Novel & Cerita Message For Friends Tagalog

Dang. Bago pa ako pumasok ng banyo ay umilaw uli ang cellphone ko. I saw Rio's messages. Binasa ko naman agad. "Eat your dinner, wait for me later, hm? We'll talk." "Stop over eating icecream, it might cause you diabetes." "I'm heading to the restaurant, see you at home, wife." "Ne t'inquiète pas bébé, je suis à toi. Je t'aime beaucoup." Sunod sunod na basa ko sa text niya. Hindi ko pa halos mabasa ang panghuli, anong language ba 'to? Para siyang alien. Napabuntong hininga ako at nireplyan siya.

messege nito uli. hindi paman sya naka pag type ng e re reply may messege na naman. "wait for me my love." basa nya pa na lalong ikina galak ng puso nya. para syang teens kung makapag react. hindi na lamang sya nag reply, inilagay na lamang nya Ang cellphone sa side table habang nakangiti. nag pasya syang bumaba at samahan ang Lola at bisita nila.

My messanger notification popped up to my screen. It was a message from Braden. Nakangiti kong binuksan ang mensahe niya. A caption was written under the photo he sent. 'Si Sossy lang ang sakalam. Malakas kumain ng gadgad ng niyog.' Kahit kailan talaga itong dalawa ito! Kung magsasama ay kung ano-anong kalokohan ang ginagawa.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

ganoon ang akala ko. Ang mensahe ay mula sa isang hindi kilalang sender... walang numerong nakakabit dito... kakaiba. May pangalang nakakabit dito, “Secret keeper.” Ang mensahe ay: “May alam akong bagay na walang sinumang nakakaalam.” Maikli, walang detalye kung ano ang lihim, wala. Walang salita tungkol sa lihim pero medyo nabagabag ako, nagtataka kung nagre-react lang ba ako nang labis, kung ito ba ay isang bagay na seryoso o ilang masamang biro.

Minsan, ‘yong mga kaibigan mo din talaga ang makakapaglagay sa iyo sa nakakahiya at nakakailang na sitwasyon. Sa kalagitnaan ng pakikinig ko sa lesson namin ay naramdaman ko ang pag-vibrate ng cellphone ko. Kaya naman patago ko iyong tiningnan at nanlaki ang mga mata ko sa pagka-excite nang makitang si Josh ang nag-text sa akin. From Josh Rain: Ngayon ko lang nabasa ang message mo. No need to say sorry tungkol doon. I’m glad na may friend ka na pwedeng tumingin sa iyo (smiley emoji)

Papatulan niya ba ang message nito? Kagat-kagat niya ang kanyang labi at nag-type ng reply. "Okay." She responded. Bahala na. Wala naman sigurong mawawala, hindi ba? Isa pa, mukhang mainit ang dugo sa kanya ni Allain. Ang sabi nga sa kasabihan, 'keep your friends close, but keep your enemies closer.'

Taragis kasi itong si Mary hindi pwedeng magtagal sa anyong tao kaya mas kailangan bantayan ng maigi si machete kung hindi baka mayari ako sa aking erpat hindi ko pa naman kayang kalabanin yon masyado pa akong mahina kumpara sakanya Sa gitna ng aming munting kainan... wait parang ang pangit pakinggan non ah? kainan? ahhh bahala na! isang notification ang nag pop-up sa screen ng cellphone ko *1 Message Receive* binuksan ko ito agad at pangalan ni Essay ang lumitaw tangina lord ano nanaman ito? blessing o karma? binuksan ko ang mensahe Hu u po? Tangina blessing nga! teka wait--- blessing? puta ano itong pinagsasabi ko... para bang bumibilis nanaman ang tibok ng puso ko at naririnig kong tunog

Natatakot siyang basahin ang anumang message nito. "S-Sino si Dianne?" Pabulong na tanong niya. "Hmmm. A friend. " tipid niyang sagot. Binasa niya ang isa pang text message, "Happy birthday, Dear, I miss you so much!" With a kiss emoticon pa. "Can I come to your pad, Dear?" Kinabahan siya. "I love you, Dear!" Nanlalambot siya sa mga nabasa. "B-Bakit Dear a-ang tawag niya sayo? Ito, phone mo, ikaw na ang magbasa. Replayan mo na din ang FRIEND mo." Nilagay niya sa dibdib nito ang phone at hindi na umimik pa.

Tunay na kaibigan. Sabi nga nila, "A friend in need is a friend indeed." Kaya siya talaga ang tunay na kaibigan. Binuksan ko ang computer. May lumabas na mensahe: "Simula na ang oras ninyo. Kailangan ninyong matapos ito bago mag-alas singko ng hapon. Isa pa, Elena, gusto sana kitang makausap ang kapatid mo. Sabihan mo siya."