Novel & Cerita Message For Friends Tagalog

Parang duduguin na ang aking ilong e. Message sent. Segundo lang at may mensahe na ito. Isang Haha emojis. Nakita kong typing ito ulit. >>Okay fine. Sorry lang at nasanay ako sa pagsasalita. By the way, can I know your name?

“Nasagot ko ang tawag ng kaibigan mo kanina.” Nangunot ang noo ko. “Kaibigan?” “Yeah. The gay man. Sabi niya iremind ko raw sa 'yo ang birthday celebration niya ngayon. He's inviting us.” Hala sya! Oo nga! Kamuntik ko nang makalimutan. “Gusto mo bang umuwi muna o diretso na tayo sa kaibigan mo?”

Nag-message na agad ako sa group chat namin. “See you sa bakanteng lote sa dulo ng Viejo Street mamaya. May suprise ako sa inyong lahat. Magsasabi ako ng oras kapag pupunta na kayo doon.” Wala pang ilang minuto ay nag-reply na agad sila. Amayah: “Aba, anong suprise ‘yan? Pagkatapos mo kaming pag-alalahanin ng ilang araw sa pagkawala mo ay may pa-surprise ka pa?”

"Anak, kumain ka muna bago ka pumasok. Hindi na kita ginising at mukang nag-enjoy kayo kagabi ng mga kaibigan mo. <3" Napapikit ako ng mariin nang maalala ko ang mga kaibigan ko. Kinuha ko agad ang aking cell phone na naka-charge. "Si mama talaga, p'wede naman siyang magchat na lang," naiiiling na sabi ko. Pagbukas ko ng aking cell phone, bumungad sa akin ang napakaraming message mula doon sa tatlo. "SCARLETT NASAAN KA NA?"

I tried to open the door pero he locked it. "Buksan mo ang pinto." "Hell no! I need to talk the sh*t out of you!" "Oo na! Mabait na kung mabait ako! Ano ba ang pakealam mo ha? I just want to be there for my friends! Is that a bad thing? Hindi mo malalaman 'yon dahil wala ka naman sigurong kaibigan!" Sigaw ko pabalik sa kanya. Ngumisi naman siya.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Matapos ang mahaba-habang pananatili sa opisina, naisipan niyang tawagan si Shamy; ang kaniyang best friend. “What do you want?” malamig na tanong nito. Bigla siyang naluha pagkarinig sa boses ng kaibigan. “I miss you,” aniya. “Wait, may problema ka ba?” Nag-iba ang tono ng boses nito, napalitan ng pag-aalala. Napangiti siya. “Aside from missing you, mayroon pa. Gusto kong marinig ang payo mo.” “Let’s meet,” mabilis nitong tugon.

Siguradong mamimiss niya ito ng sobra. "Gano'n ba," aniyang pigil ang sariling emosyon. Tumango ito. Malungkot na ngumiti ito. "Mamimiss kita. Kaya pakiusap, buksan mo ang messenger mo. I'm sure may signal naman sa pupuntahan namin. Para matawagan kita lagi," Tumango siya dito. Pero natampal niya ang noo niya. Hindi sila friend nito sa F******k.

I shouldnt talk. ----------- OH ITO NAAAAAAANG UPDATE!!!! HAHAHA SALAMAT SA NAGSUPORTA AT SUMUBAY- SUMAYBAYBAY? SUMUSUBAYBAY!!! AT SA MGA NAG FOLLOW. ALABYO ALL 🥰

Panay piglas nila dahil kinikiliti ko silang dalawa. "Anong sabi ni ate? Anong sabi ha? Wag niyong galawin ang aking mga loyal na friends kasi kuntento na ako sa ganyang karami, ok? Kung pipisilin nyo sila dadami at kakalat ang mga alaga ko hanggang dito sa leeg ko, sige kayo. Pangit na nga si ate dadagdagan niyo pa," ginamitan ko sila ng sign language para maintindihan nila ng mabuti ang sinasabi ko.