Ayoko nga, Nin. Alam mo namang wala akong alam diyan eh."

da best! "Sabi nyo po eh." Sabi ko nalang. kawawa naman kung salungatin ko pa. Matanda na yan eh. Baka dibdibin. "Hanggang sa namatay ang mamaniya at nag-asawa ng bagoang daddy niya. Isang buwan pa lang ang lumipas non nang ilibing si Lady Margaret. Nang nalaman ni Rogan na may mga babaenang pinapapasok si Master Robert para gawing libangan.. Ay! - naku! "

Lauren Pabalik na kami dito sa campus ni Janine. Grabi ang babae na ito. Halos maubos na niya ang allowance ko sa loob ng isang Linggo. Ako pa naman ang klase ng tao na hindi pala gastos at halos hindi rin nababawasan ang aking allowance kung hindi lang sa pagkain ito napupunta. Hindi naman kasi ako materialistic na tao na bili ng bili ng kung ano ano kung hindi ko rin lang naman kailangan ito. Hindi din ako yung mahilig mamili ng mga damit dahil wala din akong hilig sa ganun.

Hindi alam ni Margaret na nasa bahay na pala si Cassandra at pumasok na sa study area. At kahit alam niya, wala rin siyang pakialam. Pagkaalis ng lahat, agad siyang tumawag kay Shaina. “Marga,” boses ni Shaina sa kabilang linya, paos at halatang bagong gising pa. “Kumusta? Hindi ka ba pinahirapan ni Knight?” May konting kaba sa tono ni Margaret.