Romans & histoires Minimalist Captions

At kung may isang bagay akong natutunan sa mga tulad namin… walang tunay na kakampi. Dahan-dahan akong nag-type ng reply, maingat na hindi masyadong gumagalaw para hindi mahalata sa camera kahit natatakpan ako ng kumot. K. Simple. Short. Safe. Pagkatapos nun, agad kong pinatay ang screen at pinakinggan ang paligid. Tahimik pa rin. Walang kumatok. Walang pumasok. Good.

P'wede kong gawin kahit anong gusto ko? Binuksan ko ang camera at naghanap ng anggulo para kuhanan ang sarili ko kahit wala akong make-up at kakagising ko lang. Kita ang kulay kremag headboard ng kama at ang puting kurtina na mahaba dahil purong glass ang dingding. Dalawang picture na magkaiba ang pose ang ipinost ko. Isang nakangiti na labas ang itaas na ngipin at isang nakanguso sabay nakakindat ang isang mata. Nilagyan ko pa iyon ng caption na, "I'm back!" Hindi ko na iyon dinagdagan pa. Gusto ko lang ipaalam sa mga taong nag-aalala sa akin na okay lang ako at nakabalik na ako!

Maliit lang 'yon na kahit bata mapapansin iyon! Hindi niya pa alam na alam ko, at wala akong balak ipaalam. The tracker device place on his short pants pocket. Minsan ay nasa bulsa rin ng mga damit niyang may design na bulsa sa bandang dibdib. Ilang minuto pa akong nanatili sa pwesto bago makapagpasyang bumababa na. Relax Claudia, you shouldn't be scared, act cool kahit tinakbuhan mo siya kagabi sa kaalamang ito'y galit na galit.

Hinila niya na ako paalis doon at dinala ako sa cabin ko. Pagkapasok namin doon, bumungad sa aming paningin ang maliit ngunit napakalinis at napakagandang design ng kwartong ito. Dahil pa-triangle ang design ng cabin, triangle din ang loob nito. Minimalist lang lahat ng mga gamit dito at kasya lamang para sa dalawang tao. Dahil maliliit lamang ang mga bagay-bagay rito ay maluwag pa rin ang space kahit maliit itong lugar.

“Ako?” “Of course,” sagot ni Ethan nang walang pag-aalinlangan. “Kasal natin ‘to.” Napangiti si Amara, halatang kinikilig pero pinipigil ang emosyon. “Gusto ko… simple lang,” sagot niya. “Elegant… pero hindi sobra.” Tumango si Ms. Celeste. “Minimalist elegance. Very timeless choice.” “Next—color motif,” dagdag ng organizer.

Baka sa litrato lang maganda pero sa personal ay tunay na nakakapanghinayang. "Ano na, nakita mo na ba ang nilalaman sa images content?" She clicked the images button kaya nanlaki ang mga mata niya nang bumulaga sa kanya ang guwapong mukha ni Xorxell na talagang napasabi nalang siyang, he takes her breath away. Literal na makarisma ang lalaki sa litrato at hindi siya tatanggi na mas makarisma ito sa personal. "Yes dai. Exclusive member ang mapapangasawa mo sa FVC at ikaw, ay literal na masasabi kong maswerte sa lahat ng mga babae."

sabi pa niya pero biro lang niya iyon para magpatawa sa amin. “Basta ako minimalist lang,” sagot ni Penumbra habang naglalagay ng lipstick. “Ayokong matawag na maarte, pero classy dapat.” “Ito naman, pinapatawa ko lang kayo,” sagot tuloy ni Nyra kaya natawa kami nila Amon at Cael.

Hindi siya gumawa ng mahabang caption. Isang simpleng larawan lang ang ipinost niya. Isang tasa ng kape. Isang notebook. At isang maikling linya. “Peace is expensive. Kaya piliin mong huwag sayangin sa mga taong ingay lang ang ambag.” Makalipas ang ilang minuto ay nagsimula nang dumami ang likes. May mga empleyado ring nakakita. “Parang may pinapatamaan…”

Tinignan ko si Math na ngayon ay puro dugo na ang mukha at halos hindi an maidilat ang isang mata. “Sorry,” I whispered to him as I started to help him to sit down. Kahit nakatutok pa rin sa amin ang baril, naglakas loob pa rin akong magsalita. “Anong gusto niyo?” pagbalik tingin ko sa mga lalaki. “Sumama ka sa ‘min,” he said in monotone. Mababa ang boses nito at malaki, at malaki rin ang katawan nilang lahat, halatang halata mo na sanay sa mga ganitong trabaho.

The caption is killing me. Building a future with you :)