Marriage の小説・ストーリー

As if may invisible line between us na bawal lampasan. “I’ll be in my office,” sabi niya. “You can use the TV if you want.” “Right,” sabi ko. “Good talk, husband.” He let out a soft laugh before walking away. Pagkaalis niya, napasandal ako sa counter, hawak pa rin ‘yung basang dish towel. Huminga ako nang malalim. Marriage, I realized, wasn’t about love. It’s about coexistence. Yung tipong kailangan mong matutong mabuhay sa tabi ng taong hindi mo maintindihan, pero gusto mo parin subukang intindihin.

naiinis niyang sabi. ‘Aba! Masiyado namang atat ang ‘sang ‘to! Ano ‘siya, sinus'werte? Virgin pa ang petchay ko! Nang dumating na si father ay agad na nitong sinumulan ang seremonyas ng aming kasal. Subalit ang utak ko ay naglalakbay sa kung saan kaya wala akong naintindihan sa mga sermon ni father. ‘Paano nga ba ako nito mamaya? Teka, wala sa usapan ‘tong honey moon ah!’

Agad na pahabol ko at sunod na nilingon si Noah para sumagot. "We do, Father." Natatawang sagot nito kay Father. Pag ako kinurot ni Lola mamaya sa singit, kukurutin ko rin 'to mamaya. "Keziah Arwen and Noah Oliver, your love is something that you both cherish, so much so that it's moved you join in the union of marriage and create a home together. Today, you dedicate your lives to giving one another happiness and support. To be certain, entering into the covenant of marriage is an act of deep trust and faith in the strength of your love. It would be a fool's error to base your marriage on the hope

Dapat kay Seth 'to, 'di ba? Sinundan ako ni Sandro sa labas ng C.R, hindi pala ako nagsarado ng pinto kaya nakikita niya ginagawa ko. "Ona, we need to practice it for our marriage ceremony. Hindi puwedeng pagtapos kita mahalikan sa altar ay didiretsyo ka sa C.R, nakakahiya 'yon, maraming makakakita," aniya na walang halong biro. Dumura ako sa lababo at padabog na sinarado 'yong pintuan.

He's asking me to marry him again? I gulped. "But we're already married..." "I know. Pero gusto kong maulit ang kasal natin. This time, I want to make it special. I want to us to marry with a smile on our lips. This time, our marriage will never have hatred again. Only happiness and love." Napangiti ako at agad na naluha. Napatingin ako sa mga taong nanonood saamin. They are crying too. They are happy seeing us like this.

Hindi niya man lang sinagot ang sinabi ko. "Janna, I'm serious. Pakasalan mo ako!" Nasa parking area na kami ngayon, sinusundan ko pa rin siya. "For some reason, nasisiraan ka na ba ng bait?" Inis na tanong niya sa akin. Nang akmang bubuksan niya na ang pintuan ng kotse niya mabilis kong naiharang ang katawan ko doon. "No. Alam kong kailangan mo ng pera at kailangan ko rin ng mapapangasawa. Don't worry, it's a contract marriage only. I'll marry you not because I love you, but because I need you to forget."

Tiningnan niya ako. “Sure,” sagot ko. “Wala akong problema sa gusto mo, If, nakuha ko naman din ang gusto ko.” Iyong katawan niyang hindi ko makalimutan, siguro naman sa loob ng isang taon ay hindi na ako init na init sa kanya. Ngayon pa lang pinaninikipan na ‘ko nang pantalon. “Nothing to add?” tanong ko. “Sa loob ng marriage natin, puwede bang kung may babae ka ay hindi harap-harapan? Kahit iyong ganoon sanang respeto kahit hindi naman tayo nagmamahalan ay makuha ko.”

Nagulat si Queenilyn dahil hindi niya naisip na pakasalan ang kanyang tiyuhin at magkaroon ng kasal. Sa anumang kaganapan, ang pamilya Griffin ay maaaring isipin bilang isang bagay ng pagpapakasal, kaya't makatwiran lamang na huwag kumuha ng anumang mga pagkakataon. "Queenilyn, since you've joined The Griffin family as my wife, our wedding must be spectacular. This is also a way of emphasizing your importance. We need to talk about marriage when your parents came."

Nagkatinginan kami at nagsalubong ang aming mga mata at sigurado ako na kitang kita ang pagmamahal namin sa isa’t isa. “In front of your parents and family. Ganon din sa harap ng aking lola, kuya, mga kamag-anak, kaibigan at kakilala. Lalo na sa harapan ng ating anak, gusto kong hingin ng pormal ang iyong mga kamay at maging aking kabiyak hanggang sa ating huling hininga. Sarina Marcelo, will you marry me? This time, yung totohanan na, wala ng isang taong kontrata, at wala na ring expiration, dahil hindi ko na alam kung paano mabuhay ng wala ka.”

At the same time nagpalungkot. "But Pa Ate Iris has already had boyfriend Eros. They loved each other you know that," nag-aalalang aniya ko. Mahal ng kapatid kong iyon si Eros. And she'll do anything to disagree with this marriage. "Sol, it's a promise. Iris, have to marry the man we choose for her. It's our agreement with the parents of that man. We can't broke our promise. Promise is a promise," umupo kami sa umuan katabi ng maliit na mesa dito sa kusina. "We respect Eros and Iris relationship but I can't broke my promise you know me, Sol."