Novel & Cerita Momma Quotes

kaya Lang po medyo hassle po kasi kung don pa ko sa Mansyon manggagaling" halos pandilatan naman siya ng mata ng mommy niya halatang hindi ito na tutuwa. "nako Amiga wag mo na lang masyadong pansinin ang sinasabi ng batang yan baka nalipasan lang ng gutom yan" "mommy hindi naman ako nalilipasan ng gutom sa totoo lang po busog pa nga po ako."

Napabuntong-hininga ako nang mahina, hindi agad sumagot. “Lora’s right,” singit ni Mama mula sa kusina habang papalapit sa amin, hawak ang plato na parang kanina pa siya nakikinig, “anak, hindi natatapos ang buhay sa isang maling tao.” Napatingin ako sa kanya, at sa mga mata niya ay wala akong nakita kundi pag-aalala at pagmamahal. “You gave everything already,” dagdag niya, “hindi mo kailangang ubusin ang sarili mo para sa taong hindi marunong magpahalaga.”

Maganda ang pagkaka-lettering at mukhang masarap ang cake. "Gara, sana maging maayos ang pagsasama niyo ng anak ko," sambit ni Mommy Mona habang nakatitig sa akin. Ngumiti na lamang ako sa kaniya dahil hindi ko alam kung ano ang dapat kong isagot sa sinabi niya. Ang hirap mangako dahil baka mapako, mahirap sumagot dahil baka mali. "Saan ka pala matutulog mamaya?" tanong niya sa akin.

Si Mommy. "Di naman na niya ako tinuturing na kaibigan Mom e. Kaya baka matauhan kung matatalo ko na siya next school year." Lumapit si Daddy sa akin. Inakbayan niya ako. "Basta anak, kahit pa anong ipaglalaban mo, huwag mong kalimutang lumaban ng patas. Hindi lang sa pag-aaral, pati sa iyong buhay, doon ka lagi sa kung ano ang sinasabi ng batas at tama sa mata ng tao at Diyos. Iwasan mong makaapak ng buhay ng iba. Kung tama at dapat ang paniniwala mo at ginagawa, hindi ka kailanman magkakamali. Walang kang pagsisihan, maliwanag?"

“Hindi pa naman katapusan ng mundo para sa ating lahat. Huwag kayong mawalan ng pag-asa. Narito ako, hindi ko pababayaan si Mom…” Matatag man at malinaw ang pagkakasabi doon ni Uno ay hindi niya mapigilang gumaralgal ang kanyang tinig. “Yes, please. Anak, please save your Mom. Hindi makakaya ng Daddy kapag may masamang nangyari sa kanya. Mahaba pa ang pagsasamahan naming dalawa. Hmm? Bata pa kami. Bata pa ang Mommy. Save mo ang Mommy niyo, anak…”

he answered like I am the only one who's beautiful in his eyes "Why hindi pa pretty si Momma mo para sayo? Momma is the prettiest, right?" "Yes! Momma prettiest, beautiful." Aaden answered clapping his hands. "Ganda Momma Addy." "Ayt, that's why we should love and protect momma at all cost." "YES! protect and love momma at all cosht!" Aaden mimicked. Tinaas pa nito ang kamao niya. "Your momma is the best momma in the world." "Yes! Best Momma love in the world." ulit ni Aaden sa sinabi ng daddy niya.

"Mom, naniniwala ka do'n? Fake news lang 'yon. Sinisiraan lang naman nila si Zinnia, ehh." "Are you sure ahh??" "Of course mom. I'm sure na gwapo ako." "Ouch! mom naman ehh, nang kukurot pa." "Tigilan mo kaya ako sa kalokohan mo." "Opo, opo," kunot noo kong sagot sabay yakap ulit kay mommy. "Zinnia, right?" "Yes, mom, Why?" "Naalala ko sa kanya si Miona."

Heto na naman tayo sa nakakasakit sa ulo na pinagsasabi niya. "The 'forgive but never forget' thing?" he said and let out a deep sigh. Ang dami naman yatang kaartehan itong mga anak ko. O nasobrahan lang yata sa talino at pati mga sosyaling quote lines ina-apply pa sa buhay. "Hazel, malapit na ang flight natin. Hali ka na," narinig kong sigaw ni Mommy mula sa baba kaya wala akong nagawa kundi ang bumaba na dala ang maleta ko.

Kilalang kilala nito ang ugali ko at kapag gusto ko ginagawa ko talaga. "Basta siguraduhin mo lang na mahal mo talaga si Veronica. Ayaw ko ng makarinig pa na kung sinu-sinong mga babae ang nilalandi mo! Huwag na huwag mo siyang sasaktan dahil kahit na anak kita hindi talaga kita kakampihan kapag may kabulastugan kang ginawa." seryosong wika ni Mommy. Natatawang tumango naman ako at itinaas ko pa ang kanan kong kamay na parang nanunumpa.

“Maha rin kita ana—” “Mommy!!”