Romans & histoires Mga Kulay Sa Tagalog

tanong pa nito kaya naman mabilis akong umiling. "Hindi ah, hindi sa ganoon. Sa totoo nga lang gustong-gusto ko eh, lalo na 'yung kulay. Thank you Jolo," saad ko at maingat na inilapag muna ang mga bulaklak sa isang gilid para mayakap ko nang tuluyan ang binata.

akala ko magugustuhan nya yung pasalubong ko hindi naman pala. hirap na hirap pa naman akong pumili ng kulay nun eh .. "hindi mo ba gusto yung kulay baby ?ano ba gusto mong kulay para makapagpabili ulit ako kay daddy kulay green ba ,red,pink,violet,sky------- "Shut up!!your so noisy !! I don't like that !!"putol niya sa sinasabi ko..pasaway na bata~_~ "Why !!maganda namang kulay yung yellow at blue ah, tsaka yung black !!"I said again.

August's POV Gusto kong mapanganga pero hindi ko magawa dahil papasok ang tubig sa bibig ko. Katangahan lang kung gagawin ko yun. Ang ganda! Parang hindi siya nabigyan ng justice sa panaginip ko! Pero kunsabagay eh panaginip lang naman yun. Pero ang linaw linaw ng tubig! Oo mahapdi sa mata pero alam kong makakasanayan ko rin ito pero ang ganda ng paligid! Kulay asul at berde at nahahaluan ng pula dilaw, puti, at kung ano pang kulay dahil sa coral reef at mga isdang lumalangoy.

tugon nito. Wala akong kamalay malay sa nangyayari. Hindi ko rin alam kung para saan ba 'yon. Hanggang sa mag salita ito at nag tawag pa ng kasama niya"Mga boys ilabas na yan lahat." sigaw nito. Kaya naman isa isang lumabas ang mga lalaki na may dalang iba't-ibang kulay na bulaklak, may white rose, tulips, Carnation, Chrysanthemums at iba pa na hindi ko alam. Naguguluhan ako sa mga nangyayari, sapagkat sunod sunod ang pag baba nila nang mga bulaklak.

Ignoranteng tanong ko habang nag-aayos siya ng buhok sa harapan ng salamin. “Ah, hindi ko pala na-explain sa’yo kahapon. Brown symbolizes amiable, yung blue ay keen, red for robust, purple for probity at black naman ‘yung mga insolent.” Paliwanag niya habang nakaharap pa rin sa salamin. Tumango-tango naman ako at inayos ang mga gamit ko. Mukhang organize na organize ang school na ito, nakakacurious tuloy kung sino ang nakaisip ng lahat ng ito. “Ano nga palang section mo? Baka pareho tayo.”

Hindi maaari, ang kapatid ko! Gusto ko mang sumigaw ay hindi ko magawa. Naramdaman ko rin na tila may likidong lumalandas sa mukha ko. Hindi ito ordinaryong likido dahil kulay pula ito, dugo na nanggagaling sa ulo ng Mama ko. Wala na akong maramdaman hanggang sa bumigat ang talukap ng mga mata ko. Sa aking pagpikit ay hindi ko maiwasan na isipin ang mga masasayang pangyayari sa buhay ko na kasama sila.

Saglit siyang nag-isip at nang may maisip siya ay kaagad gumuhit ang ngiti sa labi niya. "Aha! Momma I want color blue, pink, and red!" Tuwang-tuwa niyang sabi. "Color blue for Daddy, pink for Mommy, and red is for me! Momma, aren't you gonna ask me why my color is Red?" Napatitig ako sa anak ko. Tuwang-tuwa siya habang pinapalipat-lipat niya ang tingin sa tatlong magkaka-ibang kulay na cotton candy na hawak niya. She's mentioning again about Daddy thingy...na nakakapagpatameme sa akin.

patanong na saad ni Sophie, “red ang pangkaraniwang kulay ng garnet, pero may mga garnet na kulay orange, yellow, purple at may iba naman na nagkukulay ng makinang na berde. Actually, almost all colors ay mayroon ang garnet, pero ang pinaka-rare ay ang kulay blue.” “Nice trivia.” Nasabi ni Victor. Binuksan ni Sophie ang pinto ng kulungan ni Garnet. Maingat, pinakikiramdaman ang hayup na inilabas iyon. “Huwag mo akong ihuhulog, garnet, kapag sinakyan at at pinatakbo na kita, ha?” Pakikipag-usap niya rito, habang inilalabas ito sa kinalalagyan.

Isang back-to back na lang at panalo na kami. “Entrance!” “In!” they said. I smiled as I hopped while passing the first line. The tagger was so cute with his small arms trying to catch my teammates. When I was on the second line, I bait myself so my teammates can pass the tagger. Kunyare ay tatawid ako kaya naman lumipat sa harap ko ‘yung taya. I watched as my teammates pass the line. Nang nakalusot na silang lahat ay saka ako mabilis na tumakbo patungong dulo at agad na tumawid.

Sa kaliwa, mga hanay ng mga bestida na tila hinabi ng liwanag — puro seda, puro kinang. Sa kanan, mga bag na nakalagay sa salaming estante, bawat isa’y may tag na may presyong nakakasakal lang isipin. Napahinto ako sa harap ng isang bag — kulay puti, may gintong chain, at may logo na hindi ko mabasa nang buo. Ang liit-liit nito, pero sigurado akong higit pa sa ipon namin ni Papa sa loob ng ilang taon ang halaga nito.