Miss Universe 2007 の小説・ストーリー

Pero napansin ko na talagang mas matangkad parin ako dito. “Mas maganda ka..” ngumiti sa akin si Miss Vienna Alexandria Buena ang Third runner up ng Miss Universe. Nag picture muna kami bago simulan ang pictorial. Magkasama kami sa iisang frame. Ngunit kahit kasama ko siya ako pa rin ang front page ng magazine at ito ang sunod sa akin. Nahihiya ako dahil Miss Universe Runner up siya samantala ako ay isang Model lang. Pero wala naman akong magagawa kung ito ang gusto ng kumpanya.

May sungay nga ata noong ginawa palang nila ako. Kami naman ni Harley mylabs ay pumasok sa dance studio niya. Bumungad sakin ang ibang schoolmate ko nakasali sa grupo namin. Kita kong nagulat silang makita ang alindog ko pero kumimbot lang ako papunta sa gitna at nagmala miss universe. Mukhang namiss nila kagandahan ko kaya pagbigyan. “Azura Euterpe Isabelle Casimsiman, Sailor Jupiter.”

Kakalabas ko lang mula sa dressing room suot ang gown na susuotin ko para bukas sa araw ng debut ko. My gown was personally finished by the designer, Tita Katrina Fernandez, Miss Universe 1994, and the CEO of The Crown. It was a soft peach with a fitted bodice decorated with tiny real diamonds, forming delicate floral patterns that sparkled in the light. The neckline was a sweet, soft shape, and the sheer sleeves had simple, elegant embroidery. The skirt flowed beautifully into a long, layered train of fine tulle, making it look light and graceful. Every detail, from the diamonds to the fabric, made the dress feel magical and perfect, turning it into a masterpiece and making me like royalty.

Tahimik pa sana ang lahat nang biglang bumukas ang glass door. Sabay-sabay kaming napalingon. And there she was—Daphne. Kung may background music lang, siguradong Miss Universe theme song. Naka-power heels, all-white jumpsuit na parang pang-evening gown, at sleek ponytail na walang kahit anong buhok na naligaw. Grabe, kahit magpila ng tubig siguro siya sa water dispenser, parang runway show na agad.