Mga Pangalan Ng Diyos At Diyosa Mga Nobela at Kwento

Nakakatuwang pag-usapan ito — tuwang-tuwa talaga ako kapag napag-uusapan kung saan nanggagaling ang mga pangalan ng diyos at diyosa sa pelikula, kasi napakaraming ruta na dinaanan nila bago umabot sa screen. Madalas diretso mula sa mga sinaunang mitolohiya: Greek, Norse, Egyptian, Hindu, atbp. Kapag may manager o writer na gustong agad makilala ang isang karakter, kukuha sila ng pangalan na may bigat at kasaysayan, kaya nandun ang 'Zeus', 'Odin', o 'Anubis' — kilala at may instant na imahe sa ulo ng manonood. Pero hindi lang ito basta pagkuha; may mga pagkakataon ding inaangkop ang pangalan, binabago ang baybay o kahulugan para tumugma sa mundo ng pelikula.

May mga direktor at worldbuilder na masining: gumagawa sila ng bagong pantheon na parang totoong relihiyon sa loob ng pelikula, kaya binabuo nila ang mga pangalan mula sa tunog, etimolohiya, at kulturang pinagkunan. Halimbawa sa ilang fantasy films, pinagsasama ang Proto-Indo-European roots at lumang salita para makabuo ng tunog na mistikal. Kadalasan din, may sensitivity o legal na dahilan kung bakit hindi ginagamit ang eksaktong pangalan mula sa isang tradisyon — kaya may hybrid o totally invented names.

Bilang tagahanga, napapansin ko rin ang mga modernong pelikula na gumagamit ng mitolohiya hindi lang bilang dekorasyon kundi bilang simbolo — mga pangalan ang nagsisilbing shortcut para maihatid ang tema: kapangyarihan, pagkawasak, paglikha. Sa huli, ang pinagmulan ng pangalan sa pelikula ay isang halo ng historical reference, artistic choice, at market-savvy na pag-iisip; ang resulta, kung maganda, tumatagos at nag-iiwan ng impresyon.

Tila ba bawat pangalan nila may sariling soundtrack sa utak ko. Kapag naririnig ko ang 'Zeus', agad kong naiimagine ang kulog at kidlat—siya ang hari ng mga diyos, tagapangalaga ng batas at kaayusan, pero kilala rin sa maraming kuwento ng pag-ibig at panliligaw. Kasunod nito si 'Hera', reyna ng Olympus at diyosa ng pag-aasawa; mahigpit siya sa katapatan at madaling mapikon sa pagtataksil. Hindi rin mawawala si 'Poseidon'—ang nag-uukit ng dagat, kabayo, at lindol; sa tuwing binabasa ko ang mga talinghaga tungkol sa bagyo, siya ang unang pumapasok sa isip ko.

Nakakabilib din ang pagtangkilik ko kina 'Athena' at 'Apollo'. Si 'Athena' ang simbolo ng katalinuhan at estratehiya; palagi kong gusto ang kanyang disiplina at prinsipyo. Si 'Apollo' naman, may hawak na sining, musika, at propesiya—may aura ng misteryo at talento na palagi kong naa-appreciate. Si 'Artemis' ang aking tambay sa mga kuwento ng ligaw at kalayaan, isang malakas na imahen ng kalikasan at pagsasarili.

Siyempre, hindi ko rin pinalalagpas si 'Hades' sa ilalim ng lupa, ni si 'Demeter' na nag-aalaga ng ani at siklo ng panahon. May bago ring interes sa akin kay 'Dionysus'—ang masayang diyos ng alak at sayawan—at kay 'Hephaestus', ang mag-aapi ngunit malikhaing panday ng mga diyos. Sa kabuuan, ang mga pangalang ito ay hindi lang listahan; parang gallery sila ng mga karakter na kumakatawan sa iba't ibang bahagi ng tao at mundo. Lagi akong natutuwa sa kaunting pagkasira at pagiging makatao nila sa mga alamat, at lagi akong may natututunan sa kanilang mga kuwento.

Sa mundo ng mga kwento, ang mga diyos at diyosa ay madalas na nagbibigay daan sa mga epikong salin at makulay na alamat na nauukit sa kasaysayan ng ating kultura. Isang halimbawa ay ang mitolohiyang Griyego, kung saan ang mga diyos tulad ni Zeus, Hera, at Poseidon ay hindi lamang nagtataguyod ng kapangyarihan kundi nagdadala rin ng mga aral sa tao. Ang mga kwento nila ay puno ng drama, labanan, at pagmamahalan, na tila nagpapakita ng ating mga tao—may mga kahinaan at pagsisisi. Isa sa mga paborito kong kwento ay ang Katyak ni Persephone, kung saan ang kanyang pagkuha ni Hades sa ilalim ng lupa ay simbolo ng mga siklo ng buhay at kamatayan, subalit tungkol din sa pag-ibig at sakripisyo. Sa tuwing naiisip ko ito, naaalala ko ang mga temang ito bilang kakambal ng ating sariling mga karanasan. Kung hindi ka pa nakabasa, iminumungkahi kong tingnan mo ang 'The Complete World of Greek Mythology' kasi grabe ang detalye at maaari kang talagang malibang.

Siyempre, ibang kwento rin ang bumangon sa mitolohiyang Norse. Ang kwento ng mga Norse gods, gaya ni Odin, Thor, at Loki, ay napaka-epic! Ang labanan sa pagitan ng mga diyos at mga higante, at ang mga pagsubok na dinaranas ng mga tauhan ay talagang nakakapanabik. Ang 'Ragnarok' o ang wakas ng mundo sa mitolohiyang ito ay isang napaka-makabagbag-damdaming kwento tungkol sa sakripisyo at pagbabalik ng kasaganaan sa mundo. Habit na isinasalaysay ang mga kwentong ito sa mga laro, anime, at sa mga libro, kaya’t talagang masaya itong talakayin. Mahirap hindi mapahanga sa kabuuan ng mga kwentong ito, lalo na sa kanilang mga pandinig at kakayahang magbigay liwanag sa ating mga tanong tungkol sa buhay at espiritu.