Marriage Novels & Stories

Si Ariah "Aya" Gallano ay dalawampu't dalawang taong gulang, iskolar ng kanilang bayan, at tumatayong magulang para sa kaniyang nag-iisang kapatid. Musmos pa lamang ay namulat na siya sa hagupit ng buhay dahil sa mga pagsubok na kaniyang pinagdaanan. Sa kabila nito, nanatili siyang matatag at higit na nahubok ang pagiging madiskarte. Subalit, dahil sa karamdaman ng kaniyang kapatid, kinailangan niyang makahanap ng mabilisang salapi. Siya ay napadpad sa dating application na "We Chat & Date", para humanap ng matandang lalaki na naghahanap ng kasintahan, o sugar daddy kung tawagin. Labag ito sa kaniyang kalooban, subalit kailangan niya ng mabilisang pera para sa pagpapagamot ng kapatid kay

malamig niyang sabi habang inilapag ang folder sa mesa. Hindi siya lumingon agad. “Akala mo ba gano’n lang kadali ‘yon?” sagot niya, malamig rin ang tono. “Walang complicated dito. Business agreement lang.” Dahan-dahan siyang humarap “Marriage is not business.” Saglit siyang tinitigan ni Caleb, parang may gustong basahin sa mukha niya. “Sa mundo natin, everything is business,” sagot niya.

"Sabihin mo dahil magkakamatayan muna tayo bago ko basta na lang ibigay ang anak ko sa'yo." Isang dahan-dahan at planadong ngiti ang gumuhit sa mukha ni Luhence. "Marry me." Ang mga salitang iyon ay naiwang nakabitin sa hangin, tila isang talim na handang bumagsak anumang oras.

nagsimula na pari sa kanyang misa at si Hailey naman ay kumalma na. Marriage is a joyous occasion. It is connected in our thoughts with the charm of love, the warmth of home, and with all that is pleasant, as being one of the most important events of our lives. Its sacredness and unity is the most significant and binding covenant known in human relations. Justine and Hailey, let me charge you both to remember that your future happiness is to be in mutual consideration, patience, kindness, confidence, and affection. It is the duty of each of you to find your greatest joy in the company of the other; to remember that your love pledged today must remain undivided

Pinal na wika nito saka akmang hahalikan niya ako ngunit agad kong nilayo ang mukha ko. "R-Ralp, teka hindi pwede." "Huh? Why not?" Napakunot muli ang noo niya. "Hindi naman kasi ganoon kadali iyon! P-paano naman iyong nararamdam ko? Iyong-- ikaw ano bang nararamdaman mo para sa akin? Raph, hindi ito tama, marriage is a sacred union of two people. People who truly love each other, not just a mutual decision of one or both parties." Mahabang paliwanag ko. Nag umpisang manubig ang mga mata ko, hindi kasi ito ang pinapangarap kong maging kapalaranng buhay pag ibig ko.

Maybe they can get through this too? Iyon talaga ang nakakatakot sa marriage eh. You commit to each other, you vow to be together for better or for worse. But how come when things get shaky, ang dali para sa iba na sumuko? Wala lang ba sa kanila ang mga pangako na binitawan nila during their wedding ceremonies?

Move in together. She was not expecting that at all. Was she expecting marriage? No, of course not. Two people should get married because they love each other and they want to spend their lives together-- not because they have a child together. It's usually marriages like that don't last. And if their marriage survived, that's because they worked really hard to keep it together. By working together, it means meeting halfway and making sacrifices along the way.

Hindi n’yo ba pinag-aralan `yan sa school n’yo dati? Napa-isip ako. ”Parang... dinaanan lang namin. Ang sinasabi kasi lagi ni teacher, ‘marriage is a sacred sacrament’, kaya dapat stick to one alpha only.” “Exactly,” sabi ni Aveena, “`di ba `pag nakagat kayo ng partner n’yo, sa tao’ng `yun na lang kayo p`wedeng makipag mate?” “Oo, dahil sacred ang marriage!” ulit ko.

Habang nagpapatuloy ang sermon ng pari tungkol sa kahalagahan ng marriage, commitment, at companionship, tahimik lang kaming nakatayo ngunit ang mga daliri ni Alexander ay dahan-dahang gumagalaw sa likod ng kamay ko na parang pinapakalma ang kaba ko na pilit kong tinatago sa ilalim ng bridal smile ko, dahil sa totoo lang ay halo-halo ang emosyon ko—utang na loob, pagmamahal, takot, at kakaibang seguridad na sa kanya ko lang nararamdaman. “Marriage,” dagdag ng pari sa mahaba at makabuluhang boses, “is not merely a union of convenience, but a promise to stand beside each other in moments of weakness, uncertainty, and trials.” Para

Alam ko na ang mga ngiti niya ay hindi totoo, at kapansin-pansin rin sa lalaking ito ang malakas na karisma, na kahit sa boses pa lang ay maaakit ka, pero ako iba. Pagkatapos ng kasal ay lumabas kaming dalawa sa simbahan nang magkasabay at magkasama. Nagmadali akong maglakad upang sa gayon ay malayo ako sa kanya. Naghahalo ang kaba at takot sa aking dibdib sa oras na 'to.