My Other Half Novels & Stories

sagot at sa pagkakataong 'yon ay alam ko na kaagad na hindi basta-basta ang party na sinasabi niya. "Kung may media sa party na sinasabi mo ay hindi ako sasama," sabi ko habang nakatingin sa carpeted floor. "Yes there will be a media which is nice so everyone will know that I am not marrying your half sister. I am not into fixed marriage," matigas na sambit niya pero napakurap lang ako. Half sister. He knew? Maybe Kristine told her? Napangiti ako mg malungkot.

“Pero paano kung mag-away pa rin tayo?” “That’s why I'm asking for a truce, baby. Let's try again, shall we?” nakikiusap ang tinig na sabi ni Anton habang mga mata ay hindi hinihiwalay sa mukha ng asawa. "I miss you." bulong niya. There was a hint of longing in his voice. “I miss us. Even if we were a mess, at least we were ‘us’. Before the marriage. Before we became strangers to each other, there was an ‘us’, Viel” hindi maitago ang sakit sa tinig na patuloy ni Anton. Isaviel felt her throat close. For a moment, she was at a loss for words.

Natahimik siya. "Ate..." Inabot niya sa akin ang kahon. Sa loob... Isang pares ng itim na relo. Magkapareho. Matching couple watch. Tahimik akong nakatingin doon. "Bagay sa inyong dalawa." Mahina niyang sabi. Hindi ako sumagot. Ilang segundo ang lumipas. "We're husband and wife." Mahina kong sabi. "But only on paper."

Be happy, be contented, always have faith in God, and lastly, Love like you've never been hurt. This is Klaire Louise Lim-Chua and My Ex is My Husband THE END

“Ano ba, ang harot mo!” Sinubukan ni Farrah tumayo at kumawala sa bisig ni Damon ngunit hindi siya hinayaan nito. “Baka may makakita sa ‘tin, nakakahiya.” “Hayaan mo sila, alam naman nila na mag-asawa tayo.” “Alam din nila na maghihiwalay na tayo.” “Gusto mo ba ang maghiwalay talaga tayo?”

At hindi sapat ang panahon na iyon para magsabi na sila ng 'I do' sa isa't isa. "May nangyari na sa atin," mariin nitong sabi. Nang pumasok sa isipan niya ang mga naganap sa kanila ni Anand, biglang nag-init ang kanyang pakiramdam. Ang halik, yakap at pag-angkin sa kanya ni Anand ay parang tag price na nakatatak na sa kanyang isipan. "So?" Kunwari ay tanong niya. "Hindi ako papayag na maging ama ng hindi tayo kasal," wika nito.

Hindi ko pa siya fully feel. "Trish," sabi ko habang iniikot ang wine glass sa kamay. "Tell the others. I’ll be visiting the old café tomorrow. The one I used to frequent before I got married. Gusto kong makita kung sino pa talaga ang nandiyan."

Tutulongan ko siyang harapin ang kinakatakutan niya. "what idea?" halos magdikit ang mga mata niyang pinagmasdan ako sa salamin. Singkit ang mga mata ni Keisha. Gaya ko ay half chinese at pinay din kaya siguro magaan ang loob namin sa isat isa. I heaved out a sigh. "let's get married"

makahulugan kong sabi na mas lalo niyang ikinangisi. "Well, someone told me na kapag tumikim ka ng iba... doon ka na. Piliin mo ang pangalawa... dahil hindi ka naman maghahanap ng iba kung masaya ka pa sa una," aniya na halatang pinatatamaan ako. "Kaya naman sa akin ka na lang, bitawan mo na ang pinsan ko. I know that you see him with another woman... em I right?" dagdag niya pa.

Natuwa ang lahat sa nakikitang palitan nila ng paghalik sa isa't-isa. Ah' bakit ba sila mahihiya? Hindi nga sila nahiya noon, ngayon pa ba kasal na sila. Saka hindi naman nakakahiyang magmahal. Pareho lang naman ang nilalaman ng kanilang puso, iyon ay ang umaapaw na pagmamahal nila sa isa't-isa. "I love you, my half, my life and my happiness. Kahit sino ka pa o ano man ang iyong pangalan noon at ngayon? Mahal na mahal pa rin kita..."