Minimalist Captions Novels & Stories

Napahinto ako sa pagkuha ng picture at tinignan ang gallery ng cellphone ko upang makita ang mga nakuhanan kong stolen shots. "In most cases I do not use a caption to any pictures that I post on my i*******m because...In my opinion, the photo does not always need a caption. Sometimes I prefer to leave the thought of it—behind the photo silent or over to my followers imagination. You know, in every picture, there will always be a different interpretation by someone." "Ohh! Sabagay...now I know hahaha! Gagayahin ko 'yan!"

Gusto kong iwasan si Aveline pero may ang bahagi ng isip ko na ayoko naman lumayo. "Pero parang wala pang masyadong gamit. Samantalang sa record, mahigit tatlong taon ka na rito." "I am a minimalist." Mabilis kong sagot. Buti na lang rin at hindi lang ako napakagwapo kundi mabilis din ang utak. "Mukha nga." Muli nitong iginala ang paningin. Sunod na napunta ang tingin niya sa laptop na nakapatong sa mesa.

Maging ang dahilan kung bakit siya nito pinakiusapan na magparehistro ng kasal nila noong una… Ang pag-iisip na iyon ay nagdulot sa kanya ng kaunting pagkabalisa. Hindi na sila nagtagal pa sa dalampasigan. Bago umalis, pumili si Aeris ng ilang litrato at ipinost ang mga ito sa kanyang moments na may simpleng caption: "Pagsikat ng araw sa dagat—pulang langit, gintong liwanag na umaabot sa abot-tanaw."