Evening Sky Painting Mga Nobela at Kwento

Liana was standing beside a large canvas. "She's showing her new painting." Adrian smiled. "Let's go." They walked toward her. Liana smiled when she saw them. "Finally!" "What?" "I've been waiting for you two." She pulled the cloth away from the painting. Amara gasped. It was a painting of the three of them. Adrian. Amara. And Liana. They were standing together in front of a sunrise. "What do you think?" Liana asked. Amara smiled. "It's beautiful."

NAGING PANATAG AT tahimik ang unang gabi nila sa beach. Maagang natulog ang mga bata marahil ay dahil sa pagod sa byahe at pagod sa paglalaro sa dalampasigan bago lumubog ang araw. Namulot sila ng mga seashells na ginawa nilang laruan habang nakasalampak sa sahig ng kanilang silid na inu-okupa. Maingay na ang dalawang bata sa dalampasigan na naghahabulan samantalang si Alia ay nakahiga pa rin sa kama. Tila bumabawi ang katawan sa tulog na noon niya lang muling nagawa pagkaraan ng ilang taon. Sobrang panatag kasi at banayad ang paghinga niya. Kung maagang natulog ang mga bata, si Manang Elsa at Pearl siya naman ay hindi. Halos madaling araw na noong bumalik siya galing sa pagtambay sa tahimik

UMUPO ako sa kaharap na sofa ng aking malaking painting. Tinitigan ko iyon simula noong nagising ako. Nag aagaw ang dilim at Iiwanag sa painting ko. Ang araw ay papalubog na kaya kulay kahel ang dagat at ang langit. Ang malaking buwan ay nasa likod ng tatlong niyog. It's larger than the usual moon. It's actually surreal-looking.

Natuwa siyang malaman na naging maayos ang bata nitong mga nakaraang araw. Pagkatapos magpasalamat, tumakbo si Sky pabalik sa mesa at kinuha ang pen para magpatuloy sa pagpipinta. Lumapit si Dominic at sumilip, at nakita niyang may limang tao sa papel, dalawang batang lalaki na sinusundan ng isang babae na may mahahabang buhok at mahahabang damit, at isang batang babae na sinusundan ng isang matangkad na lalaking nakaitim.

“Why are you still up, Tala? You cannot stay this late with your condition,” malumanay na saway ng Grandma Liza ni Tala sa kanya. She was at the balcony of her grandparent’s house in Tagaytay, silently sketching the night sky while she’s seating on one of the chairs in there. She had grown accustomed drawing the same sky for the past few days since she had arrived there. It’s calming and it’s making her forget of her troubles for a while.

Lalo pa akong nalula sa natunghayan sa malapad at malaking sketch painting ng isang babae na nasa baywalk na nakaside view at nakatanaw sa papalubog na haring araw. Sa taas ng painting ay may malaking inukit na gold plated signage na 'Jay Amor'.I was captivated by the painting, tila may kahawig ang babae sa painting hindi ko lang matukoy kung sino.Maganda ang pagkaguhit ng bawat anggulo ng painting, parang totoong totoo. "Do you like it?"kuryosong tanong ni Jethro sa aking tabi. Napapitlag ako at agad din namang nakabawi.Tumango tango ako habang hindi pa rin inaalis ang paningin sa painting.

Hindi na kami naglatag ng tela dahil sa malalaking ugat na lang nito kami nagsi-upo. Napatingin ako sa araw na palubog. Nag-aagang dilim at liwanag. Gyunpaman ay napakaganda ng pagkakapinta ng iba't ibang kulay sa kalangitan. Naroon ang yellow-orange, golden-yellow at iba pa. "Tama, napakaganda nga," sabay naming saad ni Caleb at sabay din kaming napatingin sa babae. Nakangiti pa rin itong nakatitig sa magandang pinta ng kalikasan. Her eyes mirrors appreciation.

Just him and the empty streets. Bumuga ng hangin si Kane bago humakbang patungo sa isang bahagi ng kanyang opisina kung saan naroon ang kanyang locker. Binuksan niya iyon at mula roon ay kinuha ang isang hindi pa tapos na maliit na canvas. It was the santol tree and the swing in Vesper's house. He painted it months ago. Hindi niya natapos dahil hindi niya alam kung paano tatapusin.

The soft hum of the sea played in the background as Lysander wheeled himself beside Celestine, who sat on the edge of the terrace overlooking the city. The night air was cool, the skyline glimmering — but her mind wasn't calm. Nasa harap nila ang lumang painting ng The Lady in Blue, ang iniwang pamanang obra ng yumaong lola ni Celestine — ngayon, ang sentro ng lahat ng kaguluhan.

Then I left. I leaned towards the railings as I watched the sun set. The sunset paints the sky with a brilliant palette of warm hues—ferocious oranges, soft pinks, and gentle purples—blending seamlessly. The sun slowly dips below the horizon, casting a golden glow over the landscape. It really is a magical moment. As I sip my coffee, the cold breeze gently caresses my skin, creating a peaceful moment of serenity and calm. It's a simple joy that warms my heart on this chilly day.