Mga Bulaklak Na May Pangalan Novels & Stories

"What the!? What did you do?" Mukhang galit ata ito dahil naglalaro ako ditong mag-isa sa lupain nila. Pero hindi naman ako naglalaro at wala naman akong sinira, inarrange ko pa nga yung mga bulaklak na tanim nila. Binunot ko ang mga bulaklak na hindi magkaparehas ang kulay tapos yung mga magkaparehas ng kulay pinag-isa-isa ko. Ang ganda lang diba?

MAYROONG hawak na bulaklak ang ina niya at iba-ibang bansa ay ganon ‘din. Agad niyang narealize kung ano ang tinutukoy ng lola niya. Kada bansa ay binibilhan niya ng bulaklak ang ina at pero iisa lang ang bulaklak kahit iba iba ang bansa, puro tulips lang iyon.

It was like the dark space in the middle of the brilliant and bright yellow petals. Ang pangalan ng bulaklak ay nagmumula sa isang Old English poem na isinulat ni John Gay tungkol sa isang babaeng nagngangalang Susan. Ang bulaklak ay nagrerepresenta ng katarungan. It was something that I could relate to, but if I were to choose flowers I would probably choose the daffodils than the black-eyed Susan.

Tuwang-tuwa ako kasi napakabango hindi sya bulaklak na galing dito sa pilipibas nakalimutan ko na ano pangalan nung bulaklak na yun? Kalaro ko yung batang lalaki at sobrang gwapo nya sa lahat ng naging kalaro ko. Mahilig siyang magtanim ng bulaklak kapag may nalalanta na bulaklak binabaon nya sa lupa.

Napakalawak ng lugar kahit sino hindi mag aakala na mayroon nito dito. Hinaplos ko ang rose na nadaanan ko. May yellow bells, sampaguita, tulips, sunflower, dancing lady, baby bloom, daisy at madami pang ibang klase ng bulaklak na ibat ibang kulay pero ang nangingibabaw dito ay ang bulaklak ng rosas. Ito talaga ang pinaka madami, may mga nakasabit sabit din sa kisame nito na flower pats.

nakasimangot na saad ni Belle. Hindi ko naman naiwasang ngumiti. "Anong name nila?" Bulong ko kay Maybelle. Itinuro naman niya ang nakakabit sa paa ng quads. Black. Blue. Gray. At Red. "Bakit gan'yan ang mga names nila?" nakakunot ang noo ko rito. "May binigay ka bang pangalan sa akin?" Napabuntonghininga naman ako.

maiyak-iyak na wika ko habang nakatingin sa apoy na binubuo ng mga Larka. Ang Larka Kambal ay isang uri ng mga nilalang na may ibat-ibang kulay ang dugo sila ay kalahating Bampira, Duwende at iba pa kaya sila tinawag na Larka sapagkat nakakatakot ang kanilang mga itsura. Ang sinusunod lamang nila ay mga Sangre Bampira o ang mga Larka Sangre sa kadahilanang makapangyarihan sila at ang mga katulad naman namin ang titrato nilang mga pagkain.

Mas gusto ko pa manood sa Netflix. Lumipat kami sa kabilang hilera na puro pink flowers. "Ito ang carnation." Pumitas siya ng sampu. Marami pa siyang pinakilala sa akin na bulaklak at lahat ng ito ay nabanggit niya na walang kahirap-hirap. Marami rin siyang pinitas na mga kulay green na bulaklak. Wala akong naalala na pangalan ng bulaklak, all I could remember right now, his movements and smile.

“What’s the difference? They are all flowers.” Inirapan niya ang kanyang ina habang sinasabi nito sa akin ang bawat uri ng mga bulaklak. Ang gaganda ng mga ito at talaga naman humahalimuyak sa bango. Nilagyan nila ito ng isang sanctuary na puro mga iba’t ibang klase ng orchids at kulay ng bulaklak na mula pa sa iba’t ibang bansa. Maayos ang mga ito, alagang-alaga sa dilig at trim. Lahat sila may label na nakatali sa kanilang katawan. May isa na akala mo’y isang hugis hayop ang mga korte ng petals nito. “You won’t appreciate these. Just like your father who only knew was rose,”

nakangiting tanong niya. "Bulaklak para sayo," sabi ni Christian. "Hindi ko sila matatanggap." Ang mga bulaklak ay lumitaw na sobrang pinong. Gaya ng inilarawan ni Christian, ang mga bulaklak ay naglabas ng tunay na kasariwaan at lambing, na parang bagong pinutol sa kanilang mga sanga. Ang mga makukulay na bulaklak ay kapansin-pansin na madali nilang lasing ang puso ng isang tao, ngunit hindi ito matanggap ni Hailey.