Ang kwento ni Umaru Doma ay nakabase sa isang tipikal na setting ng modernong Hapon, partikular sa Tokyo. Tumutok ito sa buhay ng isang maliit na pamilya na tinutukoy ang kanilang pang-araw-araw na karanasan, na lumalampas sa kasiyahan at mga hamon sa buhay. Magandang tingnan kung paano ipinapakita ng kwento ang mga aspeto ng pamumuhay sa lungsod, mula sa matataas na gusali, trendy na mga cafe, hanggang sa mga kinakailangang shops, na nagbibigay ng tunay na larawan sa karanasan ng isang tipikal na kabataan sa Japan. Ang mahusay na detalyado na mga lokasyon ay nagbibigay ng konteksto sa kwento, nagpapalalim sa ugnayan ng mga tauhan at ang kanilang mga hangarin. Ipinapakita nito ang kakaibang balanse ng buhay ni Umaru bilang isang estudyante sa paaralan at ang kanyang lihim na pagkatao bilang isang 'neat freak' sa tahanan, na nagbibigay ng isang natawa-tawang contrast.
Ang setting ay hindi lamang lokal kundi may pandaigdigang pakiramdam din, dahil ang mga tema ng pagkakaibigan, pamilya, at pagtanggap ay universal na karanasan. Sa tulong ng mga lokasyon sa bahay at paaralan na hinahabi sa kwento, nailalarawan ang mga pakikisalamuha ng bawat tauhan sa isang kahanga-hangang paraan. Malaon ko nang naisip kung panu masusukat ang mga kwento sa mga lugar, at dito, ipinakikita ang mahalaga ng pagtira sa isang pamilya. Dahil sa simpleng buhay sa isang modernong setting, tila binuhay ni Umaru ang isang masaya at puno ng saya na kwento na tiyak na makakaengganyo sa marami.
Kaya, kapag pinapanood ko ang 'Himouto! Umaru-chan', laging sumasagi sa isip ko ang mga paborito kong eksperyensya sa barangay at mga kaibigan — mga simpleng tawanan, mga laro sa kalsada, at mga bonding sa bahay. Tila umuusad ang kwento sa mga simpleng aral, na nagbibigay ng halaga sa mga simpleng bagay sa buhay. Minsan, ang mga ganitong kwento ay nagbibigay-inspirasyon sa akin na pahalagahan ang mga alaala kasama ang mga mahal ko sa buhay, kaya naman mas naging espesyal ang aspect ng setting na ito para sa akin.