Novel & Cerita Momma Quotes

Napangiti ako, alam ko narin naman kasi kung bakit. Mommy's words brought a light-hearted chuckle from all of us. “Laging nag-aaway ang tatlo, dapat may iiyak muna bago m*****i.” she added with a hint of amusement. “Despite the stress they bring, I feel incredibly blessed to have raised such kind-hearted, loving, and caring children," Mommy continued, her voice tinged with emotion. “Kahit na sakit sa ulo ang mga anak ko, e kaya niyo namang paamuhin. Kaya nagpapasalamat ako sa inyo,” hinawakan ni mommy ang mga kamay naming nakapatong sa lamesa. “For giving them a chance to live and love.”

ngiti kung pagpapasalamat kay mom, "Whahaha, my dear child! " Iyak na sabi ni mom, "Mom, I realize this is an emotional situation, but can you just put a stop to it? We're running late." reklamong sabi ni Ashwin kay mom. " Tsk, tsk, tsk, tsk, What a way to ruin a good mood! However, you are correct, and we will provide you with this as soon as possible. " ngiting sabi ni mom sa akin.

nakangiting tanong ko sa mga ito. Nagkatingnan muna ang dalawa at sabay na tumango "Well, hindi ka na naman kumain noh? God, Ben do something dahil ayaw kong dumating ang araw na mawala sa akin ang anak ko!" ani ni MOmmy Hindi ko naman mapigilan ang mapigilan ang mapailing. Dinampot ko ang aking cellphone at nagpatiuna na akong naglakad palabas ng opisina.

bulong niya pabalik, sabay halik sa noo ko. “I can’t wait to see them,” sabik kong dagdag. “You will, soon.” “May masakit ba sayo anak? May gusto ka bang kainin? Sabihin mo lang,” sunod-sunod na tanong ni Mommy na ikinatawa ng lahat sa loob ng silid. Si Mommy talaga, kahit kailan ay hindi nawawala ang pagka-overprotective. “Sabi mo ay ‘don’t worry’ at kayang-kaya ni Margaux, tapos ngayon ay ang dami mo nang tanong,” sabat ni Margareth, halatang natutuwa habang tinutukso si Mommy.

"Hindi po mabuti ang ginagawa niyo. Hindi po tama ang manakit ng tao, at hindi rin po tama na mainggit kayo. Marami pong pinagdaanan si Moma. Hindi po madali sa kaniya na buhayin ako..." "I don't fucking want to hear your nonsense!" I cut her off. But she still continue to speak. "Ibalik niyo na po ako, baka nag-aalala na po si Moma sa akin." "Ang sabi ko, hindi ka uuwi hangga't hindi ko nakukuha si Damon!" "Si Moma po ang mahal ni Papa..." She wasn't able to continue her sentence when I slap her to shut her up, but she didn't flinch nor even cry.

sambit ko sa kanyan. "Son, hindi mo kasalanan," malumanay na sagot ni Mommy Margaret habang hinahaplos ang likod ko. "Minsan, ang buhay ay may mga pagsubok na mahirap tanggapin, pero hindi mo kontrolado ang lahat ng bagay. Ang pinakamahalaga ay matutunan mong tanggapin at magpatuloy."

Mahabang paliwanag ni Mommy. "Damn! Puwede namang labanan natin sila ng sabay sabay!" "Maraming sibilyan ang madadamay Iho! At isa pa, ang sabi nga ni Mommy ninyo ay matatanda na kami at hindi na naming kayang makipagsabayan pa. Magiging pabigat lang kami sa inyo." "Stop it Mahal! Don't worry, I won't let you down!" Buntong hininga lang ang isinagot nito sa akin sabay halik sa aking noo.

Kaya dapat ay paghandaan ko ang magiging final defense ko. No. Dapat perfect lahat! "Anak, huwag mong masyadong pagurin ang sarili mo," sabi ni Mama isang gabi habang nakatitig ako sa aking drafting board. "Ang mahalaga ay nakabalik na ang Papa mo. 'Yung ibang bagay... hayaan mo na 'yun."

Para bang binabasa niya kung ano ang laman ng isipan ko! "Makakalimutan mo din ang babaeng iyun! Nakawala ka na sa kanya at ayusin mo iyang buhay mo! Malapit na kayong magkaanak ni Jeneva kaya umaasa ako na magiging responsable kang asawa at ama ng anak niyo!" bigkas ni Mommy. Hindi ko na siya sinagot pa. Parang wala akong narinig na naglakad palabas ng kwarto.

Mas gusto kong kumain ng walang kasalo para iwas gulo. "Paanong 'di ka mabubusog e amoy alak ka." Sarkastimong usal ni Mommy na nakapagpatahimik sa'kin. "Paano mo mapapalago ang kompanya mo kung palagi mong nilulunod sa alak 'yang sarili mo. Kung hindi mo kayang ihandle 'yon, hindi naman mahirap sabihin sa amin. You can live your life if you want basta huwag na huwag mo kaming isasali sa pagbagsak mo, Luhan."