Meet Me Halfway Novels & Stories

hindi makapaniwala nitong tanong sa kabilang linya. "Yes, meet me at the wedding reception. We have a lot of things to discuss. Especially this unprofessionalism that I just encountered." malamig kong turan saka ibinaba ang tawag.

Pinili niyang huwag nang makipagcommunicate o pumasok sa buhay nito. "Can we meet?" "What the hell are you talking about?" "Meet me at Cafe Helena's. Malapit lang naman yun sa salon mo sa Makati, right?" "At bakit naman ako makikipagkita sayo, aber? Saka, please lang. Masyado akong maraming problema para intindihin pa kita. Ano ba talagang kailangan mo?"

Hindi ko man lang nakilala. Dahil sa pagiging ososyo ko, kinuha ko ang papel at binasa ang nakasulat. Ganoon nalang ako balutin ng kaba, animo akong nanigas sa aking kinatatayuan. Muli kong tiningnan ang labas kung saan siya dumaan. Hindi ko nakita ang kaniyang mukha. Tomorrow, at the roof top. 1:00 pm. Let’s meet. I’ll show you something.

“Uhm o-oo natanggap ko at salamat pala pero... Ibabalik ko na lang sana sayo ito I can't really accept something like this isa alam mo naman siguro ang sitwasyon ko di ba?” “Hmm. Naiintindihan ko kilala ko yang asawa mo ayokong magkaroon kayo ng misunderstanding ng dahil d'yan kaya if available ka let's meet tomorrow sa malapit na cafe sa may opisina ninyo sa RSC” “Sure kailangan ko din namang pumunta sa office bukas” “Alright then see you”

“Pero… buntis ata ako, Khael.” Doon ay natahimik siya. Binalot kami ng katahimikan. Nakatitig lamang ako sa repleksiyon ko sa salamin, pinapakinggan ang paghinga ni Khael sa kabilang linya. Maya-maya pa ay may narinig akong kaluskos na para bang umayos siya ng upo. “Meet me in my office tomorrow at 8.” Unti-unting sumibol ang ngiti sa labi ko.

Kapag si Orlie talaga ang sinabihan mo na mayroon kang importanteng ibabalita ay hindi na talaga makakahintay na makauwi ka pa sa bahay, kailangan malaman na nya agad. At isa pa, lagi rin naman kaming nagkakasalisihan dahil graveyard shift sya ngayon kaya nag-decide na lang kami na mag-meet halfway pag-out sa school para masabi ko na sa kanya ang balita ko bago pa man sya pumasok sa trabaho.

The Meeting: A Place of Vulnerability They met at a small café on the edge of the city, one that Madison had frequented during her university years. It was cozy, warm, with the smell of fresh coffee and pastries filling the air. The familiarity of the place calmed her nerves, grounding her in a way she hadn’t expected. It felt like a neutral space, far from the grandeur of his world, far from the chaos of their emotions. For a moment, she thought maybe it would be easier to talk here, away from the weight of everything else.

Pagkatapos nito ay minasahe ang kanyang daliri at kinuhang muli ang kanyang cellphone. “Olivia, meet me at Club Rama today. See you later at 8PM. Same place ha! Bye!”

Baka nga ito na ang tamang oras—ang oras na hindi ko na kailangang magtago o mag-alala. Pagbalik ko sa aking desk, napansin ko ang mensahe mula kay Marco. “Meet me at the rooftop at 5 pm.” Sana ay hindi ko na kailangang magtago pa.

"Good. Magpalit ka na. I will just pay then we'll go home." Wala silang imik mula sasakyan hanggang pag-uwi ng bahay, bagaman inaalalayan naman siya sa paglalakad at pagsakay ng sasakyan. Kinausap lamang siya nito nang papasok na siya ng kuwarto niya. "Meet me in the beach after one hour. I'll wait for you there." Hindi siya nito hinintay sumagot. Tumalikod ito at diretsong pumasok ng kuwarto.