Marianne You 소설 & 이야기

Sinabi nang nagmamadali ni Marianne, “Hindi na, Lady Carrick. Sa tingin ko ay dapat unti-unting matagpuan ng isang tao ang ganitong uri ng bagay. Kung hindi mo ito matatagpuan, ang ibig sabihin ay wala dito ang tadhana mo at palaging may tao para sayo kung maghihintay ka lang nang kaunti.” Nang mapansin ni Lady Carrick ang matatag na saloobin niya, bumuntong hininga siya nang mahina at tumango nang bahagya. Pagkatapos kumain, nagpahinga si Marianne sa Scarlet Pinnacle Manor nang ilang sandali bago siya sinamahan ni Madam Marilyn habang pumunta siya sa Aurous University para sa interview.

saad nito kaya napabuntong hininga na lang ako. “Sure ka? Ayos ka lang talaga?” paniniguro ko pa kaya ngumiti ito at agad na tumayo. “Oo nga, ayos lang ako. Nabigla lang talaga ako kanina. Pasensya na rin po sainyo if nag cause ng problema yung nangyari” malumanay na sabi ni Marianne sa mga ito at ilang beses pang yumuko. Nakakapagtaka lang, bakit sa ibang tao napakabait at mahinhin niya tapos pagdating sakin bukod sa nambubugbog e wala ring preno ang bibig.

"No, Your Honor, I am a psychiatrist and I am a friend of Millary, and I cannot sit idly while-" "It is fortuitous that Ms. Marianne has decided to interject. Perhaps the court would allow her to provide testimony regarding recent developments in Ms. Dela Vuen's mental and physical state? I have here a communication, dated October 22nd, between Ms. Marianne and Ms. Dela Vuen that may be highly relevant." Attorney Immanuel interjects. So she's Marianne? Psychiatrist and a friend of Millary? NGunit hindi niya kinakampihan si Millary?

Hindi sana mangyayari ang gabing pinagsaluhan nila, kung hindi hinaluan ng droga ang inumin ni Evans… Nagkataon din noong gabing iyon ay dumating si Charmaine para hanapin ang broken na kaibigan sa bar. At sa hindi inaasahang pagkakataon, nagtagpo ang landas nilas dalawa. “Are you really sure to marry me?” paniniguro ni Evans sa babae. Kaagad namang tumango ito.

Kumatok naman ako e, kaya lang parang di nila narinig dahil sa tinis ng boses ng babae. Naka-cross ang kamay sa dibdib ko habang bukas na ang pintuan at nakasalubong ko ang busangot na mukha ng Zenna ata ‘to. Well, maganda naman siya. Bakit kaya di nagustuhan ni Rowan? Maganda rin ang hubog ng katawan niya at plakado ang makeup na tila kahit anong stress, nangingibabaw pa rin ang ganda nito.

DARIUS When my phone rang and her name appeared on the screen, I simply sighed. I didn't know why, but every time I saw the name Akia Markisha Sylvastra — the wife forced upon me to fulfill my grandparents wish— a heavy weight settled in my chest. I didn't know her. I had never met her. And now, suddenly, she was showing up here as if she had every right to everything that belonged to me.

Namumulang paliwanag ni Ryan. Hindi naman ako sobrang conservative na tao. Naalala kong naka-one piece dress nga lang ako at medyo maselan kung hindi nacontrol ang alcohol intake. Pero nakakahiya pa rin dahil nakita ni Ryan ang katawan ko. "Marianne... Wag mo sana mamasamain, pero are you really okay?" tanong ulit ni Ryan sa akin. Batid ko ang pag-aalala sa mukha niya.

" Salamat nga pala binigay mo ang number ni Fiero kagabi ah. I owe you so much Emma. I appreciate lahat ng tulong na ginagawa mo saken kahit na pwede mo yun ikapahamak kay Fiero." " Wala ho yun mam Lyresh. Basta po ikaw. I'm happy to serve you po-Wag nyu po sanang sukuan si Don Zyaire. Naniniwala ho ako na may konti pang natitira sa Zyaire na nakilala ko nuon bago pa lang ako sa Mansion."

"Anong side?" "This." Turo nito sa kanya. "I know you're always been brave but not that I think of you being this soft." Umismid siya. "Siraulo." Natawa lang naman ang kausap. "Eh ikaw? Kumusta kayo ni Marianne?" Usisa niya. Ngumiti ito. "I think I'm making progress now." Proud nitong sagot. Tumaas ang kilay niya. "Making progress? How?"

Puno ng sama ng loob na sambit ni Maris habang lumuluha. Kahit katiting na awa ay walang maramdaman si Tamara para kay Maris ang totoo niyan ay mas lalong umusbong ang galit sa kaniyang dibdib na paulit-ulit na binabanggit ni Maris ang pangalan ng anak niya. ‘Marianne is my daughter! She is mine!’ Iyon ang kanina pa gustong isampal sa pagmumukha ni Maris pero pinipigilan niya lamang ang kaniyang sarili dahil hindi pwedeng malaman ni Galvino ang tungkol kay Marianne.